|
|
|
|
*
Clubkampioenschap (14 januari 2007)
*
Flanders Swimming Cup – Antwerp (12 - 13 - 14 januari 2007)
*
400 mr. – Prov. Antwerpen – Berchem (21 januari 2007)
*
Vlaamse Jeugdkampioenschappen 2007 - Wezenberg - Dag 1 (3 februari 2007)
*
Vlaamse Jeugdkampioenschappen 2007 - Wezenberg - Dag 2 (4 februari 2007)
*
INTERNATIONALES JUGENDSCHWIMMFEST BONN (9 - 10 - 11 februari 2007)
*
Kampioenenviering Provincie Antwerpen (17 februari 2007)
*
ZVL Lier (4 maart)
*
KrokusCriterium Geel (4 maart)
*
Kapellen – B-Wedstrijd (11 maart 2007)
*
MEGA – All Round Swimming Cup – Eeklo (15 April 2007)
*
Antwerp Youth Festival – Antwerpen (20 – 21 – 22 April 2007) - Zaterdag 21 april
*
Antwerp Youth Festival – Antwerpen (20 – 21 – 22 April 2007) - Zondag 22 april
*
The Classic Swimming Meeting (Aarschot – 28 April 2007)
*
Wisselbeker Herman THIJS’ (Nijlen – 29 April 2007)
*
INTERDISTRICT – AARSCHOT (01 Mei 2007)
*
SHARK – HERENTALS (06 Mei 2007)
*
3ème EUROMEETING – Embourg (12 Mei 2007)
*
‘SUPERPRESTIGE’ – Hasselt (13 Mei 2007)
*
‘Grote prijs Guy COOLEN’ – Bree (26 Mei 2007)
*
‘ARDUAS’ – Heist (04 Juni 2007)
*
Zwemstage Rome - Italië (Juli 2007) - verslag van Stijn Auwers
Clubkampioenschap (14 januari 2007)
Zeer druk verkeer rond het Wezenbergzwembad te Antwerpen
n.a.v. de Open Vlaamse Kampioenschappen 2007, maar … ook rond het sportcentrum te
Nijlen werd er naarstig gezocht naar een vrije parkeerplaats. Reden? ‘Dé Jean’ wenste
na 10 jaren van absolute muzikale stilte opnieuw het befaamde en later beruchte
clubkampioenschap nieuw leven in te blazen.
Om klokslag 13.00 Uur was het dan inzwemmen geblazen én zowel de allerjongsten (drie
musketiersters (?), namelijk Rania, Yannick & Jolien uit °2001) als de oudste
deelnemer (Jos ‘Joe’ Lopez … °1929) warmden zich op. Om 14.00 Uur gaf ‘Dé Jean’
het startschot en het bleek onmiddellijk dat onze youngsters té snel zwommen, zodat
de ‘microman’ beleefd werd gevraagd om de ‘rekker’ boven te halen. We konden toch
niet omstreeks 15.00 Uur al afzakken naar de Gildenzaal hé, waar de prijzenpot zou
worden verdeeld.
Iedereen gaf het beste van zichzelf, maar toch werd reikhalzend uitgezien naar de
gezinsaflossing, waar 30 teams in het strijdperk zouden treden. De voorafgaandelijke
opwarming was om van te snoepen. Een aantal families hadden effectief trainingsprogramma’s
opgesteld, trainden in groep, vroegen persoonlijke banen aan om sprintjes te mogen
trekken of gingen voor een 1.500 mr.-opwarming … Een aantal enkelingen hadden voldoende
aan een warme douche of muziek uit ‘hun’ jonge tijd (o.a. Nirvana & Led Zeppelin
waren veel gevraagde verzoeknummers) … Spijtig dat deze papa’s ook al de meeste
van hun haren reeds waren verloren, zodat een badmuts een overbodige luxe bleek
te zijn.
De partij plezier werd bittere ernst wanneer de eerste serie aan de start verscheen.
De ambulanciers zaten op het puntje van hun stoel en de ‘mug’ stond in de inkomhal
klaar om eventuele slachtoffers terug uit de doden te laten wederkeren. Kunstgebitten
werden aan halve trouwboeken overhandigd en naarstig werd op zoek gegaan naar de
juiste baan om zich te laten vereeuwigen door de draaiende camera’s. Een aangenaam
slot van een leuke namiddag. Het kon natuurlijk alle kanten uit, niét qua uitslag,
maar ook qua … teamspirit. Topzwem(st)(m)ers in spe zagen we dubbel plooien (van
het lachen) wanneer hun respectievelijke ouders hun 25 mr. aan het overbruggen waren,
maar ook fanatiek hun mening verkondigden … ‘’t is toch ne sukkelaar hé’ (de waarheid
komt natuurlijk meestal uit een kindermond).
Wie won er uiteindelijk in de verschillende categorieën? Dit is hier niét aan de
orde en van toepassing zeker … De uitslag kan nog altijd tot nader order worden
geraadpleegd op de ‘vernieuwde’ site van onze ‘Zuil Nijlen’, met hierbij een speciale
dank aan Dhr. Stappaerts voor de reeds geleverde inspanningen.
Om 17.00 Uur vertrok dan gans de bende naar de Gildenzaal, waar de uitreiking van
de prijzen plaatsvond én er achteraf gezamenlijk van een maaltijd kon worden genoten.
Bijna onberispelijk werd de volgweg tot een goed einde gebracht. Er werd slechts
een minuscuul foutje gemaakt bij de Familie Groenendijk, dat echter enkel werd opgemerkt
door de ‘Peetmoeder’ van de hiervoor aangehaalde familie. De grootste winnaar van
het weekend was hoogstwaarschijnlijk Iben Lambrechts, die in eerste instantie ‘vergeten’
werd, maar achteraf te horen kreeg dat hij gedurende een gans jaar nooit meer banen
zou moeten leggen of uithalen.
De meest ongelukkige zwemmer was misschien wel onze ouderdomsdeken, namelijk … ‘Dén
Joe’. Hij was dan al gekwetst aan de start verschenen, zodat hij met een doktersattest
diende te bewijzen dat hij onmogelijk ‘vlinderslag’ kon zwemmen … desalniettemin
was hij teleurgesteld dat hij géén clubkampioen kon worden daar hij was ingedeeld
met ‘masters’, die zijn zonen konden zijn. Niet getreurd Joe, ‘iedereen’ die deelneemt,
wordt beschouwd als een ware kampioen én … ik heb trouwens al een mondeling onderhoud
gehad met onze voorzitter … in 2008 of ten laatste in 2009 komt er een extra competitie
bij, namelijk de + 80-ers, dus … nog even blijven ademen!
Zolang de gezondheid optimaal is, waarom niet blijven deelnemen indien de zwemkalender
het toelaat tenminste? Ik weet wel dat je géén driemaal meer per jaar kan ‘aftapen’,
maar je moet je prioriteiten kunnen en durven stellen, nietwaar? Trouwens bij de
Niet-vergunninghouders ging het meeste applaus ook al naar de oudste deelnemer,
namelijk Louis Vekemans (°1937), die zijn talrijk opgekomen publiek tot tweemaal
toe uitbundig begroette bij de voorstelling van de deelnemers.
Het ‘Louike’ & de ‘IvaJa’ clubtrofeeën sloten de officiële festiviteiten af.
Voor de allereerste maal dienden deze begeerde trofeeën twee competitiejaren te
overbruggen. Rabauke Kenis kreeg het ‘Louike’ uitgereikt en voor de ‘IvaJa’ werd
geopteerd voor een quartet. Zowel Dorien Maris als Gala Kenis, respectievelijk toppers
in 2005 en 2006 op de Vlaamse Jeugdkampioenschappen, als Mathias Vervloet (dubbel
brons op Belgisch Jeugdkampioenschap 2006) én Philippe Mariën (dubbel zilver op
Belgisch Jeugdkampioenschap 2005 & 2006) werden uiteindelijk in de bloemetjes
gezet, wat een mooie afsluiter betrof alvorens de hongerigen werden bediend en de
dorstigen gelaafd.
Louis en Joe lieten het niet meer aan hun hart komen en verorberden de aangeboden
maaltijd als jonge veulens. Beiden, hoewel natuurlijk niet meer van de jongsten,
gaven eens te meer een knappe voorzet aan iedereen hoe men met zijn sport én gezonde
voeding zou moeten bezig zijn.
Tenslotte wil ik nog meegeven dat trainingsbeest Philippe Mariën in hetzelfde afgelopen
weekeinde (13/14 januari 2007 – Flemish Open) – ondanks koortsig en ziekte – ‘Vlaams
kampioen 2007’ werd op de 1.500 mr. vrije slag. De eerste grote zege van ‘ShaRK
– Afdeling Nijlen’ is daarmee daadwerkelijk een feit geworden in 2007.
De kop is eraf! Volgend weekeinde wordt de 400 mr. vrije slag betwist te Berchem.
Eigenlijk uitsluitend een wedstrijd ter voorbereiding van de ‘Vlaamse Jeugdkampioenschappen
2007’. Een extra trainingsweekeinde voor onze jeugd, maar zeker en vast een investering
in de verdere aanloop naar het weekeinde van 03/04 februari 2007, waar hopelijk
opnieuw een aantal zwemmers kunnen worden gekroond tot ‘Vlaams Jeugdkampioen 2007’.
Het zal niet meer wekelijks zijn (zoals enkele jaren geleden nog het geval was)
dat er verslagen te lezen zijn over de prestaties van onze atleten, maar … let wel
…
‘Marc is back in town and watching you … Cu (voor de ‘ouderlingen’ onder ons, gelieve
te willen lezen: ‘See You’ in MSN-taal). Tot de volgende zitting …
Flanders Swimming Cup – Antwerp (12 - 13 - 14
januari 2007)
Een quartet (of is het kwartet) boys verdedigden de clubkleuren op de Open Vlaamse
Kampioenschappen 2007 gedurende het afgelopen weekeinde. Op vrijdagavond mochten
Adam Lambrechts en Nicolaï Moerman de spits afbijten tijdens de grote ‘loterij’,
namelijk de 50 mr.-wedstrijden. Terwijl Adam 11de eindigde op de rugslag, was het
vloeken en tieren geblazen wanneer we ontdekten dat Nicolaï op de 50 mr. schoolslag
slechts 0,03 sec. (34.04 t.o.v. 34.07) tekort kwam voor een bronzen stek.
Niet getreurd, want zaterdagochtend was het onmiddellijk ‘bingo’. Mathias Vervloet
haalde een 3de plaats binnen op de 200 mr. wisselslag. Nicolaï mocht daarna op zijn
favoriete 200 schoolslag van start gaan, maar de 50-er was klaarblijkelijk nog niet
verteerd, zodat hij met een 5de plaats enigszins teleurgesteld het water verliet.
Daarna werd Mathias alweer op de 200 mr. rugslag als topfavoriet afgekondigd. Hij
kon zijn favorietenrol echter niet waarmaken en sneuvelde op de zo ondankbare 2de
plek.
Het was dan angstvallig wachten tot de A-reeks (in de loop van de namiddag) om Philippe
Mariën aan het werk te zien tegen een absolute wereldtopper, de Roemeen Dragos Coman.
Wegens ziekte en praktisch géén kilometers tijdens de afgelopen week ‘gemalen’,
had ‘Dé Jean’ Philippe op het hart gedrukt uitsluitend voor ‘dé plaats’ te zwemmen
én niét voor ‘dé tijd’. Met toegeknepen billen zagen we Philippe uiterst loom van
start gaan, maar toch op routine naar de eerste plaats in zijn leeftijdscategorie
zwemmen. Hij had ‘slechts’ een 20- seconden over op zijn naaste concurrent … Met
een gouden medaille rond zijn hals, maar helemaal niét tevreden verliet hij het
Olympisch Complex. De revanche tegen de chrono zal in 2007 nog wel eens plaatsvinden.
Zondagochtend kon Philippe in de 400 mr. vrije slag normaal voor de dubbel gaan,
maar de ziekteperikelen beslisten er anders over. In de laatste 50-er kwam hij echter
uit een volledig verloren gewaande positie naar ‘zilver’ gezwommen; nu wel tevreden
en veel meer dan hij persoonlijk had verhoopt. Nicolaï trachtte in de 100 mr. schoolslag
het een en ander recht te zetten, maar zijn alles of niets keerpunten werden hem
fataal met een logische uitsluiting tot gevolg. In de 100 mr. rugslag kwam Adam
vooral om te leren, maar hoopte Mathias eindelijk op de hoogste trede te mogen stappen.
Het werd alweer een podiumplaats, maar slechts opnieuw was de bronzen medaille zijn
deel.
In de afsluitende 400 mr. wisselslag zagen we een herboren Nicolaï, die in een knappe
tijd de 6de plaats wegkaapte. En Mathias ??? … na 02 bronzen medailles, werd het
hier opnieuw een 2de zilveren medaille. Vier wedstrijden … vier medailles, enkel
de kers op de taart ontbrak. Met de gouden & zilveren plak van Philippe haalde
de kleine ShaRK-delegatie liefst zes medailles én enkele mooie ereplaatsen van Nicolaï
binnen.
Ivan & Jan konden tevreden naar het Nijlen én het clubkampioenschap trekken.
De eerste confrontatie van het jaar had schitterende successen opgeleverd én bovendien
… een ‘Vlaams kampioen 2007’! Tijdens een titelstrijd is het toch ‘dé titel’, die
achteraf wordt herinnerd én niét de chrono. Zoals Ivan afsloot … ‘Je kan elke dag
een wereldrecord zwemmen, maar een Olympische titel slechts éénmaal om de vier jaar.’
Een statement, die hoog in het vaandel van ShaRK zal staan wanneer onze benjamins
en miniemen binnen drie weken de strijd aangaan tegen de ‘Rest van Vlaanderen’.
Bij leven en welzijn … Tot de volgende zitting …
400 mr. – Prov. Antwerpen – Berchem (21 januari 2007)
Ieder jaar richt onze provincie een 400 mr.-wedstrijd in om tegemoet te komen aan
de jongeren, die zich wensen te kwalificeren voor de Belgische Jeugdkampioenschappen.
Er is slechts één probleem … velen voelen zich geroepen, maar echt weinigen zijn
uitverkoren om aan deze limiettijden te voldoen. Bovendien was het programma op
zulke wijze geschreven dat de officials bijna dood vielen (van dorst) alvorens de
eerste pauze werd voorzien, namelijk om … 17.20 Uur. Een drankbonnetje om het cafetaria
te bezoeken heeft dan feitelijk weinig zin … Gelukkig was daar nog het duo Agnes
& Luc, zodat ook wij werden herbevoorraad.
Ivan had praktisch onze volledige Armada laten inschrijven. Een goede extra training
voor onze jeugdige toppers in het vooruitzicht van hun Vlaamse kampioenschappen
begin februari 2007. Géén ‘eendjes’, want die waren ‘bijna’ allemaal met de trainers
Glenn en Louis op weekendstage te Wachtebeke. Het was dan ook eventjes wachten alvorens
de eerste ‘haaienjongens’ te water werden gelaten. Iben Lambrechts bracht het succesvolst
zijn taak ten einde, hoewel spijtig dat hij ’s morgens al 30’ op de basketvloer
had gestaan. Ook Wim Moens weerde zich goed, na de laatste weken weinig getraind
te hebben wegens de geboorte van een broertje … Bij deze: ‘Proficiat aan de familie!’.
Bij de miniemen liet Ruben Timmermans zich de eerste plaats ontfutselen. Ruben,
wanneer je niet wilt luisteren naar de dagelijkse raadgevingen van ‘IvaJa’ (Cfr.
keerpunten met gestrekte benen), dan moet je achteraf op de blaren zitten … De B-zwemmers
Hannes Verheyen, Robbe Pisele en Jelle Umans vochten onderling onderaan het klassement
een duel uit dat ruimschoots zegevierend werd beëindigd door Hannes.
Bij onze meisjes miniemen was het reikhalzend uitzien naar de A-reeks. Verheugend
dat Dorien Maris (°1994) al opnieuw subtop was na haar aanslepende ziekte van de
laatste maanden. Gitte Heylen (°1993) en Gala Kenis (°1994) bewezen met sublieme
tijden eens te meer dat zij de volgende weken als speerpunten dienen te worden uitgespeeld.
De andere kant van de medaille mag ook eens worden bekeken, vind ik. Enkele meisjes
presteerden onder de gestelde verwachtingen, maar bleken in de loop van de volgende
week ziektekiemen in hun lichamen te hebben. Hopelijk waren ze niet téveel ‘opgedraaid’
door hun ouders, want na het voorbije clubkampioenschap vielen sommige uitslagen
van onze clubkampioenen wel degelijk tegen in vergelijking met hun leeftijdsgenoten,
die ze afgelopen weekeinde nog vlot achter zich konden laten.
Na de pauze – het was ondertussen ruim 17.40 Uur – kwamen de ‘kadetten’ en ‘Open’
aan de beurt. Thomas Peeters zien we gestaag verbeteren en deze jongeling komt in
de buurt van het zo begeerde A-statuut binnen de opgelegde richtlijnen van de club.
En Adam Lambrechts … héél erg, dat je na vijf uren in het zwembad te vertoeven je
zwembril verliest in de A-reeks!
De allerlaatste wedstrijd van de dag was voor de meisjes. Caroline Van Hasselt trok
nog subliem van start, maar gebrek aan training komt wel degelijk stilaan naar de
oppervlakte geborreld. De A-reeks werd in een voortreffelijke tijd gewonnen door
Gilke Heylen, die als ‘sprintster’ iedereen haar voetzolen toonde. Trainen tijdens
de Kerstvakantie blijkt dan toch nuttig te zijn! Als doorgewinterde trainingbezoeker
mag ik wel stellen dat je goed merkt wie de laatste weken tijdens de vakantie aanwezig
was (én trainingsarbeid verrichtte) en wie liever uitsliep of ging winkelen … Tot
de volgende zitting!
Vlaamse Jeugdkampioenschappen 2007 - Wezenberg - Dag 1 (3 februari 2007)
Na een rusteloze nacht (maar dan meestal van de ouders), trokken we met onze elitegroep
(benjamins-miniemen) naar de eerste grote confrontatie van het seizoen (voor deze
bende althans). We wisten niet hoe de sterren ons zouden gezind zijn, want de
voorbije uren en dagen bereikte ons enkel negatief nieuws. De stageonderhandelingen
waren de laatste dagen afgesprongen zodat een moeilijke voorbereiding op de
Belgische kampioenschappen in het verschiet lag én vele geselecteerde zwemmers
kampten met de gekende winterkwaaltjes.
Gelieve mij in eerste instantie te willen verontschuldigen dat ik slechts de
wedstrijden zal beschrijven van uitsluitend de ‘Zuil Nijlen’, want achteraf zou
blijken dat ik eigenlijk een ‘memory stick’ nodig had wanneer álle tot de verbeelding
sprekende prestaties zouden moeten worden neergetokkeld. Opvallend ook dat ik als
‘official’ veelvuldig lege banen mocht aanschouwen en dat een aantal zwemmers hoestend
en proestend het water verlieten. Ook trainer Ivan was er niet gerust in na het hervallen
en de afzegging van Dorien Maris en enkele niezende, hoestende, bevende, snotterige
en zich niet goed in hun vel voelende atletes tijdens de opwarming.
Om klokslag 09.00 Uur gingen we van start met de 50 meter vrije slag. Onmiddellijk
‘bingo’ met Steffi Willems … sorry, enkel ‘Zuil Nijlen’ … Hoewel we niemand in de top
vijf konden plaatsen, zwommen Jolien De Cnaep, Hannah Peeters, Pernilla Helsen,
Margot Moerman en Elise Geysemans allemaal besttijden. De ‘officials’ mochten daarna
van kant wisselen, want de 200 mr. rugslag was de volgende wedstrijd waar we enkele
atletes terugvonden. Drie officiëlen per baan en ik had het genoegen om in het
gezelschap van twee dames uit het verre Limburg te vertoeven. Wanneer Pernilla Helsen
aan de startblok verscheen, ontspon zich tussen beide dames een gesprek op hoog niveau …
‘Zie, die zwemster heeft haar badpak achterstevoren aan. De rits zit aan de voorkant.’ …
‘Ze zal dat anders niet toekrijgen hé.’ … Beiden hadden nog nooit gehoord van een
rugslagzwempak … Om het toch even over de prestaties te hebben: noch Pernilla, noch
Margot waren al hersteld van hun voorgaande wedstrijd en zwommen onder hun verwachte
niveau met logische achtste plaatsen tot gevolg, wat eigenlijk voor Pernilla een
oppepper zou moeten hebben betekend voor de zondagwedstrijd. We zullen morgen zien
of ik het gelijk aan mijn zijde had.
Vervolgens twee spannende reeksen 800 mr. met Gala Kenis (°1994) en Gitte Heylen (°1993)
als kanshebbers op eremetaal. Na de 400 mr.-wedstrijden te Berchem waren de verwachtingen
dan ook hoog gespannen en om het kort te houden … ze werden ook ingelost. Gala gooide
onmiddellijk alle remmen los en werd Vlaams Kampioen 2007 met … 16 sec. overschot.
Het zag er lange tijd naar uit dat in het geboortejaar 1993 een enorme verrassing in de
maak was, want Gitte zwom 600 mr. mee met de topfavorietes. Ze boog wel, maar … brak niet
wat een knappe derde plaats opleverde. Mooi gepiekt naar dit kampioenschap en spijtig
van de kwaaltjes van de afgelopen week … De ‘snotvallingen’ waren de laatste weken in
Hulshout héél goedkoop.
Ruben Timmermans bewoog toch wel zeker op de startblok van de 400 mr. vrije slag.
De startkaart werd opgehaald, maar hij glipte door de mazen van het net. We vonden hem
later terug in de officiële uitslag op een vierde plaats in een voortreffelijke 4.46.
Hoop doet leven en op zondag zou hij ook nog deelnemen aan de 1.500 mr. vrije slag.
Op de 100 mr. schoolslag was Kay Van Acker medaillekandidate. Het draait echter de laatste
tijd niet meer soepel, zodat slechts een negende plaats haar te beurt viel. In de
daaropvolgende 200 mr. wisselslag zwom een ‘zieke’ Katrien Vercammen naar toch een
persoonlijke besttijd en was Kay opnieuw niet denderend.
Rabauke Kenis was één van de drie eerstejaarsbenjamins die zich hadden weten te
kwalificeren voor deze kampioenschappen. Voor de leken onder ons … Ouders vragen zich
soms af waarom hun zonen en/of dochters niet zijn ingeschreven. Wel, je dient
‘limiettijden’ te realiseren om te ‘mogen’ deelnemen. Om een voorbeeld te geven …
elke luttele seconde dat je op het Belgisch Jeugdkampioenschap boven de limiettijd
zwemt, kan de club … € 50,00 boete betalen aan de Federatie, dus … ‘harder trainen’!!!
Terug over naar Rabauke … Ondanks een besttijd van 3.02 (200 mr. wisselslag), kwam hij …
3/10 sec. tekort voor een eerste medaille! We weten evenwel dat hij dan nog gevaarlijker
uit de hoek kan komen om des te harder toe te slaan …
Even uitblazen, want op de 100 mr. vlinderslag braken Elise en Margot géén potten.
In de daaropvolgende 100 mr. vrije slag verbeterde Katrien wel haar persoonlijke besttijd,
maar de inspanningen waren wel héél zwaar geweest, zodat mama Liesbeth met een koortsige
dochter ’s avonds huiswaarts moest keren en zondagochtend om 07.00 Uur ‘dé Jean’ uit
zijn bed belde met de mededeling dat Katrien thuis het bed diende te houden.
Vervolgens was het de beurt aan onze tweede youngster, namelijk Roel Van Den Wijngaert.
Hij liet de laatste maanden knappe prestaties optekenen en ook vandaag ging hij met 3.
30 ruim 8 sec. onder zijn besttijd op de 200 mr. schoolslag, wat sub-top opleverde en
ons reikhalzend het beste liet verhopen voor de tweede wedstrijddag.
Op de 100 mr. rugslag wist Kay zich opmerkelijk te herpakken. Clubgenote Yne Dom stak er
dan wel met kop en schouders bovenuit, maar Kay hield 3/100 sec. over om het zilver in
ontvangst te mogen nemen. Puik ‘oplapwerk’ van Ivan, maar vooral ook van mama Nicole!
Bij de jongens hield Ruben Timmermans in om op zondag snoeihard te willen gaan in de
1.500 mr. vrije slag. Het leverde hem een 8ste plaats op.
En dan was het opnieuw ‘koekenbak’! Een sextet verscheen aan de start van de 200 mr.
vrije slag. Alle ogen waren echter gericht op Gala. Trainer Ivan had de tactiek
doorgenomen en had Gala op het feit gewezen dat rechtstreekse concurrentes Julie en
Wendy met hun sprintkwaliteiten snoeihard van start zouden gaan om Gala te laten
ontploffen. Niets was minder waar … We geloofden onze ogen niet wanneer we Gala halfweg
ruimschoots aan de leiding zagen liggen. Hoe Julie en Wendy zich ook weerden, ze kwamen
geen armslag dichterbij en Gala kroonde zich opnieuw tot Vlaams kampioene 2007.
Broer Rabauke wilde natuurlijk niet onderdoen op zijn 200 mr. vrije slag. Gillian Dewulf
(Kortrijk) was wel té snel, maar met een ‘opener’ van 1.15 om vervolgens terug te komen
in 1.20 mocht hij op zijn eerste grote tornooi naar het erepodium om de zilveren medaille
in ontvangst te nemen. Ook Iben Lambrechts had zich gekwalificeerd voor deze wedstrijd,
maar trainer Ivan had hem gevraagd niét het volle pond te geven. Hij zwom toch ongeveer
zijn besttijd, met een tussentijd van 1.20, maar … later meer daarover.
De aflossingswedstrijden zijn het orgelpunt van de wedstrijddag en ongekende krachten
worden hier dan ook aangesproken. De giganten ‘BRABO’ en ‘MEGA’, die kunnen rekruteren
in talrijke satellietclubs worden dan ook steeds opnieuw als grote favoriet naar voren
geschoven. De uitstekende prestaties van de afgelopen wedstrijddag hielden de
SharK-supporters echter op hun stoelen gebonden (hoewel de meesten rechtstaand hun
kelen schor schreeuwden).
Er was géén half uurtje pauze meer voorzien, zodat het een drukte van jewelste was aan
de respectievelijke startblokken. We gingen van start met de 4 X 100 mr. vrije slag meisjes
(°1995 – 1996). Een doodzieke Katrien Vercammen wenste niet op te geven en sleurde zich
als kopzwemster naar een persoonlijke besttijd. Ondanks alle aanmoedigingen ten spijt
kwam dit team uit op de ondankbaarste vierde plaats.
Vervolgens was het de beurt aan de jongens (°1995 – 1996) om de 4 X 100 mr. wisselslag te
betwisten. Een verrassing leek hier in de maak, maar Iben Lambrechts moest als slotzwemmer
buigen voor de overmacht. Een mooie tweede plaats werd echter als een overwinning gevierd.
En nu toch even stilstaan bij het feit dat Ivan aan Iben had gevraagd om zich te sparen
op de ‘individuele’ wedstrijd. Ibens’ besttijd was 1.16 in klein bad en overtrof zichzelf
door in de aflossing 1.15 af te drukken (groot bad). Bedankt Iben om te ‘blijven’, want …
hij was niet eens geselecteerd voor dit team en verving de afwezige Wim Moens!
Terug nu naar de orde van de dag. De voorlaatste wedstrijd, namelijk de 4 X 100 mr. vrije
slag meisjes (°1993 – 1994). BRABO was een klasse apart, maar Gitte, Gala, Margot, aangevuld
met Steffi Willems zwommen zich knap naar een zilveren medaille. De puntjes op de
respectievelijke ‘i’s’ werden gezet bij de 4 X 100 mr. wisselslag jongens (°1993 – 1994).
Het quartet ‘Jesse – Peter – Louis – Matthias’ waren al afgedroogd wanneer BEST als tweede
aantikte …
Daarmee was de eerste wedstrijddag ten einde. Met 20 medailles, waaronder 12 gouden,
6 zilveren en 2 bronzen was de alliantie ‘Nijlen – Herentals’ de meest succesvolle club
op deze Vlaamse Kampioenschappen 2007.
Allé … tot de volgende zitting … morgen dus. Het was mij een waar genoegen van dienst te zijn
… from 07.00 to 19.00 Hours.
Vlaamse Jeugdkampioenschappen 2007 - Wezenberg - Dag 2 (4 februari 2007)
Na een té korte nachtrust konden we alweer op zondagochtend in de vrieskou om 07.00 uur
richting Wezenberg vertrekken. En zoals ik gisteravond op de training nog had gehoord …
Jawel ‘Papa M.’ … De ‘Wezenberg’ ligt nog steeds op dezelfde plaats! Tijdens de rit
dienden we in Lier te slalommen, want supporters van de plaatselijke voetbalgrootheid
vierden nog steeds hun overwinning én we konden ternauwernood het spandoek
‘In Lier gebeuren mirakels’ ontwijken. Vandaag dezelfde ‘official’ van dienst maar
‘dé Jean’ had de taak van ‘dén Ivan’ overgenomen. Deze laatste moest nog enkele extra
goede punten thuis scoren en was dus de ganse dag gekluisterd aan PC en TV.
Erika Van Thienen was onze eerste haai die te water werd gelaten. Na Rabauke en Roel
de derde youngster, die mocht deelnemen én dan nog op de onmenselijke (voor 1ste
jaars benjamins) 100 mr. vlinderslag – groot bad. Grote opengesperde ogen (zowel bij
trainers als bij supporters) wanneer zij aantikte in een zeer knappe 1.40 (minus 7
volle sec. van besttijd). We hebben nu al de indruk dat we in de nabije toekomst nog
veel goede dingen zullen zien van deze kleine meid. Tweede wedstrijddag en we merkten
ook dat Kay met oververmoeidheid kampte in deze wedstrijd.
Op de 1.500 mr. vrije slag trok Ruben Timmermans alle registers open en verpulverde
zijn besttijd met liefst 4 volle seconden per … 100 mr.!!! Weg in 1.09, regelmatig 1.15
draaiend om uiteindelijk op 18.53 uit te komen en zilver te pakken. Uitstekend!!!
Margot was daarna op de 200 mr. wisselslag aan de beurt, maar een vuist kon niet worden
gemaakt. Margot, even herpakken a.u.b.!
Natuurlijk droomde Gala van de triple en op de 400 mr. vrije slag zagen we angstvallig
naar het elektronische scorebord. Julie De Cabouter trok elk keerpunt bij, zodat Gala
steeds opnieuw op achtervolgen was aangewezen. Verstomming alom wanneer onze ‘queen’ …
7/100 sec. tekort kwam voor haar derde titel. En zoals een echte kampioene reageert …
vooral kwaad op zichzelf om deze unieke kans niet benut te hebben.
Op de 100 schoolslag werd enorm veel verwacht van youngster Roel, die met een
inschrijvingstijd van 1.33 tot één van de topfavorieten behoorde. Roel werd echter slechts
17de in … 1.40. En zeggen dat hij enkele weken geleden nog alle podiumbeklimmers ruimschoots
versloeg.
Terug naar de wedstrijd. Hannah Peeters zwom haar inschrijftijd in tegenstelling tot Jolien
De Cnaep, die na al het mooie van de voorbije weken lichtjes teleurstelde.
Kay ging nog éénmaal voor het individuele podium. Op de 200 mr. rugslag zag zij een geweldige
tijd (2.49) op de tabellen verschijnen, maar desondanks … slechts een vierde plaats viel
haar te beurt. Kay, er zijn echter weinigen die een medaille behalen op een VK!
We zaten dus al in het laatste ‘quarter’ (zondagnamiddag), wanneer de 100 mr. vrije slag van
de benjamins werd beslist. Én zie … Iben Lambrechts klokte opnieuw 1.14. Een bevestiging van
de aflossingswedstrijd van gisteren. In hetzelfde geboortejaar 1995 zette Wim ‘peter’ Moens
1.13.60 op het scorebord. Knap dus.
Bij de jongsten (°1996) ontdekten we tegenstrijdigheden bij onze beide deelnemers. ‘Boom’ Roel
had zijn schoolslag niet verteerd, terwijl ‘struik’ Rabauke knokte voor elke 100ste van een
seconde. Roel werd 27ste in 1.21, terwijl Rabauke met 1.12 niét stond te glunderen, daar hij
8/10 sec. tekort kwam om naar het podium te worden geroepen. Toch dikke proficiat!
In de volgende wedstrijd was het de beurt aan onze meisjes. Het kampioenschap van Gitte was al
geslaagd en zij spaarde haar laatste krachten voor de aflossingswedstrijd. Elise Geysemans
trachtte alsnog de bakens te verzetten, maar met 1.07 wist zij zich zelfs niet binnen de 20
besten te kwalificeren. Even tot bezinning komen Elise en dan opnieuw er met volle moed
tegenaan! In het geboortejaar 1994 zagen we plots een herboren Pernilla, die met 1.10 onverwacht
top-15 haalde. De voorbijgaande wedstrijden logen niet en de volgorde werd gerespecteerd;
Hannah versloeg in een rechtstreeks onderling duel Jolien. Beiden zaten 1.11 laag. Wie ging
er hier voor het podium? Jawel, alweer ons Gala. Wendy Kucma was duidelijk de snelste, maar
clubgenoten Yne Dom en Gala Kenis verdeelden de twee overige medailles binnen de ShaRK
delegatie. Vanochtend scheelde het 7/100 sec. voor goud, nu … 1/100 sec. voor zilver,
maar Gala kon nu wel relativeren en gunde het haar clubgenote volkomen.
De 200 mr. schoolslag was dé wedstrijd té veel voor een uitgebluste Kay. In de 100 mr.
rugslag kwam eveneens de vermoeidheid om de hoek kijken bij Iben en Roel. Rabauke vloog er
opnieuw in met opnieuw een besttijd (1.26) en welverdiende 7de stek. Vervolgens waren het
de meisjes op deze discipline. Gitte was blij dat ze kon ‘inzwemmen’ voor de aflossing,
maar vooral Pernilla Helsen imponeerde. Zij had toch wel haar rugslagzwempak vergeten aan
te trekken zeker! Nog enkele imponerende woorden van een voorbijvliegende official én weg
was zij voor een sensationele … 1.18. Op een zakdoek strandde Pernilla toch wel van een
podiumplaats zeker. En dan was er nogmaals Gala. Een enorme eindsprint bracht haar …
zilver op. Het scheelde 5/100 sec.!
Alvorens de aflossingen van start gingen, zwom Margot voor haar een ‘gewone’ 5.42 op de 400
wisselslag en eindigde hiermee op een 11de plaats. En toen kwam uiteindelijk het einde in
zicht van een lange tweedaagse.
Op de 4 x 100 mr. wisselslag – meisjes (°1995 – 1996) eindigde ons team op een verdienstelijke
vijfde plaats. Daarna was het vingers en duimen aflikken wat onze verschillende teams
presteerden. Nog drie wedstrijden te gaan en twee teams op de 4 x 100 mr. vrije slag –
jongens (°1995 – 1996) begaven zich naar de startblokken. De B-ploeg, met o.a. Iben en Roel
weerden zich als een duivel in een wijwatervat en besloten hun kampioenschap met een zeer
mooie zevende plaats. Maar … het A-team overtrof zichzelf. Startzwemmer Ruben Verachtert
zwom alle ziekte en frustratie van de voorbije dagen van zich af en … we deden mee voor
de medailles! Lars Beyens nam over en halfweg koers lagen we nog steeds op een
podiumplaats. Rabauke Kenis bewees daarna waarom hij als ‘youngster’ in het team was
opgenomen. Hij schoof meter voor meter dichterbij om tenslotte ‘erop en erover’ te gaan.
MEGA was verslagen, maar BEST bleef tegenspartelen. Rabauke behield echter enkele armslagen
en Mathias Lembrechts nam de slothectometer voor zijn rekening. Een wild tekeer gaand
trainerstrio lieten Mathias boven zichzelf uitstijgen, zodat de titel onverwacht, maar
volledig verdiend werd binnengehaald.
We waren nog niet van de emotie bekomen of daar stond het quartet Gitte Heylen – Margot Moerman
– Steffi Willems – Gala Kenis aan de startblok voor hun 4 x 100 mr. wisselslag meisjes
(°1993 – 1994). Dat BRABO met een lengte voorsprong het laken naar zich zou toehalen,
daar twijfelde niemand aan, maar zou er nog een extra medaille inzitten voor dit team?
Gitte draaide als vierde/vijfde zwemmer, waarna Margot diende over te nemen. Het was
niet het beste tornooi van Margot, maar ze bleef knokken tot het bittere einde.
Tussentijden zeggen niet veel, zeker en vast niet wanneer Margot het tegen Belgische
toppers moet opnemen als ‘De Laet’ – ‘Velghe’ – ‘Van Oirbeek’ en andere ‘Vermeylens’,
maar normaal gesproken was de achterstand té groot. Maar dan nam Steffi Willems over.
Zij vergaloppeerde zich weliswaar in de eerste badlengte en zwom een onwaarschijnlijke
grote achterstand toe. De supporters gingen door het dak, maar de weerbots kwam in haar
laatste meters. Opnieuw werd ShaRK overvleugeld/overzwommen en Gala diende als slotzwemster
een zesde plaats veilig te stellen. Én misschien zagen we hier wel ‘dé prestatie’
van het weekeinde! Gala (°1994) nam de handschoen op t.o.v. haar één jaar oudere miniemen
én zwom … ‘onbeschrijfelijk’ (ik krijg nog opnieuw kippenvel wanneer ik dit verslag uittyp)
iedere concurrente voorbij. Een allerlaatste inspanning bracht haar en het team op het
podium. Het Genkse team bleef wezenloos achter.
Op de 4 x 100 mr. vrije slag – jongens (°1993 – 1994) mocht Ruben Timmermans van het hoogste
genot proeven, namelijk een tornooi afsluiten met winst. Lange tijd zag het er echter naar
uit dat het ‘slechts’ zilver zou worden, maar ‘wonderboy’ (vergeef mij voor de vergelijking)
Louis Croenen zette de kroon op het werk én zijn tornooi.
Wat mogen we onthouden? Als official kon ik gedurende twee dagen van kortbij toezien op het
reilen en zeilen van onze atleten. Angstvallig heb ik eveneens de afgevaardigden van de
TSS én VZF Jeugdcoördinator in het oog kunnen houden. Ondanks de prestaties op de voorbije
Euromeet te Luxemburg en de Open Waalse Kampioenschappen, trachten zij voortdurend nieuwe
talenten te ontdekken (wat natuurlijk ook hun ‘core business’ is). Deze lichting bestaat µ
uit zovele talenten, dat het moeilijk zal zijn om deze groep samen te houden, maar ‘wij
hebben de jeugd, dus ook de toekomst’. Het quartet Jan – Ivan – Dirk – Anne zal wel de
voeten op de grond houden. Indien de ouders hetzelfde voorbeeld volgen, staan we samen
sterk! ShaRK kwam als grote overwinnaar uit deze Vlaamse Jeugdkampioenschappen 2007!
Met liefst 18 gouden, 12 zilveren en 6 bronzen medailles mogen wij - als club - terecht
fier zijn op de geleverde prestaties. Maar stilstaan is achteruitgaan! Dus, nog even het
vormpeil aanhouden om te Bonn (met een beperkte delegatie weliswaar) alweer te schitteren.
Daarna één weekje welverdiende volledige ‘rust’ om daarna vanaf half Februari terug op te
bouwen naar de verschillende kampioenschappen in Juli & Augustus 2007.
Bij leven en welzijn, hoewel op dit ogenblik … geveld door de griep, verblijf ik, met de
meeste hoogachting … Tot de volgende zitting.
INTERNATIONALES JUGENDSCHWIMMFEST BONN (9 - 10 - 11 februari 2007)
Eerste wedstrijddag
Vrijdagochtend 09.00 uur. Reikhalzend wordt opnieuw telkenmale uitgekeken naar een voertuig
dat de parking van het sportcentrum te Nijlen opdraait. Want dé hamvraag, die iedereen
reeds dagen bezighoudt, is: ‘Hoe zal de ShaRK-delegatie er uitzien?’ De familie Lambrechts
is uiteindelijk niét fit geraakt (Adam dient drie volle weken te rusten … spoedig herstel
Adam!). Dorien Maris heeft de hervatting van de training goed verteerd en is ook op post.
Els, die drie dagen onze Jean zal moeten missen, verstuurt nog snel enkele SMS’jes, want
de Familie Vervloet laat op zich wachten. In Michaël Schumacherstijl komt plots een wagen
op twee wielen de bocht ingevlogen. Het blijkt mama ‘Ingrid’ te zijn! Pernilla heeft toch
wel haar zwemzak thuis vergeten zeker. Dat komt er natuurlijk van wanneer je op je
verjaardag een buitenlands aanbod krijgt aangereikt. Om 09.30 uur vertrekt de karavaan
dan voor 220 wervelende kms., waarbij mama ‘Nicole’ het bumperrijden promoot én het duo
Guy/Gunter in de laatste 50 meter door hun GPS in de steek wordt gelaten, waardoor de
doodzieke reporter van dienst zijn gebumperd voertuig als eerste over de finish laat jumpen.
Reislei(ij)ders Jansen en Jansen (lees: MARC Geysemans & MARC Kenis) verzorgen de Check-in,
zodat onze atletes (én begeleiders … op een uitzondering niet te na gesproken was mama
en/of papa mee aanwezig) rustig het middagmaal kunnen nuttigen en zich kunnen voorbereiden
op de wedstrijden, die vanaf 15.00 uur werden gepland. Dé Jean, eerste maal als
‘head of delegation’ aanwezig (op deze wedstrijd althans), laat het zich allemaal smakelijk
voorkauwen en is de kalmte zelf. Afgevaardigde Geert plant nog snel een gezamenlijke maaltijd
op zaterdagavond in het welgekend Italiaans restaurant ‘Borsalino’ en dan is het richting
zwembad geblazen. De delegatie valt van de éne verrassing in de andere. De briefomslag
‘ShaRK’ blijkt te zijn verdwenen! Met Duitse ‘pünktlichheit’ wordt dit euvel snel
verholpen. Er bleek eveneens een ShaRK-delegatie te bestaan, afkomstig uit … Zurich.
Gaan we met hen volgend jaar ‘verbroederen’ of was het nu al de bedoeling om een
gunstig fiscaal netwerk te creëren? Misschien om deze reden dat Dé Jean van dienst
was i.p.v. ‘Iron Ivan’ (maar die had verleden jaar wel ziek het zwembad moeten
verlaten, als ik het mij nog goed herinner).
Ivan had wel gezorgd dat zijn zwemmers over voldoende studiemateriaal en know-how
beschikten en had dus iedere zwemmer ‘te zwemmen tijden’ meegegeven. We gaan ‘effe’
vooruit lopen op wat nog komen gaat, maar … die briefjes kon je op het einde van
deze driedaagse op een plaats terugvinden als na de afloop van het spelen op de
paardenwedrennen … Desalniettemin waren de slogans van Jan veelvuldig terug te
vinden, namelijk: ‘teamspirit, vechtlust en de wil om het onderste uit de kan te
halen’; ‘fierheid, maar ook bescheidenheid, bij goede prestaties en overwinningen’;
‘sportiviteit en te kunnen relativeren bij minder goede prestaties en nederlagen’.
Dé Jean moest dan wel véél moeite doen (psychologisch taalgebruik) en het onderste uit
zijn enorme ‘kas’ (rijkgevulde woordenschat) halen om onze kids te laten relativeren,
want hoewel Gala Kenis (op een haar na een jonge haai miste, maar wel 1ste in haar
leeftijdscategorie), Gitte Heylen (haar besttijd benaderde en voor de bronzen medaille
naar het podium werd geroepen) en Philippe Mariën (slechts vierde, maar twee seconden
onder zijn persoonlijke besttijd dook) goede wedstrijden en bijhorende resultaten
afleverden, stonden hun aangezichten op donder, bliksem, buien en storm. De wedstrijden
volgden in sneltempo elkaar op en slag om slinger verbeterden onze zwemmers hun
besttijden, maar … die papiertjes toch hé. Bovendien had jarige Pernilla (Helsen)
de pech dat zij op de 200 mr. vrije slag dan weer net niét de limiet haalde voor
de Vlaamse Jeugdkampioenschappen 2008! … Meer en meer kon er toch gelachen worden
op de tribunes en zowel onze zwemmers als de ouders spaarden hun aanmoedigingen niet.
Eendracht maakt macht en onderlinge wrijvingen werden door de kleine delegatie van tafel
geveegd, zodat onze groep als voorbeeldfunctie kon dienen t.o.v. de overige aanwezige
delegaties.
Rond 18.20 uur was ‘dé Jean’ even aan een rustpauze toe, want hij kreeg
hoogstwaarschijnlijk uitdrogingsverschijnselen … ‘Kom ik met 20,00 € toe, wanneer ik
10 drankbonnetjes van een 0,50 € moet kopen’, vroeg hij ons tot tweemaal toe. Én dat
voor een bankdirecteur, waarna hij toch opnieuw helder van geest verkondigde …
Ik ben wel met verlof vandaag hé! Ondertussen was van Duitse stiptheid géén sprake
meer, want de wedstrijd was ongeveer 50 min. uitgelopen. Ons bekend duo (Marc & Marc)
was terug afgezakt naar het hotel, waar zij een ‘lasagna-maaltijd’ voor de delegatie
(in eerste instantie voor de zwemmers, maar later ook voor de ouders) gingen
voorbereiden. Even tussendoor … Bedankt Erica & Marc om voor 26 personen dit ware
eetfestijn thuis te hebben voorbereid. Indien ik mensen zou vergeten … eveneens bedankt!
We verloren natuurlijk de wedstrijd niet uit het oog en konden nogmaals vaststellen
dat Gala de gouden medaille binnenhaalde op de 200 mr. vrije slag. Philippe mocht de
19de en allerlaatste start van ShaRK voor zijn rekening nemen. Het werd een 13de
besttijd en opdracht van ons team volbracht. Om 20.45 uur kon de laatste ‘shark’ het
zwembad verlaten. De wedstrijd duurde tot ongeveer … 21.50 uur Nog even snel langs de
inkomhal, want Evelyn De Cnaep moest nog een bronzen medaille ophalen van haar 200 mr.
wisselslag. De afwezigen hebben altijd ongelijk en het was duidelijk te merken dat het
jaarlijkse karnaval dit weekeinde zijn hoogtepunt zou bereiken, zodat weinig
17-jarige atletes nog aan de start verschenen.
In het hotel aangekomen, werden eerst de zwemtassen voor de daaropvolgende werkdag aangemaakt.
De familie Moerman was ook gearriveerd, weliswaar met een zieke Margot, maar Nicolaï
had zijn examen Frans met succes afgelegd en hij lag al zalig te snurken (sorry:
‘slapen’ … snurken liet hij over aan de Gunter). Onze jonge delegatie apprecieerde
geweldig de geleverde kookkunstinspanningen van Emenem (M & M) en dook daarna snel
hun beddenbak in. De hoteleigenaar had zich dit jaar wel voorzien op ‘Belgen’, en
dus konden de ouders rustig één of meerdere ‘bitte ein bit’ tot zich nemen. Het
was toch nog altijd donker in de straten, wanneer de laatste hotelgast zijn bed opzocht …
Tweede wedstrijddag
Op zaterdagochtend haalde afgevaardigde Geert met teamchef Jean onze zwemmers rond 06.45 uur
uit hun respectievelijk bed. Om 07.15 uur was het ontbijten geblazen, waarna beide hiervoor
genoemde personen ons ‘TT’ (Ten Team = 10 zwemmers, 20 starten) op sleeptouw richting
Frankenbad namen. De ouders waren daarna aan de beurt en het Amerikaans buffet was
opnieuw ‘geweldig’ (volgens de ook aanwezige Eddy Wally of was het één of andere
karnavalszot) … Opnieuw bedankt Marc & Marc … nietwaar zulle, er was ook nog
effectief personeel in het hotel tot onze beschikking.
Eerste wedstrijd was de 200 mr. rugslag en opnieuw was het onmiddellijk bingo
(zonder die papiertjes weliswaar). Onze meegereisde youngster, Kay Van Acker
(°1995) verwierf de zilveren medaille met een uitstekende 2.48. We mogen er wel
bij vermelden dat Kay door alles doorheen slaapt en dus géén last had gehad van
de hoestbuien van kamergenote Margot (dit in tegenstelling tot Pernilla, die er
belabberd uitzag na een slapeloze nacht). Onze ‘nestor’ of is het ‘nestorin’
(oudste aanwezige zwemster) wilde niet onderdoen in de allerlaatste reeks én
Gilke Heylen ging - fel aangemoedigd - naar een knappe derde plaats en bijhorende bronzen
medaille in een nu wel sterk bezet deelnemersveld uit het geboortejaar 1990.
Bij afwezigheid van zieke zus Margot, kwam broer Nicolaï als enige zwemmer op de
startlijsten voor van de 200 mr. schoolslag. Liefst vijf volle seconden kneep deze
jongeling van zijn besttijd (2.35). Nicolaï was zo verheugd dat hij op ‘2.47’ een
tweede maal de elektronische plaat bijna verbrijzelde en het scorebord om zeep hielp.
De wedstrijd werd dan ook gedurende een vijftal minuten stilgelegd. Later werd er
afgeroepen dat het euvel was hersteld door de technici en dat het eventjes had
geduurd alvorens de stekker van 5 kms. kabel (!!!) opnieuw in het stopcontact was
gestoken. Én wij maar denken dat Jacqueline of Fred over die kabel waren gevallen,
wanneer ze de tribune betraden om hun zoon aan te moedigen … Ik zou hem elke dag voor
de wedstrijd een taalexamen laten afnemen!
Daarna gingen we stilletjes naar het middaguur wanneer de 100 mr. vrije slag werd betwist.
Praktisch iedereen stond aan de start, met weliswaar wisselend succes. Alweer/weeral
was het Kay die de meeste aandacht naar zich toe trok en met 1.08 een bronzen medaille
meegrabbelde. Laten we ook niet vergeten dat in dit sterk internationaal deelnemersveld
Elise Geysemans een voortreffelijke 1.04 op de tabellen plaatste. Met de 400 mr.
‘Lagen’ (wisselslag) werden de reeksen beëindigd (én normaal de voormiddagwedstrijd,
die dan wel duurde tot … 14.30 uur). En opnieuw klokte Nicolaï een schitterende 5.03
(minus 8 sec. van zijn persoonlijke besttijd). Er hing nog elektriciteit in de lucht!
’s Namiddags was het rusten geblazen, maar ‘de meisjes’ mochten toch van de ‘big teamchief’
naar de Oude Stad Bonn afzakken om een verjaardagsgeschenk in te kopen voor de jarige
Pernilla. We gingen dan maar naar de finales zien (tussen 15.30 & 18.00 uur). Én …
Prins en Snijboon (Prinses) Karnaval van Bonn kwamen toch wel alle aanwezige zwemmers en
supporters uitnodigen voor hun bal zeker … Er werd ongeveer 8.000 man verwacht in de
naburige tent! Ik vond het wel spijtig dat zo weinig Belgen hun Duits accent verstonden,
want ik was precies de enige die terug ‘Alaaf’ riep vanuit de tribunes. De Litouwse coach,
die naast mij zat, verschoot zo hevig dat hij door zijn stoel zakte … We moesten ons dan
ook nog spoeden om op tijd gewassen en geschoren te zijn, want om … 18.45 uur trokken we
naar het vijfsterrenrestaurant ‘Borsalino’, waar het ‘Bestuur’ de zwemmers trakteerde op
een intiem Valentijnsdiner bij kaarslicht.
De dag was voldoende lang geweest en wanneer de zwemmers na de maaltijd vroegen om
naar het hotel te mogen vertrekken, bleven we niet al te lang achter om tenslotte te
moeten vaststellen dat ons hotel in enkele minuten was omgetoverd in een housetempel
en/of bioscoop. Iedereen kroop welgemutst én voldaan zijn bed in. Iedereen? … Neen,
natuurlijk niet want ook ‘Tremelo’ was aanwezig in het hotel en dus moesten onze
delegatieleiders met het overkoepelende orgaan (lees: teamchef) toch toezien dat
het niet uit de hand zou lopen in de Bar. Wel … van horen zeggen, maar ‘de harde
supportersclan van Tremelo’ was de volgende ochtend toch slechts sporadisch gedurende
enkele minuten op de tribunes van het zwembad aanwezig … We hoorden een heleboel
‘rare geluiden’ rond … 02.45 uur. Hoogstwaarschijnlijk was de carnavalfuif ten einde …
En ja hoor, Pernilla had veel beter geslapen nu ze mocht uitslapen bij papa Gunter.
Een A-tijd moest toch nog worden gerealiseerd, nietwaar?
Derde wedstrijddag
’s Morgens hoorden we aan de ontbijttafel dat onze voetbalgrootheid uit Lier onverdiend
had verloren én ook Rabauke was met 1 – 6 de boot ingegaan, waarop één of andere Guy
reageerde … hij had maar moeten meekomen, met 1.06 had hij hier gewonnen in zijn
leeftijdscategorie. Je moet inderdaad in je jonge leven kunnen prioriteiten stellen.
Na het uitchecken, waar M&M nogal wat moeilijkheden mee ondervonden, maar dit
goedmaakten door het ‘geheime lasagnarecept’ te willen verklappen, konden we voor
de laatste loodjes terug naar de sauna (sorry: zwembad). Nog 36 wedstrijden te gaan
en afgevaardigde Geert hield ons constant via halve trouwboek Chris op de hoogte,
wie er nog luidkeels diende te worden aangemoedigd, want enkele zwemmers hadden
nog niet voldaan aan hun jaarlijkse A-tijd (of Loodsvisje).
In de eerste wedstrijd van de dag (100 mr. wisselslag) zwom Evelyn De Cnaep alweer
‘podium’. Bij onze jongens vielen onze monden open van verbazing. Nicolaï zwom bijna
een ‘jonge haai’ (1.04), maar belandde weliswaar juist naast het podium.
De daaropvolgende 50 mr. rugslag was natuurlijk een loterij - wanneer het om
hondersten van een seconde gaat - maar Dorien Maris, die dit weekeinde eigenlijk
niets hoefde te presteren na haar langdurige afwezigheid, liet een zekere medaille
door haar handen glippen. Wie draait er nu op haar buik na de vlaggetjes te hebben
opgemerkt én … één armslagbeweging? Niet kunnen trainen door ziekte is één ding,
niet kunnen tellen is drie, … euh twee dingen! Vervolgens ging ze nog wel héél diep
op de dubbele afstand, maar ook hier bezondigde ze zich aan dezelfde ziekte. Je
kent dat toch wel van die steen én die ezel hé Dorien … Allé, het kan alleen maar
verbeteren!
Margot zagen we op zondag ook op enkele wedstrijden verschijnen, maar tegen beter
weten in … ziek is ziek en op dit niveau nog trachten een medaille te halen, is echt
wel van het goede te veel. Broer Nicolaï liet het niet aan zijn hart komen en werd
zenuwachtig door stil te blijven staan. Vanuit de tribunes hoorden we papa Fred op
de 100 mr. schoolslag wel schreeuwen dat hij dubbel nationaal jeugdkampioen
‘Maxime Lejeune’ moest trachten te volgen, maar … hij ging er verdorie ‘op en over’.
Persoonlijke Besttijd in 1.10 (minus 3 seconden).
We gingen nogmaals op het puntje van onze stoelen zitten wanneer de 50 mr. vrije slag
van start ging. Onwaarschijnlijk, maar Kay maakte het opnieuw waar. Wij hadden ‘32.15’
gezien, maar op de officiële uitslag stond ‘31.03’ met een bijhorende derde stek én …
niemand die klacht neerlegde. Mama Nicole kon dus niet huiswaarts, want we mochten toch
nog eens tijdens de prijsuitreiking op de tribunes brullen hé! Elise Geysemans had de
voorbije dagen laten merken dat ze goed zat met haar 200 & 100 mr. vrije slag, zodat
het niemand verwonderde dat zij als enige Shark onder de 30.00 dook (29.94) en een
uiterst knappe tweede plaats achter Jessie Deserf zwom, die enkel op zondag deelnam
aan deze driedaagse.
Pernilla werd in haar laatste wedstrijd als allerlaatste zwemster door de supporters
vooruit geschreeuwd en gestuwd, zodat Geert ook haar A-tijd mocht invullen. Bijna
een perfect parkoers van ons team. Tenslotte nog vermeldenswaardig dat in een rechtstreeks
duel Nicolaï de maat nam van Philippe. Het scheelde slechts … 8/10 sec. op 50 mr
Onze wedstrijd was afgelopen en we konden nog even nagenieten van het uitstekende
buffet dat gedurende drie volle wedstrijddagen ter beschikking werd gesteld
(wel betalend hé, behalve voor de officials, die rijkelijk en als edellieden werden
behandeld). De speaker van dienst maakte op zeer regelmatige basis reclame voor het
ter beschikking gestelde en niet te versmaden voedsel. Misschien een ideetje voor
onze eigen ‘Tweedaagse wedstrijd’, die dit jaar tijdens het laatste weekeinde van
november aan haar 10de editie toe is???
Rond 14.15 uur vertrokken we in colonne richting Nijlen, waar we om 16.15 uur eindelijk
verlost waren van het ‘bumperen’ van ons aller Nicole. We zagen tussendoor dé Jean
nog één keer zijn troepen overschouwen vanop de achterbank van een geblindeerd
voertuig, om vervolgens diep in de zetels weg te zakken en zijn colonne andere
horizonten te laten opzoeken. De wasmachines en droogkasten toerden de volgende
uren op volle toeren. Morgen is het terug school (en inhaallessen te verzorgen),
werkdag (voor de meesten onder ons) en strijkavond (voor de vrouwen).
Een relatieve rustige week dient zich aan … géén training, dus ook géén
‘oudercontact’ in de wandelgangen, maar … vergeet Uw bestellingen van wafeltjes
niet over te maken, Uw inschrijvingsformulieren voor de stage niet in te dienen
en Uwen halve trouwboek en/of vriendin niet te verrassen op woensdag … 14 Februari 2007 …
Bij leven en welzijn … Tot de volgende zitting!
Kampioenenviering Provincie Antwerpen (17
februari 2007)
Na één weekje welverdiende rust vlogen onze toppers er op zaterdag 17 februari terug in. Trainer Ivan liet hen rustig fitnessen om vervolgens via een uurtje
techniekoefeningen te laten overgaan tot enkele pittige series van 100 mr.
Er ontbraken weliswaar enkele trainers en volk uit het zittende bestuur daar zij
op de skilatten vertoefden (allé … dat hoopten we tenminste), maar Ivan hield de
meute goed onder controle. Bovendien kregen we onmiddellijk de indruk dat de rust
de meeste atleten goed had gedaan, terwijl anderen – ondanks uitdrukkelijk verbod –
gewoon op eigen houtje hadden blijven doortrainen …
Na afloop van de training was het verzamelen geblazen, want we dienden ons te spoeden naar …
Ekeren-Donk, waar de jaarlijkse kampioenenviering van het afgelopen zwemjaar 2006 plaatsvond.
De reporter van dienst kan zich zonder problemen én zonder GPS 220 km. begeven naar een
hotel te Bonn, maar hij kwam wel in eerste instantie uit aan de … Liefkenshoektunnel te
Lillo i.p.v. aan de zaal ‘De Nobele Donk’…
Het belangrijkste was echter … we waren nog juist op tijd wanneer Gert Simons zijn
nieuwjaarsbrief begon voor te lezen. Wie wordt er eigenlijk allemaal vernoemd op zulke
viering? Wel, de lijst lijkt wel onuitputtelijk, maar voor ShaRK werden Vlaamse-,
Belgische (Jeugd & Master)-kampioenen, Prov. - Belg. – Europ. (Jeugd & Master)-records
én de ‘Lange Wappers’ (Beste prestatie van het afgelopen seizoen) uit de grote
tita-tovenaarshoed getoverd.
Een receptie, waarbij we het geluk aan onze zijde hadden dat we goed bevriend zijn met
Jan (Verelst), liet ons toe enkele kilootjes bij te komen. Voor drank moesten we dan
weer zelf zorgen, maar de democratische prijzen en met het prijzengeld van onze kids
konden we overvloedig de drank laten vloeien. We hadden dan ook nog het voordeel dat
de ‘Masters’ niét waren afgezakt naar het afgehuurde ‘Kasteel’ en we dus ‘dé enveloppe’
konden afhalen … Géén Philippe Smans, Luc Stappaerts, Dominique Coudenys of Willy
Hendrickx aanwezig om de 250,00 € in ontvangst te nemen voor hun 4 X 50 mr. Wisselslag
en bijhorende Belgisch Kampioen Masters en dus offerden het kwartet Geert Vervloet –
Marc Kenis – Guy Maris – Marc Mariën zich op … Een bijhorende foto of ‘plakket’
vonden we niet absoluut noodzakelijk … we waren ‘gewoon’ tevreden met de hierboven
reeds aangehaalde briefomslag …
De zoëven vermelde papa’s waren natuurlijk deze avond chauffeur van dienst om hun
respectievelijke zonen en dochters te begeleiden. Gala & Dorien werden in het
aflossingsteam vernoemd dat zowel op de 4 x 100 mr. als op de 4 x 200 mr.
Vrije Slag een Provinciaal Record zwom. Philippe & Mathias werden met beide dames
vernoemd met het behalen van een zoveelste ‘Lange Wapper’.
Om 23.00 Uur vertrok iedereen (na de verdeling van het prijzengeld uiteraard)
welgemutst huiswaarts. Kim Clijsters had ondertussen haar halve finale snel afgesloten
zodat we niet meer de files op de Antwerpse ring dienden te trotseren. Bij leven en
welzijn … tot volgend jaar, want met de ijzersterke, geleverde prestaties van enkele
‘Sharkies’ te Bonn in het achterhoofd, zal de concurrentie van héééééééééél ver moeten
komen om deze supertijden nog te verbeteren, hoewel het jaar 2007 nog slechts in
zijn ‘watergewenningsschoenen’ staat.
ZVL – LIER (4 maart 2007)
Twee wedstrijden op dezelfde dag … Het kruipt wel degelijk in je kleren om te pendelen tussen
Lier en Geel om wedstrijden te verslaan … Al goed dat we er flink voor worden betaald hé én
dat we een GPS van de club ter beschikking krijgen om heelhuids ter plaatse te geraken …
Nadat de trainers met hun respectievelijke echtgenotes hadden genoten van de après-ski,
stonden Jan en Louis broederlijk naast elkaar één van hun laatste gezamenlijke wedstrijden
te volgen.
De eendjes of misschien beter gezegd … de 9 & 10-jarigen mochten zoals gewoonlijk de spits afbijten.
Het podium werd in de 100 mr. vrije slag net niét gehaald, maar toch liet Joost Van Looy zien
waarom hij ook op training de anderen steeds op sleeptouw neemt. Vergeef mij dat ik nog
niet iedereen bij naam ken die rond de Kersttijd is overgegaan naar de elitegroep van Louis,
maar ook onze Herentalse zuil was vandaag aanwezig én … we mochten tot onze grote vreugde
vaststellen dat niet enkel onze trainers, maar ook onze youngsters het zeer goed met elkaar
konden vinden. Ik kon in elk geval géén onderscheid maken tussen de verschillende zuilen of
beter … onze competitiebeesten.
Op de daaropvolgende 400 mr. vrije slag bij de Miniemen bewees Pernilla Helsen (minus 4 seconden
van PB) eens te meer waarom zij als A-zwemmer dient te worden gerespecteerd, hoewel de plaatsjes
vandaag op het Krokuscriterium te Geel natuurlijk vrij ‘duur’ waren. Bij de jongens daarentegen
hadden we een ‘averechts’ effect. Robbe Pisele klasseerde zich weliswaar als vierde, maar met een
tijd van 5.35 kom je als eerstejaarsminiem niet meer aan de bak.
Tijdens de schoolslag voelen velen zich geroepen, maar slechts weinigen worden uitverkoren.
Vooral de jonge ouders herinneren zich nog de exploten van ons aller ‘Fredje D.B.’. In hun
eerste wedstrijd bij de ‘echte’ competitiezwemmers, waren we dan ook al blij en zichtbaar
tevreden dat de nieuwe sharkies onder de twee minuten grens bleven, maar toch hier een speciale
vermelding voor Dagmar, die … 1.48 klokte.
De wedstrijd kabbelde rustiger voort dan de bruisende speelpartijen in het pretbad, tot opnieuw
Joost Van Looy aan de start verscheen. Met een besttijd van 1.46 op de 100 mr. schoolslag verdiende
hij de eerste gouden medaille voor onze club. Een opvolger voor Mathias Vervloet konden we
(nog) niet ontdekken op de 100 mr. rugslag, maar lichtpunt Jari Bogemans verbeterde toch zijn
PB met twee seconden tot 1.43.
Na de 200 mr. wisselslag – waar géén potten werden gebroken – sloot de 100 mr. vrije slag deze
aangename wedstrijd af. Sarah Ceulemans en Kim Liekens hielden het spannend tot op de meet
én … er was ‘0.00’ verschil! De hiervoor al genoemde Pernilla sleurde Esmee Schaalje mee naar
1.10, maar dé prestatie van de dag kwam van de zus van Jari, namelijk ‘Kindra’ …
Zij verpulverde haar besttijd van 1.23 tot 1.15! Géén toptijd voor de historische verslagen,
maar wel een bewijs dat inzet en gedrevenheid op training kunnen lei(ij)den tot genoegdoening en
prachtige persoonlijke besttijden.
En nu per helikopter naar Geel waar – naar het schijnt – een onwaarschijnlijk parkoers werd
afgelegd op het Krokus-Sprint-Criterium … Bij leven en welzijn … Tot straks …
Krokuscriterium – Geel (4 maart 2007)
Na twee volle jaren afwezigheid (we wonnen hoogstwaarschijnlijk té veel), mocht ShaRK zich
terug aanbieden om deel te nemen aan de wedstrijd vermeld in onderwerp. Slechts 80 starts
en dus wilde de alliantie met het ‘bijna’ sterkst mogelijke team aantreden. Tot onze grote
verbazing dienden we dan te moeten vaststellen dat grote concurrent ‘BRABO’ ten strijde was
getrokken tegen ons B-team te Lier. De inkom en programma waren dan ook … prijzig te noemen,
want slechts drie luttele pagina’s werden er in onze handen gestopt.
Ik had mij tijdens de opwarming even begeven naar het ‘Centrum’ van Geel en … liep Dhr.
Frans Van Meenen (Directeur-manager-bedrijfslei(ij)der van de welgekende Speedo-shop)
tegen het gespierde lichaam … Voor de geïnteresseerden onder jullie … Volgende zaterdag
(11 Mar 07) wordt – na 4 à 5 jaar onthouding – de strandkledij tentoon gespreid …
Ik zou zeggen: ‘Allen daarheen!’
Ondertussen was de wedstrijd praktisch al halfweg (14.30 Uur) en dienden er verschillende
pauzes te worden ingelast om een deftige namiddag gevuld te krijgen. Geen ‘eendjes’ aan
de start, maar dat belette niet dat ons team er stevig tegenaan ging. De eerste punten
door de Nijlense Zuil werden in de 100 mr. vrije slag gesprokkeld door Rabauke Kenis
en Iben Lambrechts, die beiden persoonlijke besttijden lieten noteren. De trend was
onmiddellijk gezet.
Bij de dames hadden de officials véél ‘prut’ in de ogen, want de aanwezige toeschouwers
hadden dan wel met zijn allen gemerkt dat Elyse Geysemans als eerste had aangetikt;
zij werd slechts … 3de geplaatst na Stephanie Verschueren (HZA) én clubgenote Gala Kenis.
De drie jongedames kregen exact dezelfde tijd toebedeeld, namelijk 29.92 … Begrijpe wie kan!
De juniors Evelyn De Cnaep & Gilke Heylen haalden dan weer het maximum van de punten binnen
ten koste van … een blessure, die Gilke enkele weken uit het water en de fitnessruimte zal
houden. Gilke, van harte beterschap; ik ken personen die héél veel aan jou zullen denken
tijdens je afwezigheid …
In de daaropvolgende 50 mr. rugslag zoog Kadet Philippe Mariën (2de plaats) in de allereerste
reeks de Benjamins Rabauke Kenis en Roel Van Den Wijngaert naar nieuwe besttijden. Knarsetandend
dienden we dan de A-reeks af te wachten, want ook die andere topper, namelijk Mathias Vervloet
moest van start gaan van trainer Ivan. Hij viel het provinciaal record aan met uitgekozen
hazen Matias Timmermans en Stijn Lievens in zijn directe omgeving. We mogen van geluk spreken
dat we al enige tijd in de zwemsport actief zijn, zodat we snel konden handelen t.o.v. het
jurysecretariaat. Chris (mama van Mathias) en ikzelf gunden hem het record wel, maar wanneer
23.67 op de tabellen verscheen (New World Record), dan moesten we toch even ingrijpen …
Bij de dames hadden we een medaille zeker en vast gegund aan Katrien Vercammen, maar opnieuw
was er de ‘BK’ (Beslissing Kamprechter) nodig én opnieuw viel deze uit in het nadeel van de
ShaRK-atlete … We wonnen klaarblijkelijk téveel … Gala haalde bij de Miniemen haar gram én …
we stelden met vreugde vast dat Kadet Evelien Verheyen een zilveren medaille in de wacht
sleepte. Deze ‘ondankbare’ plaats was ook nog weggelegd voor Gilke Heylen (Juniors) en
ouderdomsdeken Caroline Van Hasselt bij de Seniors.
De 4 X 50 mr. wisselslag bij de ‘Heren’ én de ‘Dames’ sloot het eerste gedeelte van de deze
zenuwslopende, koortsachtige namiddag af. We ondervonden weinig tegenstand wanneer onze
elitetroepen in vol ornaat aanwezig waren en in stelling werden gebracht én dus mocht
het ‘A’ & ‘B’-team onder elkaar uitmaken, wie de beste was. Voor alweer de nieuwelingen
of nieuwe lezers onder ons … Het gaat hier wel degelijk allemaal over ‘A-zwemmers’.
Bij de dames was het verschil minder groot, maar het kennersoog had ogenblikkelijk gemerkt
dat de ‘AA-dames’ hadden gewonnen van de ‘BB-dames’. Ik kon in eerste instantie ook niet
goed volgen wanneer onze beide teams met deze aankondiging aan de respectievelijke
startblokken werden verwacht, maar een neutrale toeschouwer deelde mij mee dat het
‘AA-team’ beter was afgetraind en dus minder BMI had mee te tornen. Dat wisten we
dan ook alweer …
Een half uur pauze liet de dorstigen laven, dikke hamburgers verteren en snel naar de
wedstrijd te Lier sprinten om de stand van zaken daar te bekijken. Nog even bij de
schoonouders te Geel binnengesprongen om Tom Boonen Kuurne-Brussel-Kuurne te zien winnen
om vervolgens opnieuw mijn plaats aan de rand van het zwembad ingenomen te hebben.
Oef!!! … opnieuw naar de overbodige tweede helft, want de beker hadden we natuurlijk
al lang binnen.
We trokken terug van start met de 50 mr. schoolslag. In het geboortejaar 1996 zwom de
hierboven al genoemde Roel weg van zijn tegenstanders, zodat ik aan jeugdtrainer en
papa Bart kon opmerken dat zoonlief opnieuw op de goede weg lijkt te zijn. Komaan Roel,
volhouden hé … de concurrentie terug laten bibberen en beven is de boodschap! Nicolaï
Moerman haalde het van teamgenoten Philippe Mariën en Bert Van Bogaert, zodat het
podium volledig ShaRK kleurde. Bij de dames stond er geen maat op Benjamin Kay Van Acker,
waar in dezelfde leeftijdscategorie Alexandra Van Leuven juist naast het podium viel.
Bij de Miniemen kaapte Margot Moerman een ‘second place’ weg en bracht háár puntentotaal
ons veilig in de thuishaven. Ouwe, getrouwe Caroline maakte vervolgens het feestje compleet.
De vlinderslag kwam als laatste aan de beurt en de familie Timmermans liet hier van zich
spreken. Twee zeer knappe besttijden voor zowel Ruben (31.96), als voor Matias (27.43)
kwamen uit de meegereisde printer tevoorschijn. Bij de dames was – zoals verwacht –
Kay van Acker ‘outstanding’, vonden we het spijtig dat Katrien Vercammen juist uit de
boot en naast het podium viel, maar verheugden we ons met Erika Van Thienen, die met
42.86 een mooi mikpunt heeft om binnen enkele maanden te kunnen en mogen deelnemen
aan het Belgisch Jeugdkampioenschap 2007 op de hectometer … De 1.35 behoort nu zeker
en vast binnen de mogelijkheden. Dat de AA-ploeg van onze dames met een borstlengte
(1.57.56 t.o.v. 1.57.64) of beter ‘t*p*ll*ngt*’ won van de BB-ploeg … dat hadden we
eerlijk gezegd niet verwacht, maar was niet meer als … un fait divers.
De prijsuitreiking duurde dan nog het langst van allemaal, maar om 17.30 uur mochten
we huiswaarts (of naar de schoonouders) keren. En nu is het werkwoord … trainen,
trainen en nogmaals ... trainen. Tot de volgende zitting … ergens in April zeker???
Kapellen – B-Wedstrijd (11 maart 2007)
Het eerste zonnige weekend van het jaar. Ideaal om even de tuin en/of bijhorend zwembad
onder handen te nemen of knarsetandend het aantal inschrijvingen voor de stage te Castelfusano
(Italie – Rome) af te wachten ….
Na de 400 mr.-wedstrijd te Berchem, waar de nodige contacten door jullie nederige dienaar
werden gelegd met de voorzitter van ‘ZIK’ (Zwemclub Iloka Kapellen), namelijk Eric Dekoninck,
mochten onze actuele B-zwemmers en ‘Eendjes’ zich meten met de Antwerpse superclub ‘BRABO’.
Trainer Louis Van Calster begeleidde voor één keer alle meegereisde atleten en Danny
Lambrechts nam de taak van ‘official’ ter harte. Even tussendoor … ouders die zich geroepen
voelen om als ‘OO’ (Officiële Official) te fungeren; er zijn géén wachtenden meer voor U en
indien gewenst, zullen wij U met raad en daad bijstaan …
Twintig zwemmers mochten tot tweemaal toe aantreden, gaande van onze jongsten
(Hannes De Schutter/Valerie Groenendyk - °1998) tot onze oudste (Thomas Peeters - °1991).
Nogmaals, 40 afzonderlijke prestaties beschrijven is van het goed téveel, maar laat ons
in de eerste plaats stellen dat iedereen voor zijn/haar niveau zijn/haar uiterste best deed.
Je kunt er nu éénmaal niet omheen dat sommigen beter zijn dan anderen, meer talent bezitten
of harder trainen ... men zegge het voort.
De discipelen van Louis, beter gekend ondertussen als de ‘Magic Five’ dienden één badlengte
af te leggen, dit in tegenstelling tot de 15 benjamins, miniemen en kadetten die besttijden
voor hun ogen en op hun netvliezen hadden gebrand op 2 x 100 mr. We leven bij deze laatste
groep op twee gedachten, namelijk … zwemmers die zich tussen hun leeftijdsgenoten niet in de
top kunnen plaatsen, maar hier kans maken om die zo gegeerde medaille in ontvangst te nemen,
maar ook en vooral het presteren tegen de chrono om bij onze elitegroep te geraken.
Laat ons toch even in eerste instantie bij de leeftijdsgroep van Louis blijven. Het was te
merken dat er ‘treintje’ wordt gezwommen op training, want de eindtijden lagen zéér dicht bij
elkaar. Het getrainde oog van official Danny had op regelmatige basis moeite om de volgorde
van aankomst te noteren. Lieze (Meurs) en Hannes (De Schutter) haalden beiden 56”
(50 mr. vlinderslag), maar Hannes haalde met deze tijd op zijn allereerste wedstrijd zijn
allereerste gouden medaille binnen én … zijn 50 mr. vrije slag (42”) mocht ook worden gezien!
Valerie Groenendyk had in haar eerste wedstrijd toch nog even last van de zenuwen, maar het
zal ook wel de goede richting uitgaan met deze meid nu bij Louis bijna privé-training wordt
gegeven. Zowel bij de jongens als bij de meisjes hebben we voorlopig een goudhaantje zwemmen.
Ere wie ere toekomt en zowel Joost Van Looy (50 mr. schoolslag in 51”) als Carolien Moens
(50 mr. vrije slag in 36”) mochten op het hoogste schavotje plaatsnemen. Alle afwezigen hebben
altijd ongelijk, maar in het geval van Carolien … 20 concurrentes opzij zetten is niet niks.
Bovendien wist zij eveneens een besttijd te realiseren op de 50 mr. vlinderslag (45” t.o.v. 49”)
met een tweede plaats als logisch gevolg. Knap van beiden en een dikke proficiat aan Louis,
die het onderste uit de kan weet te halen van zijn zwemmers.
Gaan we over naar het geboortejaar 1996, de eerstejaarsbenjamins. We zitten slechts in het
prille begin van het jaar 2007 (én niet het zwemseizoen 2006-2007), zodat het ook niet meer
dan normaal is te noemen dat de ‘youngsters’ uit de elitegroep van Ivan-Jan nog dienen te
groeien. Enkelen werden al voor de leeuwen gegooid tijdens de afgelopen Vlaamse
Jeugdkampioenschappen 2007, maar een ‘tussendoortje’ (hoewel … in het hol van de leeuw
gaan meten met BRABO …) is altijd meegenomen én … je weet onmiddellijk hoe de stand van
zaken zijnen waar je je kan situeren.
‘The Magnificent Seven’ trokken dus ten strijde … Veronique Groenendyk haalde niet haar
beste resultaat, maar onze tweede vrouwelijke deelneemster liet wel van zich spreken.
Erika Van Thienen zwom alweer een schitterende ‘vlinderbaan’ in de wisselslag, waardoor
zij haar PB verpulverde én in de 100 mr. schoolslag beslag legde op de bronzen medaille.
Roel Van Den Wijngaert was in een mindere dag, zodat Rabauke Kenis in de bovenste regionen
alle aandacht naar zich toe trok mét iedereen te ‘overvlinderen’ naar een schitterende
eerste plaats met 1.28 op het scorebord. Robin Stappaerts zag in ‘zijn’ rugslag plots
Mayco Helsen voorbijvliegen, maar clubgenoot Ken Vermeulen zette een nóg betere tijd neer.
Hoewel Mayco ook tot tweemaal toe zijn besttijd verbeterde, was de bejubelde persoon ditmaal
Ken, die na zijn stunt in de rugslag ook zijn vrije slag in een nieuwe besttijd afsloot.
Het duo Marlies Goovaerts - Iben Lambrechts mocht bij de 95-ers laten zien wat ze in petto
hadden. Beiden presteerden naar behoren tot subliem naargelang de ‘chrono’ of de ‘plaats’
als eerste prioriteit werd beschouwd. Marlies trok in de vrije slag door naar 1.19
(5de plaats) en Iben kon zijn besttijd van de Vlaamse Jeugd dan wel niét evenaren,
toch sleepte hij een bronzen medaille uit de vuurhaard.
Eerstejaarsminiem Katrien Alen zwom dan weer géén overtuigende vrije slag, maar haar
rugslag maakte veel, om niet te zeggen ‘alles’ goed … Het bracht haar een bronzen
podiumplaats op. De één jaar oudere Ellen Goovaerts wilde natuurlijk niet onderdoen en
zij staat op de rand van de doorbraak naar het A-team. Zij mocht (zoals Rabauke) zich
identiek tweemaal laten toejuichen bij de medailleuitreiking, namelijk ‘goud’ op rugslag
én ‘zilver’ op vrije slag. Wegens redenen van hogerhand dien ik tot nader order slechts
één mannelijke zwemmer uit het geboortejaar 1994 van commentaar te voorzien. En … nu dat
alle aandacht op hem is gefocust, zwom Hannes Verheyen één van de beste wedstrijden van
zijn carrière. Tweemaal ‘slechts’ tweede, maar 1.12 (vrije slag) en 1.31 (schoolslag) waren
desalniettemin héél knappe persoonlijke besttijden. Dik verdiend Hannes!!!
Adam Lambrechts heeft zijn ‘Loodsvisje’ (A-tijd) beet (Cfr. Bonn), maar was voor deze
prestatie ingeschreven om mee te komen met ‘Papa Official’ én ‘Broer Zwemmer’. Welke
slag hij ook moet zwemmen, het maakt hem allemaal niets uit … tweemaal exact 1.13,
tweemaal derde, maar dan wel in zowel vlinderslag als in wisselslag. Laatste in de
reeks was Thomas Peeters (°1991). Ondanks stevige concurrentie binnen de Shark-gemeenschap
van een aantal leeftijdsgenoten, haalde hij met 1.03.75 toch een bronzen plak binnen. Knap!
Bij leven en welzijn, tot in de Ex-thuishaven van dé Jean op 15 April 2007 …
MEGA – All Round Swimming Cup – Eeklo (15 April 2007)
Laatste dag van een uiterst zonnige paasvakantie, waar onze bestuurders ervoor hadden
gezorgd dat onze atleten tweemaal daags de conditie konden aanscherpen om er de volgende
weken keihard te kunnen tegenaan gaan. Een viertal weken zonder competitie zou misschien
wel zijn sporen nalaten, maar Ivan had toch gekozen voor conditieopbouw, zodat deze
wedstrijd – hoewel in de thuishaven van overkoepelend orgaan ‘Dé Jean’ – slechts als
een verlengde training werd aanzien. Controversieel en tegen alle regels in zouden
we kunnen merken wie zeer goed had getraind en welke competitiezwemmer minder water
had gezien of zich minder had ingespannen gedurende de voorbije weken … normaal gesproken:
diegenen die een schitterend parkoers zouden afleggen, waren de pineut …
En dan toch even stilstaan bij de gebeurtenissen van gisteren. Op zaterdagochtend was er
onwaarschijnlijk druk sms-verkeer vastgesteld tussen onze sportievelingen en ’s avonds
liet dit zich ook gevoelen tijdens de laatste trainingssessie … We kunnen er niet omheen:
Bestuurslid, maar ook in de eerste plaats papa‘Dé Guido (De Cnaep)’ was de voorbije nacht
plotseling overleden. Een harde klap voor de zwemclub, maar in eerste instantie voor zijn
gezin (Anneke – Kelly – Evelyn & Jolien), waarbij we hier ons medeleven aanbieden.
De wedstrijd te Eeklo wordt opgebouwd met drie wedstrijden (50 – 100 – 200 mr.), waarbij
de respectievelijke prestaties van elke zwemmer worden opgeteld om op het einde van de
dag een ‘finale’ (100 mr. wisselslag) te betwisten. Onze Herentalse zuil was slechts
aanwezig met Louis Croenen (op vraag van zijn TSS-trainster Pascale Verbauwen) en Yne Dom
(weinig mogelijkheden tot wedstrijden de volgende weken). Zij bedankten beiden met een
eerste plaats tijdens de finales én een Belgisch Jeugdrecord tijdens de ziftingen voor
Louis (200 mr. VS – 2.01.32).
De 50-ers is dan wel een loterij … we merkten toch snel dat onze delegatie (een 20-tal
atleten) vermoeid van de startblok wegging. Ivan had wel degelijk opgemerkt dat we op
uitzonderingen konden rekenen en na met het vergrootglas de uitslag te hebben uitgeplozen
(uitgepluisd?), kwamen we tot de vaststelling dat Hannes Verheyen zich héél knap had
verweerd en in zijn geboortejaar 1994 top drie had gezwommen met 41.15 op zijn favoriet
schoolslagnummer. Bij de meisjes sprong de schitterende 29.33 van Margot Moerman in het
oog, waarmee ze iedere vrouwelijke Shark aftroefde. Margot, die we de voorbije dagen op
training ongelooflijke dingen zagen verwezenlijken komt terug uit een dipje en hopelijk
kan zij opnieuw aanknopen met de resultaten van einde 2005, waar zij slag om slinger een
‘jonge haai’ verzilverde. Té volgen!
Op de daaropvolgende 200 mr.-sessie vielen de meesten letterlijk ‘plat’. Goed dat er veel
samenhorigheidsgevoel bestaat en dat onze sharkies hun ‘prestaties’ konden relativeren …
voor sommige ouders was dit in mindere mate het geval … Zij zouden hoogstwaarschijnlijk
liever een zalig terrasje hebben gedaan. De wedstrijd was echter ideaal om opnieuw
competitieritme op te doen en toch stelden we verheugend vast dat we niét helemaal
werden weggeblazen door ‘redelijk’ afgetaperde concurrenten van topclub en organisator
‘MEGA’.
Een té korte middagpauze in the city van Dé Jean liet ons met lange tanden terugkeren
naar het subtropische zwemparadijs, waar we hoopten om zéér snel de ‘Expresweg’
te kunnen opzoeken (vóór de stormloop naar het binnenland een aanvang zou nemen).
Tijdens de eerste wedstrijd, de 100 mr. rugslag, hadden we voldoende gezien … de stralende
zon was de grootste spelbreker en de meeste zwemmers vertoefden al met hun gedachten op
één of andere Beach Party. De daaropvolgende schoolslagzwemmers doorkliefden nog meer
het troebele water, zodat we met een klein, bang hartje de prestaties van Erika Van
Thienen met argusogen dienden te volgen … Waarom?
Ons Erika (°1996) zou zich als youngster kunnen kwalificeren voor het Belgisch
jeugdkampioenschap 2007. Haar limiettijd op de 100 mr. vlinderslag bedroeg … 1.35.00.
De start én aankomst waren echter aan de overkant van de tribunes voorzien, zodat praktisch
iedereen die een chronometer kon vasthouden mee afklokte. De spanning werd ondraaglijk,
want het was millimeterwerk … De printer ratelde ononderbroken en voor het uitslagenblad
werden bijna moorden gepleegd. Dolle vreugde wanneer … 1.34.99 verscheen. Proficiat Erika!
En nu voorbereiden …
De 100 mr. vrije slag sloot deze sessie af. Weinig enthousiasme bij onze deelnemers en dus
was het aftellen totdat we terug richting Nijlen konden vertrekken. Geen ‘flitsers’ op de
‘Expresweg’, zodat we nog snel de laatste kms. van ‘Parijs – Roubaix’ konden meepikken.
De opmars van de Belgen (lees: Tom Boonen) kwam té laat … Volgens kenner ‘Roger D.V.’had
hij té weinig basis gelegd tijdens de afgelopen wintermaanden … Niets van dit alles bij
onze competitiezwemmers; we zullen en moeten er klaar voor zijn binnen enkele maanden
tijdens het Belgisch (Jeugd)kampioenschap 2007. Ik heb even een berekeningentje gemaakt
van de afgelopen twee trainingsweken … Enkelingen kwamen tot ongeveer 100 kms. tijdens de
afgelopen paasvakantie, anderen tot één training van anderhalf uur. Hopelijk krijgt het
juiste paard de juiste haver toegediend!!!
Tijdens de trainingssessies viel het ook op dat vele kinderen, die met hun ouders ‘vrij’
kwamen zwemmen toch jaloers waren … zij wilden ook zulke ‘grote handschoenen’
(lees: ‘Paddles’) van de Klokken van Rome … En dit gezegd zijnde … iedereen is en blijft
welkom bij de Nijlense Zwemclub ‘ShaRK’. Bij leven en welzijn … tot volgende week op de
afscheidswedstrijd van Tine Bossuyt …
Antwerp Youth Festival – Antwerpen (20 – 21 – 22 April 2007)
21 APRIL 2007 - VOORMIDDAG
Na een eerste weekje school vond ‘schemamaker’ Ivan het niét opportuun om onmiddellijk op
vrijdagavond uit te pakken op de 400 – 800 en/of 1.500 mr. vrije slag. Dus konden we ons
verslag beginnen op zaterdagochtend 21 April 2007. Alle wedstrijden van commentaar voorzien
was natuurlijk weer onbegonnen werk, daar de ‘Nijlense Zuil’ zich voor exact 68 wedstrijden
had ingeschreven. We gingen dus juist niét over kop of kopje onder … (bij manier van spreken).
Later zou echter blijken …
We moesten wel enkele reeksen wachten alvorens we onze laptop dienden op te starten, maar in
Reeks 28 van de 100 mr. vrije slag mocht Evy Liekens de spits afbijten. Via Live Timing
moesten we vaststellen dat Evy nog stond te slapen op het startblok (reactietijd: 1.19),
zodat zij juist boven haar besttijd uitkwam. Vervolgens was het de beurt aan Esmee Schaalje
(beste prestatie), Hannah Peeters, Ellen Goovaerts, Dorien Dries en Pernilla Helsen. Zij
geraakten praktisch aan hun persoonlijke besttijden – ondanks 50 mr-bad – zodat de trend
voor vandaag was gezet … (dat hoopten we althans). De besttijden in 25mr.-bad werden
benaderd of lichtjes verbeterd, zodat de keiharde paasvakantie toch haar vruchten of
paaseieren had afgeworpen.
Daarna was het even wachten vooraleer onze 100 mr-toppers van start gingen. Zij hadden de
laatste weken dan weer vele kms. op uithouding getraind, dit ten koste van de weerstand,
zodat we niet verwonderd waren dat persoonlijke besttijden in de frigo bleven, maar …
de selectiewedstrijden voor het Belgisch jeugdkampioenschap 2007 liggen nog drie volle
weken verwijderd. Gelieve niét te willen panikeren a.u.b. …
Rabauke Kenis (°1996) beet de spits af bij de jongens en ook hij had zijn uitsluiting van
verleden week nog niet verteerd. Ruben Timmermans (°1993) en Thomas Peeters (°1991) mochten
onderling de krachtmeting aangaan. Een rechtstreekse confrontatie kan dan toch voor dat
tikkeltje ‘extra’ zorgen … de jongste haalde het met 1/100 (1.03.48 t.o.v. 1.03.49) én
een dikke nieuwe besttijd. Enkele reeksen later haalde Adam Lambrechts (°1992) … 1.03.47!
Daarna was het ongeveer één uur van de zon genieten alvorens de 200 mr. schoolslag van
start ging. Roel Van Den Wijngaert (°1996) en Hannes Verheyen (°1994) doken om 11.30 uur
het water in en de inzet, die tijdens de trainingen wordt tentoon gespreid, liegt ‘praktisch’
nooit … De stap voorwaarts die Hannes de voorbije weken heeft gezet, werd hier opnieuw
bevestigd met een alweer nieuwe besttijd (3.14, minus bijna 15 volle seconden). Roel, die
met de grote trom werd binnengehaald bij de benjamins, heeft hoogstwaarschijnlijk een
grotere aanpassingsperiode nodig dan zijn leeftijdscollega’s, want we moeten spijtig
vaststellen dat hij op dit ogenblik niet meer in staat is om zijn besttijden te benaderen
(vandaag 3.39 t.o.v. 3.30).
Reikhalzend was het dan wachten op dé man in vorm. Nauwlettend werden de besttijden van de
overige reeksen bijgehouden, want Nicolaï Moerman kon zich voor de allereerste maal misschien
plaatsen voor de ‘Finales’, die op zondagnamiddag zouden worden gehouden. De teleurstelling
was op ‘Dé Jean’ zijn gezicht af te lezen wanneer de ‘coming man’ bijna 10 sec. boven zijn
besttijd aantikte.
Maar, niet getreurd … enkele minuten later had Pernilla Helsen (°1994) al het goede van de
laatste weken in een knappe 1.17 bevestigd. Dit frele jonge meisje heeft stilletjes, maar
hard in de schaduw gewerkt en de aansluiting met de Belgische top komt steeds meer naderbij.
Ons laatste trio (Gitte Heylen – Dorien Maris – Gala Kenis) mochten we verwelkomen in de
Reeksen 5 & 6. Zij eindigden met zijn allen ongeveer 3 sec. boven hun respectievelijke
besttijden.
Om 12.40 uur sneden we dan het allerlaatste hoofdstuk van de voormiddag aan, namelijk de
100 mr. rugslag. Rabauke Kenis zwom in de middenbaan, maar autoritair de reeks naar zijn
hand zetten was ook nu niet aan hem besteed. Het bleef dus wachten op Adam Lambrechts,
die om 13.00 uur de voormiddagsessie besloot met de algemene trend voor onze zwemmers …
1.12.56 en dus … niet super.
21 APRIL 2007 – NAMIDDAG
Met ongeveer 45 min. vertraging (14.00 uur) gingen we deze namiddag terug van start met de
50 mr. vlinderslag. Onze ‘youngster’ Erika Van Thienen deed het voortreffelijk en liet
merken dat ze exact ‘op tijd’ kan zwemmen. ‘Dé Jean’ had gevraagd om haar besttijd van
25 mr.-bad in 50 mr.-bad te zwemmen en wat zwom deze jongedame??? … Jawel, 42.86 t.o.v.
42.86. Volgende keer eens de tijd van het wereldrecord trachten te programmeren en
controleren dat dit ook zal lukken. In elk geval … zéér mooi gedaan Erika! Zou Margot
boven zichzelf uitstijgen of zou het lange wachten toch zijn sporen nalaten? Véél te
trage reactietijd (99/100 sec.) en de tweede stelling (lange wachttijd) werd bevestigd,
want …34.00 rond.
En dan was het opnieuw tot 15.30 uur wachten geblazen vooraleer Pernilla haar bloedvorm
mocht tonen. Zéér snel weg uit de startblokken, maar de tussentijd liet echter niets goeds
vermoeden. Luidkeelse aanmoedigingen lieten de motor aanslaan en mét 2.48 verbeterde ze
opnieuw haar onlangs gezwommen besttijd én … we moesten tot de vaststelling komen dat
ons Pernilla zelfs ‘negatief’ (2de wedstrijdhelft een stuk sneller dan de 1ste
wedstrijdhelft) had gezwommen. Een jongedame die helemaal aan het openbloeien is en echt
uit de schaduw aan het treden is van haar reeds meermaals bewierookte leeftijdsgenootjes.
In de voorlaatste wedstrijd van een lange dag vonden we clubgenoot Adam Lambrechts terug,
die exact om 16.10 uur als een pijl uit een boog te water ging. In tegenstelling tot
vanochtend viel hij niét ‘plat’, wat een ‘aanvaardbare’ tijd op het scorebord liet
verschijnen van 2.36. Oef Jean, nu nog de schoolslag en daarna richting Nijlen om twee
extra trainingsuurtjes te verzorgen.
Esmee had de eer en het genoegen om bij de laatste vijf zwemmers van onze delegatie te
behoren (Het lijkt hier wel ‘Idool 2007’). Met een eindtijd van 1.36 (vijf volle
seconden boven haar besttijd) mocht zij niet tevreden terug huiswaarts keren. Zou
Margot nog straffe kost laten zien? Neen, ook zij kon rond de klok van vijven géén
vuist meer maken (plat, uitgeblust bij terugkomst in 47”). Dus was het eveneens bang
afwachten wat Roel, Hannes en Nicolaï nog gingen uitspoken? Roel trok de lijn door
(1.41) en hoewel Hannes volle bak wegging, moest ook hij gas terugnemen om uiteindelijk
in 1.34 te eindigen. Nicolaï vertrok in één van de buitenbanen in de A-reeks. De tribunes
waren om 17.35 uur praktisch leeg, wanneer hij aantikte in 1.15. Dus … een wedstrijd om
zéér snel te vergeten.
Nu razendsnel naar de training en morgen … is er een nieuwe dag. Hopelijk met een ‘iets’
beter resultaat dan vandaag … In het tegenovergestelde geval zou ‘Den Ivan’ wel eens
iedereen de straat durven opsturen om deel te nemen aan de Marathon van Antwerpen, die
morgen haar parkoers heeft uitgezet langs het Wezenbergbad. Cu tomorrow … ‘Ikke’.
Antwerp Youth Festival – Antwerpen (20 – 21 – 22 April 2007)
22 APRIL 2007 - VOORMIDDAG
Na een vrij woelige zaterdag, was het deze maal de beurt om trainer Ivan op sleeptouw te
nemen richting Antwerpen. Dé Jean had zijn zondagrust wel verdiend zeker! Hij was gisteren
vanaf 07.00 Uur ’s ochtends in de weer tot na het afwerken van de training van Philippe …
einde 20.00 Uur. Den Ivan benadrukte dat er vandaag al wellicht ‘iets’ meer snee zou
opzitten, zodat de cruciale volgende weken met gerust gemoed konden tegemoet worden gezien.
In de allereerste wedstrijd van de dag, de 50 mr. schoolslag voor vrouwen hadden we gelukkig
géén deelneemsters. Voor de zoveelste maal sputterde de elektronica, zodat de kamprechter
van dienst, Dhr. Boedts besloot om de wedstrijd stil te leggen tot het euvel ‘definitief’
was opgelost, want een microfoon op een welbepaalde plaats steken bij startster Ria was
ook niet bevorderlijk voor de concentratie van sommigen … Wat wil je ... én een internationale
zwemwedstrijd organiseren … én een internationale 10 Miles … én een internationale Marathon …
‘’t Stad’ zal niét over voldoende kabels of know-how hebben beschikt om alle aanvragen te
kunnen voldoen, m.a.w. subsidies aanreiken vertaalt zich nog altijd niet in ‘organisation
without problems’. Zelfs ‘speaker’ Fons Brydenbach kreeg het af en toe op zijn heupen …
Het trio Roel Van Den Wijngaert, Hannes Verheyen en Nicolaï Moerman mocht rond 10.15 uur
als eerste aantreden in de 50 mr. schoolslag voor mannen. Na het debacle van gisteren keken
we nagelbijtend toe hoe onze eerstelingen het er zouden afbrengen. Roel overtuigde alweer
niet, maar Hannes kwam ondanks een mindere start aan een knappe nieuwe besttijd. Nicolaï
had ook vandaag de supervorm niet te pakken, maar knokte zich naar zijn 2de bronzen medaille
van het weekeinde. Nicolaï, wanneer toppers van je geboortejaar 1991, zoals Axel Van De Velde
(MEGA) je naam beginnen te gebruiken in hun ‘nickname’ op MSN, wilt het wel degelijk zeggen
dat je prestaties beginnen opgevolgd te worden in de Belgische topclubs. Doe zo voort!
In de 50 mr. rugslag warmde Dorien Maris zich op voor wat komen ging (200 mr. vrije slag)
en het zag er behoorlijk technisch goed uit. Papa Danny was even uit het verre U.S.A.
overgekomen om zoonlief Adam (Lambrechts) aan te moedigen en hij zag … dat het goed was.
Adam, Danny, Ivan tevreden én … wij dus ook.
De 200 mr. vrije slag konden – volgens Ivan – al een duidelijk beeld geven voor de komende
weken. Hannah Peeters mocht de spits afbijten én hoewel mama Christel gisteravond op training
nog had meegedeeld dat zij in de put zat, daar ze er zich zoveel meer had van voorgesteld
(zaterdag), was er vandaag helemaal niets van te merken. Een zeer sterke prestatie bracht
haar tot een nieuwe besttijd van 2.36. Hannah, zie je wel dat méér trainen ook lei(ij)dt
tot knappe tijden! Goed gedaan meid!
Dat Elise Geysemans het meer moet hebben van de sprintnummers is algemeen geweten. Toch
had zij ieder van ons te Bonn verbaasd waar zij een voortreffelijk tornooi had gezwommen.
De laatste weken sukkelt zij echter met een aantal aanhechtingsspieren, zodat deze wedstrijd
eigenlijk van haar programma diende geschrapt te worden, maar … ‘ze zwemmen toch zo graag
mijnheer’. In dezelfde reeks hadden we ook de nodige aandacht voor Dorien Maris. We stelden
al vast dat er meer ‘power’ opzat, zodat er reikhalzend wordt uitgezien naar‘hét’ doel voor
2007 (800 mr. – 12 Mei 2007).
Twee reeksen later konden Gala Kenis en Gitte Heylen elkaar optrekken (of in de vernieling
zwemmen) in de banen zeven en acht. Zij gingen beiden aarzelend van start (bang om niet
plat te vallen zoals gisteren), maar voelden dat het ‘harder’ kon. Hun besttijden werden
dan wel niet gehaald … Gala ging bij de miniemen toch mooi met de zilveren medaille lopen
en zij zullen beiden hoogstwaarschijnlijk de volgende weken met gerust gemoed de
levensbelangrijke wedstrijden/confrontaties afschuimen.
Bij de mannen zagen we broer Rabauke doorstomen naar 2.35, wat in het geboortejaar 1996 de
tweede eindtijd betekende. De bittere pil van de laatste wedstrijden lijkt doorgespoeld.
Toch knap om deze youngster bezig te zien en te merken dat hij iedere wedstrijd opnieuw
een aantal dingen opsteekt … Hoeveel zwemmers komen er niét meer ademen tijdens hun laatste
eindspurtmeters? … De tips van Ivan-Jan kunnen dus wel degelijk worden uitgevoerd én niét
uitsluitend op training hé!
Thomas Peeters vergaloppeerde zich duidelijk in zijn eerste hectometer, maar herstelde zich
in zijn laatste lengte, zodat dé Jean (de papa wel te verstaan) tevreden de tribunes afdaalde
om opnieuw te kunnen gaan werken (zoals gewoonlijk). In de daaropvolgende reeks verslikte
Ruben Timmermans zich in zijn start (al enkele malen héél close t.o.v. een uitsluiting),
maar legde wel de basis voor zijn kwalificatiewedstrijd binnen drie weken. Philippe Mariën
kwam gedurende de voormiddag zijn kms. trekken én ook eens wedstrijdritme opdoen. Hij zit
in elk geval op schema voor zijn volgende doelstelling, zijn 1.500 mr.-tijd verbeteren met
ongeveer 1 sec./100 mr.
Ondertussen kregen we berenhonger, maar toch diende de 100 mr. vlinderslag nog te worden afgewerkt.
Erika Van Thienen en opnieuw Ruben Timmermans zorgden voor een fijn slot van deze voormiddag (?).
Erika, verleden week geplaatst voor het BJK 2007, houdt – zoals papa Luc – van stiptheid en
orde én gemakkelijk onthoudbare tijden … vandaag werd het exact 1.38.00. Ruben liet zijn
sterke benen de cadans aangeven wat tot een mooie 1.14 resulteerde op het nu uitmuntende
werkende elektronische scorebord. Oef, de laatsten van de marathon waren al voor de Wezenberg
gepasseerd, zodat we ’s middags onze boterhammekes met choco of een goede vettige hamburger
(nietwaar Jean, de trainer gisteren) konden gaan opsmikkelen in de zon. Allé, wij hé, want
onze atleten voor de namiddagsessie dienden al te gaan inzwemmen. Zo’n zondagswedstrijd is
dan toch een goed dieet voor de aanwezige, niet afgetrainde of afgetaperde trainers.
22 APRIL 2007 – NAMIDDAG
Zouden we nog een aantal knappe performances zien? Trainer Ivan had toch de laatste weken
algemeen verkondigd dat we géén sprint(st)ers meer hadden te Nijlen! Onze atleten konden
en mochten het tegendeel bewijzen op de 50 mr. vrije slag. Eén van de laatste starters
van de voormiddag had nu de eer en het genoegen om als eerste het startblok te beklauteren.
Benjamin Erika, onthoud vooral de vlinder van vorige week en deze voormiddag en lig niet
wakker wanneer het al eens tegenvalt, ook al is de inschrijvingstijd niet altijd juist …
The magnificent seven (maar dan wel cowgirls), verschenen vervolgens geconcentreerd (de
éne al wat meer dan de andere) aan de start. Hannah Peeters zwom nu onder waakziend oog
van uitgefuifde papa naar redelijke 33.09. Esmee Schaalje trok de lijn van gisteren ook
door en verbeterde tot 32.56. Ellen Goovaerts deed nog beter en de tijd stond stil op
32.46. Gelieve mij te willen verontschuldigen, maar ik denk dat ik gisteren een aantal
verbeteringen aan mijn verslag aanbracht toen mooie Ellen ook een knappe 1.11.29 neerzette
op de 100 mr. vrije slag, wat ik dus over het hoofd had gezien.
In de hogere regionen van het klassement gingen we op zoek naar Gitte Heylen. Het aantal kms.
heeft haar snelheid, die toch al niet angstschrikwekkend hoog opliep, ingeboet, maar met
31.36 kon en mocht zij niet tevreden zijn. Hetzelfde oordeel konden we vandaag vellen over
Gala Kenis (30.97). Laat ons vooral onthouden dat er op de trend van vanochtend de volgende
belangrijke weken dient te worden voortgebouwd.
Hiervoor en hierboven werden de kwaaltjes van Elise Geysemans al besproken en papa Marc,
die speciaal was overgevlogen vanuit de Open Dutch Masters te Eindhoven, waar hij een
nieuwe persoonlijke besttijd op de tabellen had geplaatst op de 200 mr. schoolslag, zag
zijn dochter eindigen in 30.83. Beduidend minder dan we van haar gewoon zijn, maar tegen
kwetsuren kan je natuurlijk niet blijven vechten.
Last but not least … Margot Moerman. Zij startte in dezelfde reeks van Elise en sprintbom
van onze Herentalse zuil, namelijk Annelies Hendrickx (°1992). Verkondigde ‘Den Ivan’ niet
dat we géén sprint(st)ers meer hadden te Nijlen? Wel Margot, die vanochtend bij mama
Jacqueline thuis had kunnen uitrusten, werd de ster van deze tweedaagse. Met wijd
opengesperde ogen en mond zagen we Margot op deze badlengte wegstomen (neen, geen
stoomboot, maar een speedboot) van alle andere reeksgenoten, om uiteindelijk met meer
dan een volledige lichaamslengte aan de elektronische plaat aan te tikken. Eindtijd …
28.84! Ongezien! Zij plaatste zich bij de miniemen als enige in de 28-ers, samen met
topatlete Ruby Bomon. In de Nijlense zuil zijn slechts broer Nicolaï en TSS-atleet
Mathias Vervloet sneller! On-ge-loof-lijk!
De uitslag werd echter ‘gecorrigeerd’ tot … 29.84! Ging het hier om een automatische
correctie, ingebouwd in het elektronische systeem of geloofde men doodgewoon het systeem
niét? Een feit is althans dat Annelies bij de ‘kadetten’ op 9 (negen) werd geplaatst in
29.85. Ivan, noch de familie Moerman vond het nodig om een klacht in te dienen, zodat een
3de medaille voor vandaag te grabbel werd gegooid. Geen erg Margot, de resultaten van de
volgende weken zullen iedereen aantonen dat jullie (broer Nicolaï ook natuurlijk) tot de
Belgische top behoren, waarmee zal moeten worden rekening gehouden. Talent komt altijd
bovendrijven.
Bij de jongens sloot het duo Rabauke Kenis – Thomas Peeters de namiddagsessie af, alvorens
de ‘finales’ werden afgewerkt. Tussen haakjes … Omstreeks 17.30 uur mochten de kabels terug
worden ontkoppeld. Hopelijk vinden er niet zulke enorme elektronicaproblemen plaats tijdens
het EJK 2007 (Midden Juli 2007). Om bij ons duo te blijven … Rabauke verbeterde zich knap
naar 33.44 en Thomas zwom voor de allereerste maal onder de 30 sec.-grens (29.94). Nog even
met Ivan de ’10 Miles’ uitlopen en morgen alweer terug aanwezig zijn op training … Het leven
van een commentator kan hard zijn … Bij leven en welzijn … Tot volgende week op de wedstrijden
te Aarschot (zaterdag) en te Nijlen (zondag) … Byeeeeeeeeeeeeee.
The Classic Swimming Meeting (Aarschot – 28 April 2007)
Wat doe je bij tropische temperaturen op een zaterdagnamiddag? Jawel, gaan afkoelen in
één of ander zwembad en dus vertrokken een 20-tal competitiezwemmers rond 12.00 Uur richting
Aarschot. Soms (of meestal) moeien wij -‘de ouders’- zich te pas én te onpas in de bevoegdheden
en beslissingen over onze kids, maar langs de andere zijde heeft onze kroost het geluk dat we
er nauw mee willen betrokken zijn, zodat toch regelmatig aan de bel (of op mail) kan worden
gehangen om links en rechts bij te sturen. Kort gezegd zijnde … de 400 mr. - Sharkies
werden toch nog opgenomen in het programma.
Na een zwoele opwarming was het wachten en puffen geblazen totdat Erika Van Thienen
(°1996) om 15.30 Uur onder luide aanmoedigingen het startblok verliet. De tussentijden werden
gedetailleerd bijgehouden en na het knappe werk van de laatste weken was het vrij vlug
duidelijk dat hier alweer een nieuwe besttijd op de tabellen zou verschijnen. De youngster
met een inschrijvingstijd van 7.21 verpulverde haar besttijd tot 6.08, mét een besttijd (!)
op 100 mr. (1.26).
Een viertal reeksen later kwam Katrien Vercammen (°1995) aan de beurt. Enkele maanden geleden
(Berchem – 21 Januari 2007) was ze nog ontroostbaar wanneer ze na 350 mr. dacht het eindpunt
te hebben bereikt. Verleden weekeinde had ze echter de ‘Heilige Geest’ of beter … haar ‘Vormsel’
over haar heen gekregen én het had haar klaarblijkelijk deugd gedaan. De 5.46 werd omgezet in
5.36. Toch knap dat we mama Liesbeth mochten verbeteren, want juist voor de wedstrijd deelde
ze nog aan haar dochter mee: ‘Katrien, goed tellen hé! Je moet acht (08) lengtes zwemmen!’,
waarop dochterlief stomverbaasd antwoordde: ‘Mama, moet ik géén 16 lengtes zwemmen?’ Tof dat
we enkele wiskundige knobbels bij hadden … Achteraf zou blijken dat ons Katrien juist géén
podiumplaats had gehaald. Spijtig, maar Ivan was toch zeer tevreden.
In de daaropvolgende reeks moesten we de taken verdelen, want de in topvorm verkerende Pernilla
Helsen (°1994) zwom samen met de één jaar jongere Kay Van Acker (°1995) én de één jaar
oudere Hannah Peeters (°1993), die verleden ook al een zeer goede indruk had gelaten op de
200 mr. vrije slag te Antwerpen. Pernilla en Kay zweepten elkaar op, zodat alweer twee
nieuwe persoonlijke besttijden mochten worden bijgeschreven. Pernilla (5.05 t.o.v. 5.22),
Kay (5.07 t.o.v. 5.18) zwommen sneller dan de verwachte 5.10, zodat zij ook nu een ‘high five’
kregen van Ivan. Hannah werd gevraagd ‘te volgen’ en er op het laatste ‘over te gaan’, maar
zij liet het ‘gat’ té groot worden en eindigde achteraan (5.21 t.o.v. 5.17). Even tussendoor …
Pernilla zwom een besttijd op 200 mr. zodat we morgen opnieuw extra aandacht aan haar zullen
moeten besteden.
In de voorlaatste reeks (Reeks B of 2) konden we even tot bezinning komen, want Elise
Geysemans (°1993) bleef de voorbije week klagen over haar schouderkwetsuur, zodat een tijd van
5.04 nog als ‘super’ diende te worden aanvaard t.o.v. haar actuele besttijd (5.01). Zij zwom
200 mr. op kop én van de rest weg, maar viel daarna compleet ‘plat’ om totaal uitgeblust de
eindmeet te bereiken met een laatste 100 mr. in slechts … 1.21. Elise, eventjes terug tot
bezinning komen en je kwetsuur laten helen; het komt zeker en vast terug in orde.
En dan gingen we op het puntje van onze stoel zitten. In de A-reeks werd ShaRK door liefst
vijf toppers vertegenwoordigd. Dat Gilke Heylen (°1990) na maanden blessureleed opnieuw
meedeed, mocht al als een verrassing worden beschouwd. Haar besttijd (4.43) van de hiervoor
aangehaalde wedstrijd te Berchem werd natuurlijk niet gehaald, maar desalniettemin … welcome
back. Zij zwom zelfs 250 mr. op kop, maar daarna doofde de pijp volledig uit, zodat 4.49 nog
als een verrassend resultaat mocht worden verwelkomd. En dus splitste onze aandacht zich toe
op de zwemsters van de andere geboortejaren, respectievelijk °1993 (Gitte Heylen & Margot Moerman)
én °1994 (Gala Kenis & Dorien Maris). Zij zouden samen strijden voor het podium van de ‘Miniemen’.
Dat we ons zeker en vast niét moesten vastpinnen op de actuele besttijden, daar waren we ons
wel van bewust. Om de tijden toch nog even voor de leeuwen te gooien, alvorens ze voorgoed
uit ons geheugen te wissen: Margot (4.52.99) – Dorien (4.52.36) – Gitte (4.44.20) –
Gala (4.43.18). Wat zouden we moeten verwachten? Margot had de laatste weken (zowel op
training als op wedstrijd) bewezen dat ze in bloedvorm verkeerde (zowel op de korte als
op de lange afstand), maar had wegens schoolverplichtingen deze week praktisch géén water
gezien. Dorien was stilletjes terug naar haar beste vorm aan het zwemmen, maar natuurlijk
dient de echte topvorm slechts op 12 Mei te worden tentoon gespreid. Gitte en Gala
stonden – volgens de resultaten in Antwerpen – al een stapje verder, maar zouden ze
niét té vroeg over topvorm beschikken of had trainer Ivan deze week hen ‘afgeremd’, zodat
we géén wedstrijd zouden krijgen om vingers en duimen af te likken? Ik zal jullie niet
langer in spanning laten … Het werd een geweldige wedstrijd, maar eveneens een
Griekse tragedie.
Het was vrij snel duidelijk dat Margot totaal geen last had van oververmoeidheid en vlotweg
de clubgenotes volgde. Dorien betaalde in de 2de wedstrijdhelft de tol van de geleverde
inspanningen (lees: té snelle start), maar ze kon toch enkele badlengtes langer wedijveren
dan verleden week wat het beste laat verhopen voor binnen 14 dagen. Gitte voelde dat de
tijd was gekomen om oudere zus Gilke voorbij te snellen en zwom op adrenaline naar een
knappe 2de tijd na … Gala. Deze jongedame, die gisteren al een opkikker van jewelste had
gekregen (Cfr. Kampioenenviering, straks meer daarover), vertoonde opnieuw het killerinstinct,
dat haar enkele maanden geleden zo ongenaakbaar maakte. Overtuigend tikte zij als eerste aan
in 4.43. Geweldig! Maar ook … een dikke proficiat aan alle vrouwelijke sharkies voor vandaag.
Na de 10 min. pauze (16.35 – 16.45 uur) dachten we bij de mannen in eerste instantie Roel
Van Den Wijngaert aan het werk te zien. We dienden ons zelf te verbeteren, want niemand
minder dan Nicolaï Moerman startte in de eerste reeks. De getalenteerde granieten blok
pure kracht wordt langzamerhand door zijn trainersduo (én ouders niet te vergeten) geslepen
tot een prachtige diamant. Nicolaï had echter nog nooit een 400 mr. vrije slag afgewerkt,
maar recentelijk merkten we dat hij ongeveer in staat is om ‘alles’ aan te kunnen. Vandaag
werd het een schitterende 4.21, waarmee hij de daver op het lijf joeg van al wie nog komen
zou. Het werd net geen podium voor hem. Ivan ziet hem morgen op ‘Herman Thys’ de pannen van
het dak zwemmen … Dan kunnen we ons eindelijk in deze zomerse dagen beginnen voor te bereiden
voor het Belgisch Jeugdkampioenschap 2007 te Mol, dat ook in ‘open lucht’ zal plaatsvinden.
Zoëven al een klein woordje gesproken over Roel, die in de daaropvolgende reeks van start ging.
De laatste weken heb ik ettelijke malen neergetokkeld dat het ‘moeilijk’ ging, maar wat we
niet wisten … een sluimerende verkoudheid had nu de bovenhand genomen en om deze reden was
‘sterke’ Roel de laatste tijd hoogstwaarschijnlijk niet in goede doen. Dit belette hem niet
om zijn besttijd (6.25) gevoelig te verbeteren tot 6.16. We vermoeden dat hij nog beter kan,
want de laatste lengte was ongeveer 5 volle seconden beter dan alle voorgaande … Roel, nog een
‘ietsje’ beter trachten in te delen!
Enkele reeksen later was het dan de beurt aan leeftijdgenoot Rabauke Kenis (°1996), die al ooit
5.41 had afgedrukt en loon naar werken kreeg. Hij blijft altijd ‘gaan’, zowel op training als
op de wedstrijd en is uit hetzelfde hout gesneden als grote zus (hoewel ‘groot’?) Gala. The
fighting spirit is tegenwoordig ook al zijn handelsmerk geworden, maar toch vonden we het héél
leuk dat hij ‘dié grote jongens’ aftroefde om te eindigen in 5.20, maar … omdat hij op kop zwom,
stelde ivan verbaasd vast dat hij de laatste lengte niét op toeren kwam. Niet moeilijk, want
Rabauke had zich vergist en deed er nog extra twee lengtes bij (de overbodige twee lengtes
waren zelfs nog sneller dan de officiële lengte!!!), maar ook zonder eindspurt bleef de beste
tijd van het geboortejaar 1996 overeind staan.
Adam Lambrechts kwam aan de start wanneer 2/3 van de deelnemers al hun wedstrijd hadden
gezwommen. Adam, die in Berchem laatsleden nog in de buitenbaan van de A-reeks mocht
deelnemen en daar 4.48 op zijn persoonlijke tabel plaatste, kon natuurlijk véééééééééél
beter. In Berchem was hij nog onderweg gestopt om zijn brilletje terug op zijn neus en ogen
te plaatsen, zodat het ons niét verwonderde dat hij 4.41 afklokte.
Ruben Timmermans kwam even poolshoogte nemen hoe het met zijn vorm was gesteld want ook hij
tracht op 13 Mei een toptijd neer te zetten te Embourg. De keerpunten waren in elk geval
veel beter dan te Berchem, zodat ook hij van 4.45 naar 4.39 ging. Bij de ‘Miniemen’ een
knappe 2de tijd!
Laatste starter van de toch wel lange, hete en vermoeiende dag was Philippe Mariën. Hij
hoopte niet enkel bij de ‘Kadetten’ een eerste plaats weg te kapen, maar ook in de
‘Open Categorie’ een gooi te doen naar de titel. Belangrijk was ook het testen van zijn
huidig vormpeil om met een gerust gemoed naar Embourg te vertrekken, waar voor hem de 2de
grote afspraak van het seizoen is gepland. In Bonn nog verraden door ‘hét spiekbriefje’
van Ivan en dus té snel van start gegaan om uiteindelijk in wel een besttijd te eindigen
van 4.20 i.p.v. de aangekondigde 4.16, trachtte hij vandaag wel deze tijd te benaderen.
Het werd dan wel een 1ste plaats in zijn categorie, de tijd viel min of meer tegen, hoewel
besttijd in 4.18. Te weinig competitieritme en bijhorende stress deden hem de das om.
Philippe ging véél te overmoedig van start (29.03 én 1.01.54) en diende tussendoor te
recupereren om uiteindelijk met de ‘over my dead body’-mentaliteit met de vingertoppen
te winnen (laatste 50-er in 30.98).
Ivan kon met gerust gemoed vertrekken naar zijn barbecue. Na een kort interview mocht ik
besluiten dat hij over het algemeen als een tevreden trainer richting Keerbergen vertrok.
Persoonlijk vond ik de prestaties van Kay en Pernilla er bovenuit steken, maar ik denk dat
ik vandaag niet alleen stond met ‘mijn’ mening.
En nu nog even gaan loszwemmen tot 18.30 uur in de ‘jacuzzi’ (lees: inzwembad), alvorens
morgen af te reizen naar de Herman Thys wedstrijd. Gelukkig te volgen op reuzenscherm én
live in onze eigen aquarium te Nijlen. Iedereen dus op post om … 12.00 Uur, want er zijn
nog wel een aantal helpende handen nodig om alles in gereedheid te krijgen.
En dan dien ik tot slot nog even terug te gaan naar gisteravond 20.00 uur in de Feestzaal
te Kessel. Daar vond de huldiging plaats van de ‘Kampioenen Nijlen 2006’. Niet minder dan
187 laureaten (gewestelijk, provinciaal, vlaams en Belgisch kampioen 2006 werden in de
bloemetjes gezet. Top of the bill was ‘spraakwaterval’ Jan “Caje” (hoe schrijf je dat)
Ceulemans.
We waren opgetogen dat de naam van ShaRK zo dikwijls door de zaal en de geluidsinstallatie
galmde. Slag om slinger werden een aantal van onze betere competitiezwemmers naar het
podium geroepen om hun prijs in ontvangst te nemen. Over het voorbije sportjaar 2006
waren we (lees: ‘ShaRK’) dan wel niét genomineerd als ‘Team of the Year’, Philippe
Smans moest dan wel de duimen leggen t.o.v. één of andere tafeltennisser, die in de
Duitse Bundesliga zijn kost verdiende én Gunter Helsen (wij dachten dat hij aanwezig
was voor én met dochter Pernilla) schoof héél zenuwachtig op zijn stoel heen en weer,
maar werd ook niét afgeroepen als ‘Coach of the Year’, desalniettemin … niettegenstaande
dat … enz …
… werd door de praktisch volledige sportraad en gemeentebestuur (enkele uitzonderingen
niet te na gesproken, die gerechtvaardigd als afwezig werden afgeroepen) drie ‘mogelijke’
laureaten naar voren geroepen. Een 16-jarige vrouwelijke boogschutter (boogschietster
misschien?), met een enorm uitgebreide palmares, maar … ook een aantal vice-titels
werden hier vermeld én … de ‘jeugdsportlaureate 2005’ was ook al iemand uit dezelfde
stal geworden, een 11-jarige triatlon-atleet, die maar liefst aan 106 (!) wedstrijden
had deelgenomen waarvan … 40 keren gewonnen en nog 65 maal op het podium gestaan
(persoonlijke mening … ik noem dat lichaamsroofbouw, maar wie ben ‘ik’ om dit te mogen
verkondigen …) én last but not least onze eigen … Gala Kenis, die op het einde van 2006
ongeveer alle provinciale titels had gewonnen van de wedstrijden waaraan ze had deelgenomen.
Het meisjesvolleybalteam, dat op de rij voor ons had plaatsgenomen, dacht dat het dak
instortte, wanneer wij (allé dé Gunther) een oerkreet door de zaal schreeuwden wanneer
Gala als uiteindelijke winnaar werd aangesteld, daar er drie ex-aequo’s waren na de
puntentelling en de meeste 1ste plaatsen de doorslag gaven. Achteraf werd nog een
geweldige receptie aangeboden door het gemeentebestuur, maar dát evenement maakte ‘ik’
in elk geval niet meer mee … ik moest namelijk mijn verslag al beginnen voor te bereiden
en er op toezien dat iedere zwemmer op een deftig uur in zijn/haar (of gezamenlijk) bed
lag (te slapen) …
Tot morgen bij onze eigen 200 mr.-wedstrijd én het afscheid van een ander icoon uit ons
rijkgevuld arsenaal van toptrainers, namelijk … ‘Dé Louis’ … Cu (See you) tomorrow.
Wisselbeker Herman THIJS’ (Nijlen – 29 April 2007)
Na de laat afgesloten wedstrijd van gisteren te Aarschot (de laatste zwemmer kwam rond 19.30 uur
uit het water) was het vandaag alweer op het middaguur ‘werken’ geblazen. Onze eigen
‘Herman Thijs-wedstrijd’ diende te worden voorbereid, zodat alle handen welkom waren om de
toeschouwers op te kunnen vangen (of denkt iedereen dat de kabouterkes alles klaar zetten
misschien …).
Voor de allereerste maal waren er ook competitiezwemmers aanwezig van een club, die slechts
enkele weken geleden boven de doopvont werd gehouden, namelijk de ‘Brasschaatse Dolfijnen’.
Ik denk dat onze voorzitter stiekem had gehoopt dat de bekendste familie van België hun intrede
zou doen, maar de kleinkinderen van ‘dé’ Jean-Marie waren er (nog) niet bij. Ik had deze week
ook gemerkt dat we liefst met 67 zwemmers aan de aftrap ‘euh … startblok’ verschenen, zodat
het alweer onbegonnen werk leek om iedereen in dit verslagje te vernoemen.
Alvorens de wedstrijd van start ging, hadden we nog de eer en het genoegen onze afscheidsnemende
‘eendjestrainer’, namelijk ‘Dé Louis’ in de bloemekes (allé … het was eigenlijk een korf met
verschillende biersoorten) te zetten. Hierbij bedanken we zijn laatste competitiegroep (en
natuurlijk ook de respectievelijke ouders), die dit geschenk aanboden. Hét monument ‘Louis’
heeft gedurende 17 of 18 jaar (hij wist het zelf niet meer) onze ‘9/10–jarigen’ getraind en
ook een kleine attentie van ‘VJ’ (Voorzitter Jean) viel in de smaak. Zijn trainingsbroek werd
dan wel niet verbrand of aan een startblok of wipplank gehangen … het deed hem een allerlaatste
maal toch meer dan deugd.
Het was daarna toch even slikken geblazen, want een monument in the picture plaatsen is één van
de plezierige dingen in het dagelijkse leven … afscheid nemen van een andere pionier van ZN-ShaRK
met één minuut stilte doet menig persoon naar één of andere zakdoek grijpen. Maar desalniettemin
… een mooi gebaar en een kippenvelmoment, wanneer na één lange minuut een spontaan applaus als
eresaluut werd afgestoken voor ‘Dé Guido’. Guido, we zullen je nog dikwijls missen in ons midden …
Daarna was het dan zwemmen geblazen en de ‘9/10–jarigen’ mochten hun kunnen tonen aan onze Louis,
maar ook aan de meegereisde familieleden en vrienden. Joost Van Looy hield in de eerste wedstrijden
het vaandel van ShaRK hoog. Hij kwam niet alleen als eerste aantikken … hij was ook de enige die
niét werd uitgesloten in de 100 mr. wisselslag.
Herman Thijs staat tevens voor ‘verplichte deelname aan 200 mr. vrije slag’ en dus hielden we
nauwlettend in eerste instantie onze meisjes in het oog. Voor onze ‘benjamins’ mochten we
praktisch overal nieuwe persoonlijke besttijden inschrijven en het was ook niet verwonderlijk
dat Kay Van Acker achteraf naar het podium werd geroepen voor de prijsuitreiking. Onder het
goedkeurend oog van ‘Papa Wally’, die even uit de sporthal (basketbal) was binnengewipt, wist
dochterlief haar 2.35 te laten schrappen voor 2.27 … We moesten hem tegenhouden, want hij was
bijna met de ‘vlaggetjes’ aan het zwaaien … Ook beste vriendin Katrien Vercammen kreeg loon
naar werken (2.38 t.o.v. 2.47) en viel nu eens niét juist naast het podium. Een grote cola
(voor Katrien) en een koel glaasje (of fles) wijn (voor Mama Liesbeth) waren nadien dikverdiende
extra’tjes bij die bronzen medaille.
De éne dag is de andere niet, zodat we vandaag mochten vaststellen dat Hannah haar zwakke
prestatie van gisteren uitveegde. Daarna ging het in de A-reeks hard tegen onzacht (of beter
keihard) en na 150 mr. was er praktisch nog géén afscheiding merkbaar. Toen oordeelde Gala Kenis
dat het voldoende lang spannend was geweest en bij haar turbo-versnelling kon niemand nog volgen.
Ik begin zo de indruk te krijgen dat een aantal zwemsters juist op tijd het nodige én juiste
vormpeil kunnen voorleggen … Ik ben nieuwsgierig tijdens de geprogrammeerde meetings van
12-13 Mei 2007.
Even tussendoor vergaapten we ons aan een 50 mr. vlinderslag. Alle afwezigen hebben ongelijk en
dus stelden we vast dat Jelle Umans een gouden medaille had veroverd. Alle ‘eendjeswedstrijden’
dienen voor de pauze te eindigen, zodat zij zich van hun beste zijde lieten zien in de schoolslag.
Vele uitsluitingen werden ook hier genoteerd, maar hoofdprijzen waren toch weggelegd voor Valerie
Groenendyk (°1998) en Bram Van Bogaert (°1998).
Daarna was het aan onze boys om hun kun(st)(n)en te vertonen op de 200 mr. vrije slag. Ook hier
kwamen enkele ‘mindere getalenteerde goden’ op het podium. Om er enkelen op te noemen, bronzen
medailles werden er overhandigd aan Jari Bogemans (°1996) en Hannes Verheyen (°1994). Ook
vermeldenswaard … bij de ‘ouderlingen’ (laatstejaars kadetten) vertrok Yannick Stoelen in 1.05
(100 mr.) om te eindigen in 2.25 … Voor al diegenen, die kunnen en willen rekenen … Yannick,
hoogstwaarschijnlijk té veel of … té weinig getraind de afgelopen we(e)k(en), maand(en) … en
dus hoogstwaarschijnlijk slecht ‘afgetaperd’ …
Ondanks de pijn wist Elise Geysemans de gouden medaille te behalen in een nieuwe persoonlijke
besttijd van 34.02 op de 50 mr. vlinderslag, waarmee het doel van de namiddag werd bereikt …
een kus van medaille-uitreiker ‘Papa Marc’! Daarna was het de beurt aan onze allerkleinsten
op de 100 mr. vrije slag. We mogen ook eens de geweldige prestatie in de verf zetten van een
zwemstertje dat niét uit onze grote familie komt. Vicky Vleminx (°1997) uit Heist-op-den-heuvel
klokte een onwaarschijnlijke 1.13! Ter vergelijking … Onze eigen Carolien Moens werd ‘slechts’
tweede in … 1.23.
Een half uurtje pauze was juist voldoende om de ‘youngsters’ hun medaille uit te reiken. Spijtig
dat Louis enkele van onze eigen jeugd niet zag komen opdagen, maar we vergeven het hen … Het was
toch zo’n mooi weer om snel te gaan ravotten.
Rond 16.00 Uur ging dan de rugslag van start. En alweer dienden we vast te stellen dat
Katrien Vercammen een schitterende tweede plaats had behaald. Ik denk dat ze gisteren goed had
opgewarmd tijdens de 400 mr.-wedstrijd te Aarschot … Katrien, toch flink gewerkt én niet
uitsluitend vandaag! Dat het ook even goed mis kan gaan, bewees ook deze wedstrijd. Om een
namiddag voorbeeldig en gedetailleerd af te haspelen zijn vele helpende handen nodig én …
iedereen ziet graag zijn/haar/hun dochter(s) en/of zo(o)n(en) zwemmen, maar vanaf de
‘benjamins’ is ‘coachen’ niét meer toegelaten, m.a.w. … 4 x 25 mr. meelopen en ‘gesticuleren’
mag echt niet meer, laat staan … daarna in discussie gaan op het jurysecretariaat. Een harde
les, maar er komen de volgende weken nog voldoende kansen om één of andere limiet te zwemmen
voor het Belgische jeugdkampioenschap 2007. Om het terug over een sportieve boeg te gooien …
Gitte Heylen was de snelste van de dag, met een nieuwe persoonlijke besttijd van 1.13.13
(als daar maar géén ongelukken van komen).
Zoals ik eerder al meedeelde … op elke wedstrijd vallen al eens verrassingen te noteren en dat
maakt de sport in het algemeen zo populair. Bij de jongens vielen we vandaag van de ene
verbazing in de andere. Dat Rabauke Kenis wekelijks alle lof krijgt toegezwaaid, dat
verwonderde ons al lang niet meer, maar dat … Ken Vermeulen in dit geboortejaar (1996)
met de bronzen medaille zou gaan lopen, des te meer. Toch hier ook … een dikke proficiat Ken!
De 100 mr. schoolslag sloot deze aangename namiddag af. Bij de dames werd er slag om slinger
knap werk afgeleverd. Sandra Van Leuven won in het geboortejaar 1996. De in topvorm verkerende
Kay Van Acker bracht ‘eindelijk’ een nieuwe besttijd op haar scorebord. Het werd 1.28.51 … Oef!
Tijdens deze moeilijke tijden voor de familie De Cnaep werd Jolien een derde plaats toebedeeld.
‘Dé Guido’ zal van boven wel alles mooi in beeld hebben gekregen van ‘onze witte’ (zoals hij
zijn jongste spruit graag noemde) én … deze medaille werd haar zeker en vast niet ‘cadeau’
gedaan door clubgenote Evy Liekens, die er ook alles aan deed om voor de eerste maal het podium
te bestijgen. Topsport kan dus wel degelijk mooi zijn, maar dikwijls ook ‘keihard’. Daarstraks
was er al een woordje over Hannah Peeters. En we moeten dit hier na afloop van de schoolslag
beamen. Een knappe zilveren medaille viel haar te beurt. Zie je wel dat één slechte dag géén
slecht jaar maakt!
De jongens mochten in dezelfde slag de debatten afsluiten. Roel Van Den Wijngaert was vandaag
wel ‘outstanding’ en vertrok blijgezind het lange weekend in. De twee jaar oudere Hannes
Verheyen (°1994) had reeds een geweldige 200 mr. vrije slag afgeleverd, maar … schoolslag is
echt zijn ‘da-da’ en een nieuwe besttijd (1.28) bracht hem een bronzen medaille op. De
allerlaatste gouden medaille was weggelegd voor Nicolaï Moerman, die kwam ‘trainen’ in het
vooruitzicht van het ‘Interdistrict-kampioenschap’, dat overmorgen zal plaatsvinden te Aarschot
(01 Mei 2007). De beste 100 mr.-zwemmers van elke categorie en elke discipline zullen daar tegen
elkaar in het strijdperk treden en Nicolaï mag als enige atleet uit de Zuil Nijlen aantreden in
de Antwerpse selectie. Voor alle supporters … Tot overmorgen in Aarschot.
En ja … natuurlijk won ShaRK voor de zoveelste maal op rij de ‘Wisselbeker Herman Thijs’. In
eigen zwembad kan iedere competitiezwemmer toch altijd dat ‘tikkeltje’ meer. Indien de
‘Brasschaatse Dolfijnen’ eventueel zouden meelezen … We vonden het spijtig dat de allereerste
medaille in een competitiewedstrijd aan hun club niet kon worden uitgereikt, daar ‘Shona Bavalia’
al huiswaarts was vertrokken. De zilveren medaille in de 100 mr. schoolslag van het geboortejaar
1996 ligt dus nog steeds in afwachting …
Bij leven en welzijn … tot overmorgen, namelijk op het ‘Feest van de Arbeid’ (Dinsdag – 01 Mei 2007),
waar we verplicht zullen moeten werken aan het verslag van de wedstrijd ‘Interdistrict’ mét Nicolaï
Moerman … Allen daarheen, maar dan wel op eigen initiatief.
En om af te ronden … Na iedere wedstrijd helpen een aantal vrijwilligers mee aan de ‘opruim & opkuis’
van het zwembad. En ja Guido, ook vandaag én … ik rondde – zoals steeds – af met ‘Simply the Best’
(Tina Turner) en ‘jouw kuisplaat’, namelijk … ‘Heaven must have sent you’ (Bonny Pointer). Guido,
we zullen je nog dikwijls missen … Bedankt en ooit … tot later …
INTERDISTRICT – AARSCHOT (01 Mei 2007)
Mooi weer, verlengd weekend, 01 Mei-optochten, bloemenmarkten, … én indien je géén permanentie
diende uit te voeren of moest ‘werken’ … wat doe je dan op een vrije, officiële feestdag? Wel,
dan trek je met zijn allen naar het Interdistrictkampioenschap 2007 te Aarschot om de ‘elite’
(100 mr.-zwemmers) aan het werk te zien, die jaarlijks op deze datum de strijd aanbinden.
Alle supporters, die niét met de bus mee waren vertrokken om thuis uit (of in) hun luie zetel
via ‘toptime’ de live streaming te volgen, kwamen bedrogen uit … de site lag namelijk vrij
snel ‘plat’. Achteraf was het via een aantal ‘links’ toch mogelijk om de wedstrijd op het
plasmascherm te aanschouwen … enkel spijtig dat de ‘start reaction time’ niet werd getoond,
maar dat kon de pret niet bederven.
Voor ‘Antwerpen’ bestond de delegatie natuurlijk vooral meestal uit topatleten van de
mastodonten ‘BRABO’ en ‘ShaRK’, aangevuld met enkele individuele toptalenten, die op kop
stonden in de ‘Lange Wappers-lijsten’. De top van de Belgische zwemsport treft zich dus
jaarlijks en het hoefde dan ook niemand te verwonderen dat topprestaties werden verwacht én …
geleverd, met véle ‘jonge haaien’ als onmiddellijk gevolg.
Met meer dan normale aandacht volgden we de wedstrijden van onze clubleden en de eerste,
die aan haar talrijk opgekomen publiek (lees: supporters) werd voorgesteld was ‘Benjamin’
Yne Dom. Zij plaatste zich direct aan het hoofd op de rugslag, die zij zegevierend afsloot
in een zeer knappe persoonlijke besttijd van 1.11. Op de schoolslag zagen we dan
leeftijdsgenoot Ruben Verachtert verschijnen, die zich na het keerpunt nog knokte naar
1.22 met als gevolg een tweede plaats én opnieuw een ‘Jonge Haai’.
Vervolgens hadden we enkele ‘Miniemen’, die het beste van zichzelf gaven. Jesse Lormans
kwam in de rugslag tot een bevredigende 1.06 en miste met deze eindtijd nipt de
‘cérémonie protocolaire’. Peter Lievens had eergisteren nog ‘acte de présence’ gegeven
op onze Herman Thijs-wedstrijd, maar twee opeenvolgende topprestaties leveren, is ‘nog’
niet aan hem besteed. Hij eindigde ‘slechts’ op de vijfde plaats in 1.18. Dat Louis Croenen
op het hoogste schavotje zou staan, daar was wel degelijk iedereen van overtuigd, maar zou
het een 55-er worden voor de 13-jarige? Neen, juist niet, want de chronometer stond stil
op 56.05.
Bij de ‘Kadetten’ vonden we de laatste deelnemers voor ShaRK terug én Bert Van Bogaert
bewees met zijn 1.03 op zijn favoriete vlinderslag dat hij wel degelijk dicht genaderd
is tot de Belgische top in deze discipline. Een vijfde plaats werd hem eveneens toebedeeld.
Diegene, voor wie we eigenlijk waren gekomen, mocht als laatste aantreden. Nicolaï Moerman
zwom dan wel niét zijn absolute besttijd (1.10 – 10/02 – Bonn), maar met een behoorlijke
1.12 nestelde hij zich verdienstelijk op de vijfde plaats.
De spectaculaire 10 X 50 mr. vrije slag sloot deze 01 Mei-viering af. Antwerpen won zowel
bij de ‘dames’ (mét ruim 06 sec. verschil), als bij de ‘heren’ (spannende nek-aan-nek
race en winnend afgesloten met 3/10 sec. voorsprong op Oost-Vlaanderen). Achteraf werden
onze Antwerpse delegatie nog getrakteerd (door Agnes) op het traditioneel ‘Mac Donald Meal’.
En dat het zou smaken … daar twijfelde géén zinnig mens aan.
Tot zaterdag op de ‘eigen’ Masterwedstrijd of zondag bij onze clubgenoten te ‘Herentals’ of …
op de extra voorziene trainingen voor onze afstandszwemmers volgend weekeinde … In ieder geval …
tot in één of ander zwembad.
SHARK – HERENTALS (06 Mei 2007)
Een weekendje zonder één of ander zwembad te hebben bezocht … we kunnen het ons echt niet
meer voorstellen. Wegens de ‘Masterswedstrijd’ in onze eigen kuip was er dan wel geen training
voorzien, op zaterdagochtend trokken onze langeafstandszwemmers respectievelijk naar de ‘pools’
van Antwerpen en Herentals om zich voor te bereiden op de EuroMeeting te Embourg. ’s Avonds na
een toch wel‘loodzware’ fitness mochten onze atleten zich dan als heuse filmsterren laten kappen
en schminken, want de nieuwe uitrusting mocht worden geshowd op de catwalk en bijhorende
‘rode loper’.
Zondagochtend gingen we eerst nog even ‘dreggen’ naar ‘een haarstukje’, ‘een kruk’, ‘een looprekje’,
‘een vals gebit’ en/of andere attributen, die de ‘masters’ hadden achtergelaten in ons koninkrijk,
waarna we besloten toch in eerste instantie richting Herentals te trekken om achteraf te gaan
spioneren op de ‘XI Flanders Grand Prix Meeting’ te Brugge … ik was daadwerkelijk blij dat ik op
maandagochtend mocht gaan ‘uitrusten’ op mijn werk!
‘Onze’ (lees: Nijlense) zuil was niet volledig afgetaperd, daar we volgende week met
‘Embourg’ & ‘Hasselt’ twee levensbelangrijke competities op de agenda hebben staan. Eén van de
laatste én enige kansen om een goede uitgangspositie te vrijwaren voor het Belgische
Jeugdkampioenschap 2007. De druk wordt dus langzamerhand opgedreven.
De aankondiging ‘elektronische tijdsopname’ stimuleerde natuurlijk onze zwemmers om zich met
hun clubgenoten onderling te meten en dus hadden een 25-tal atleten toch hun inschrijvingen
binnengeleverd. De ‘eendjes’ mochten de spits afbijten op de 200 mr. schoolslag en de stelregel
die altijd en overal van toepassing is, werd hier nogmaals bevestigd: “Alle afwezigen hebben
ongelijk’. Valerie Groenendyk kreeg dan wel meer dan één lengte aan haar broek … euh badpak,
dit belette haar niet om de eerste medaille voor onze zuil in ontvangst te nemen. Daaropvolgend
(maar dan bij de jongens) mocht Joost Van Looy zelfs één trapje hoger op het podium plaatsnemen.
‘Nen derde en nen twiede’ … we waren goed van start gegaan.
Oei, de dorstigen dienden zeer snel te worden gelaafd, want na de 100 mr. vrije slag werd er al
een pauze voorzien. Was het om deze reden dat onze delegatie zéér sterk voor de dag kwam? Vrij
snel hadden we dus in de gaten dat onze ‘benjamins’ gevoelig hun tijden verbeterden en alweer
trok Erika Van Thienen de aandacht (in positieve zin), door haar persoonlijke besttijd met
liefst zes seconden te verbeteren tot … 1.22.00. We hebben voor haar tijden géén chronometer
meer nodig want ze zwemt toch altijd ‘ronde tijden’.
Dezelfde lijn trok zich door bij de ‘miniemen’, waar enkel Elise Geysemans haar slepende
kwetsuur niet kon verdoezelen. Tussen haakjes … Papa Marc kreeg gisteren het ook weer niet
voor elkaar om Mama Dédée te snel af te zijn. Een fles ‘champieter’ verliezen met slechts
2/10 sec. … het leven kan soms onrechtvaardig zijn. Om bij de wedstrijd te blijven; Margot
Moerman dook voor de eerste keer onder 1.04, namelijk 1.03.72 en werd daarmee tweede achter
de ongenaakbare één jaar jongere Steffi Willems.
Na de relatief korte pauze zwom Iben Lambrechts (°1995) zijn voorlopig laatste
competitiewedstrijd. Hij werd knap vijfde in een besttijd van 1.14.45. In de onderste regionen
trok Mayco Helsen het laken naar zich toe. Mayco, Ken (Vermeulen) en Robin (Stappaerts)
verbeterden wel gevoelig hun besttijden en daarvoor trainen we toch, nietwaar? Dat Hannes
Verheyen de laatste tijd goed bezig is, dat hadden ‘God en Klein Piereke’ al gemerkt, maar dat
hij 1.08 zou kunnen afdrukken, daar vielen toch vele monden voor open. Ook Jelle Umans verbeterde
knap van 1.22 naar 1.16 en Louis Croenen won alweer … Het was géén verrassing meer, maar ‘55.39’
stond wel te flikkeren… waar gaat dit eindigen?
Dat Mathias Vervloet geselecteerd is voor de 4 x 100 mr. vrije slag op het BJK 2007 is een
zekerheid, maar wie zou hem vergezellen? Het kwartet Mattias Willems – Bert Van Bogaert –
Nicolaï Moerman – Wouter Peeters mocht het onderling uitmaken en ze kwamen ook in de hiervoor
aangehaalde volgorde op het elektronische scorebord te staan. Er zal einde Juli terdege moeten
rekening worden gehouden met vier klassebakken onder de 58.50.
Verleden week hadden we een column over Katrien Vercammen, vandaag dienden we in herhaling te
vallen. Zij won ‘goud’ met een straatlengte voorsprong bij de ‘benjamins’ én … in één adem te
vermelden: Bij de ‘miniemen’ werd dit exploot bijna herhaald door Pernilla Helsen, maar haar
besttijd was net niet voldoende voor de eerste plaats. Proficiat aan beiden en jullie zien …
altijd op jullie rug liggen dobberen, kan ook medailles opleveren in andere disciplines, zoals
dus vandaag op de 50 mr. schoolslag. De mama’s Liesbeth en Ingrid mochten tevreden het zwembad
verlaten.
Bij de jongens mocht Roel Van Den Wijngaert naar het podium (2de plaats) en viel Jelle Umans
(4de plaats met PB) er spijtig juist naast.
En eindelijk konden we een half uurtje onze ogen sluiten want op de 200 mr. vrije slag ‘eendjes’
kwamen we niet aan de bak en de daaropvolgende aflossingen met slechts enkel eigen teams … dat
kan ik op regelmatige wijze op de zaterdagavondtraining ook aanschouwen, maar … ze amuseerden
zich alweer kostelijk én het groepsgevoel wordt hiermee zeker en vast aangewakkerd.
De 200 mr. wisselslag werd met wisselend succes afgerond. Géén medailles met knappe persoonlijke
besttijd (3.18 t.o.v. 3.49 voor Erika), maar wél medailles zónder persoonlijke besttijd (2.58
t.o.v. 2.55 voor Pernilla) wisselden elkaar af. Bij de ‘Juniors’ werd het een felbevochten, maar
knappe overwinning voor Evelyn De Cnaep, die na het familiaal drama, opnieuw werd overhaald om
haar zwempak aan te trekken. Welcome back Evelyn en gelieve hieruit vertrouwen te scheppen voor
de nabije toekomst.
Bij de mannen werd de hiërarchie gerespecteerd en zwom Mattias Willems naar de overwinning, hoe
hard Nicolaï Moerman ook tekeer ging en zijn best deed.
Iedereen zwemt graag een 50-er, maar we gingen toch even de uitslagen op het jurysecretariaat
raadplegen om zeker te zijn en niet – zoals op de Zola-meeting – te moeten vaststellen dat we
gezamenlijk hadden gedroomd of XTC hadden genomen. Kim Liekens ging voor de eerste keer onder
de 40-sec grens bij de jongsten! Margot Moerman bewees dat ‘Zola’ géén toevalstreffer was en
kon een nieuwe gouden medaille aan haar indrukwekkende zegereeks toevoegen. Elise Geysemans
haalde toch nog zilver. Totaal onverwacht, maar niet minder verdiend, hees Esmee Schaalje zich
met PB van 32.20 op het volledig bezette ShaRK-podium. We hadden ook nog een ‘Seniore’ bij,
namelijk bloedmooie ‘kreeft’ Caroline Van Hasselt. Zij zwom naar een zilveren medaille in
besttijd. Je moet het toch maar doen … een ganse mooie zonnige zondagnamiddag opofferen in
een subtropisch zwembad i.p.v. je prachtige blonde lange lokken (haren) te laten strelen
door de zachte wind wanneer je ‘cabrio’ langs de rustige landelijke wegentjes kunt ‘tuffen’.
Bij de jongens keken we enkel naar onze ‘youngsters’. Roel Van Den Wijngaert mocht zilver
gaan afhalen, maar let wel op je tellen Roel … Robin, Ken, maar vooral Mayco zijn de kloof
stilletjes maar gestadig aan het dichten.
Katrien Vercammen haalde vandaag net niet de dubbelslag (dubbele winst), maar wel 1.32 op
de 100 mr. vlinderslag. Evy Liekens kwam op 1.38 uit in haar allereerste wedstrijd op deze
discipline én mocht terecht fier zijn op haar toegewezen bronzen medaille.
Bij onze boys onthouden we opnieuw de sterke 1.02 van Bert Van Bogaert. Hij zal vermoedelijk en
zelfs hoogstwaarschijnlijk bij de ‘kadetten’ de aflossingsploeg vormen op het BJK 2007 met
Mathias Vervloet (rugslag) – Nicolaï Moerman (schoolslag) – Mattias Willems (vrije slag).
Én ook hier worden er medaillekansen toegewezen of toebedeeld aan deze specialisten. Mooier
kan praktisch niet, een duo uit de Herentalse zuil in één team met een duo uit de Nijlense zuil.
De rugslag lieten we voor wat het waard was om richting Brugge te vertrekken. Onze nationale
trots (‘Dé Lierse’) had dan gisteren wel ‘onverdiend’ het onderspit moeten delven, vandaag
hadden we een overvloed aan parkeergelegenheid om op de XI Flanders Grand Prix Meeting nog
de finales mee te pikken.
We hebben ondertussen vernomen dat de ‘vijand’ meeleest, zodat ik mijn nabeschouwingen straks
wel hoogstpersoonlijk zal meedelen aan mijn trainersduo. Het scoutingsapparaat van ShaRK werkt
dus perfect. By the way … neen, Stefan Maene hebben we niet meer op ons ‘verlanglijstje’
staan. Hij zal volgende week zijn nieuwe toptrainer aankondigen én het zal niet ‘Dé Jean’
of ‘Den Ivan’ zijn …
Nog één weekje echt ‘aftaperen’ en hopen dat onze topsporters niet met één of andere ziekte
worden opgescheept, nu de temperaturen de volgende dagen de normale waarden zullen aannemen
(lees: gevoelig dalen) én er met bakken water uit de hemelsluizen zal vallen (Guido, we rekenen
op jou om ook daar achter de schermen de nodige maatregelen te willen nemen).
Tot volgend weekeinde te Embourg waar o.a. zaterdag – 800 mr. vrouwen & zondag – 1.500 mr. mannen
én te Hasselt, waar zondag de ‘superprestige’ op het programma staat. Ik heb al de helikopter
bij André (Flahaut) besteld. Nu nog enkel op zoek gaan naar ‘pillekes’ tegen ‘luchtziekte’ …
Bij leven en welzijn, tot volgende week in Wallonië langs de andere kant van de taalgrens of in
‘dé’ Limburg (wat mij betreft … ook langs de andere kant van de taalgrens)… Cu … Ikke.
3ème EUROMEETING – Embourg (12-13 Mei 2007)
12 MEI 2007
Op zaterdag dienen we niet – zoals gewoonlijk – ons knus nestje te verlaten om 04.30 Uur, maar
echt ‘uitslapen’ was er vandaag ook niet bij. De ‘GSM – SMS’ rinkelde om … 6.10 Uur. De Familie
‘Heylen’ was vertrokken! Dank U om mij op de(een) hoogte(punt) te hebben gebracht. Jullie zullen
zeker en vast op tijd aangekomen zijn te Embourg.
Want … alvorens de laatste rechte lijn aan te snijden van ‘superprestiges’, ‘laatste kansen’ én
‘allerlaatste kansen’ vooraleer de jaarlijkse nachtmerrie (lees: examens) op onze atleten wordt
afgevuurd, dienden we ons in eerste instantie richting voorbij de ‘vurige stede’ (Luik) te begeven.
Exact 115 km. waren onze vijf vrouwelijke troefkaarten verwijderd van opperste glorie of diepe
treurnis. Onze langeafstandszwem(st)(m)ers krijgen namelijk slechts één enkele, luttele kans om
zich met één sublieme tijd te kwalificeren bij de ‘beste acht’. Op het Belgische Jeugdkampioenschap
wordt slechts één reeks per leeftijdsjaar toegelaten, m.a.w. … de acht best gezwommen tijden mogen
deelnemen om onder elkaar uit te maken wie het podium mag beklimmen op het ‘BJK’.
Dat zwemmers, ouders, familieleden, vrienden en sympathisanten meer en meer met onze vernieuwde
website kennis maakten, staat buiten kijf én dat er ‘gedetailleerd’ wordt gelezen … ‘ook’! Bij deze,
gelieve mij te willen verontschuldigen dat ik toevallig Hannah Peeters in één van de voorgaande
verslagen had gecatalogeerd onder een verkeerd geboortejaar (ze ziet er wel degelijk in haar flashy
kledij ouder uit dan ze in werkelijkheid is) en ik ook verleden week de mindere prestatie van Elise
in de spots had gebracht. Deze ‘prestatie’ had eigenlijk niets te maken met haar aanslepende kwetsuur,
maar met de nachtbrakerij van zaterdagavond waar zij ‘fotofinishfotogravin’ (of is het fotograve?)
diende te spelen op de masterwedstrijd. Je ziet dus … hier en daar minuscule correcties, maar ook …
de eerlijkheid komt nog altijd uit de eigen kindermond. We zullen dan ook niét in detail treden waarom
papa Marc (Geysemans) met 2/10 seconden had verloren van Dédé (mama Stappaerts), maar om toch een
tipje van de sluier op te lichten … het had te maken met het al dan niet opzetten van een badmuts en
afscheren van borsthaar. Meer details zijn hier echter niet voor publicatie vatbaar en tenslotte …
sorry Caroline (V.H.) dat je zo een knappe verschijning bent.
Over naar de orde van de dag. Ons vrouwelijk kwintet diende haar opwarming rond de klok van 12.30
Uur aan te vatten om uiteindelijk om 13.15 Uur het uur van de waarheid (eigenlijk kleine 10 min.)
te horen slaan. Voor onze eerste deelneemster, namelijk Kay Van Acker (°1995) hing er niet al te
veel vanaf. Trainer Ivan wilde eens bekijken wat toekomstgericht mogelijk was met ons Kay en had
haar de laatste weken dan ook duchtig mee kilometers laten trekken in trainingsbaan ‘zes’. In het
begin zich nog af en toe ongemakkelijk voelend, hadden we toch de indruk dat Kay – naarmate de
wedstrijd naderde – zich beter en beter in haar vel (of is het badpak) voelde. In haar categorie
wordt nog niet voor medailles gezwommen op een BJK, maar een ‘Lange Wapper’ (beste jaarprestatie
provincie Antwerpen) werd wel in het achterhoofd geprent. Veertien dagen geleden aanschouwden we
te Aarschot ook al haar knappe prestatie naast clubgenote Pernilla Helsen, maar vandaag … moest
ze het wel alléén zien te klaren. De ‘Lange Wapper’ stond op 11.16 (Fien Selderslaghs – RSCM),
maar Ivan had de lat hoog gelegd (Race pace van 39.00/50 mr.), zodat Kay … ongeveer 10.24 in de
benen moest hebben. ’s Ochtends waren haar zenuwen al serieus aanwezig én opgespannen, zodat Ivan
zijn doelstelling bijstelde en naar 10.40 à 10.42 liet zwemmen. Het draaide niét goed rond, maar
onze youngster bleef moedig doorgaan om uiteindelijk de chrono te laten stilvallen op 10.48,
m.a.w. … jáwel, opdracht volbracht! We twijfelen echter dat Kay het ‘persoonlijk’ voor herhaling
vatbaar vindt, maar ze heeft nog voldoende tijd om te groeien in dit soort werk. Toch proficiat Kay!
De één jaar oudere Gala Kenis en Dorien Maris (beiden uit het geboortejaar 1994) vertrokken met
tegenstrijdige en ongemakkelijke gevoelens naar het startblok. Gala Kenis, dit seizoen op een
wolk levend en zwevend over de woeste golven, had wel de laatste maand eventjes het gaspedaal niet
al te diep meer ingedrukt, maar had zich toch opnieuw nauwgezet en onder goedkeurend oog van Uw
neerbuigende dienaar de laatste weken voorbereid om opnieuw ‘topvorm’ te kunnen tentoon spreiden.
Dorien echter had wegens medische problemen een ongehoorde eerste seizoenhelft meegemaakt en alle
kwaaltjes én kwalen ten spijt, wilde zij (maar moest ook) hier haar seizoen trachten goed te maken.
Na de verschillende uitslagen van de jongste weken, die we op ‘swimbase’ konden volgen, was het
klaar en duidelijk dat een tijd van ‘9.54.00/800 mr.’ diende te worden gehaald om met een gerust
gemoed aan de definitieve voorbereiding te kunnen beginnen werken. Ivan had Gala wel meegegeven om
sneller van start te gaan dan Dorien, want niet voor niets was zij de ‘leading lady’ van het Vlaamse
zwemland in haar leeftijdscategorie geworden. Tijdens de laatste trainingssessies was echter wel
gebleken dat Gala één of andere haas nodig had om op schema te zwemmen, maar clubgenoot Philippe
Mariën komt hier morgen slechts aan de beurt en was dus niet aanwezig om aan te trekken. Het zwembad
van Embourg laat echter wel zéér goede coaching toe (de zwemregels worden er ook niet zo streng
toegepast), zodat Ivan met allerlei hulpmiddelen op tijd en stond kon bijsturen (zonder natuurlijk
zijn toegewezen plaats naast het zwembad te verlaten). Maar … op de woensdagavondtraining hadden
we dan weer opgemerkt dat noch Gala, noch Philippe de opgelegde tijden konden waarmaken. Het was
dus echt koffiedik (met melk en suiker zeker) kijken hoe Gala het er zou vanaf brengen.
Voor Dorien zou het natuurlijk ‘pompen of verzuipen’ worden, want een té grote achterstand in het
eerste wedstrijdgedeelte zou haar wel eens de moed kunnen ontnemen om tot de laatste bittere meter
en druppel te strijden voor wat ze waard was. Iedereen haalde eens enorm diep adem en onze ladies
doken onder luide aanmoedigingen het water in voor hun 32 voorziene lengtes. Gala zat onmiddellijk
in haar juiste ritme en de geprogrammeerde ‘race pace’ van 36.25/50 mr. werd vlotjes in de praktijk
omgezet én ons Gala kon nog verdapperen op het einde! Een schitterende 9.35 kwam op het scorebord.
De ‘absolute’ besttijden werden onmiddellijk in de Excel Spread-sheet (én meegebrachte laptop)
ingepast – én tot nader order – zwemt hoogstwaarschijnlijk onze absolute topper – als
eerstejaarsminieme (°1994) – als enige deelneemster én topfavoriete mee in de A-reeks van het
BJK 2007. Maar Gala, vergeet echter niét wat Philippe verleden jaar is overkomen om als topfavoriet
van start te gaan. Desalniettemin … geniet van vandaag nog even na en daarna met gerust gemoed de
voorbereidingsweken in.
Hoe was het echter met Dorien gesteld? Zij had tijdens de laatste trainingsweek bewezen dat ze het
opgelegde tempo van haar clubgenoten aankon, maar Ivan was ervan overtuigd dat een ‘race pace’ van
37.50 de limiet was waar Dorien kon tegen zwemmen op dit ogenblik. Dorien vertrok op echter op 36.50,
maar na 500 mr. sputterde de geoliede machine. De achterstand op haar hierboven vermelde clubgenote
liep angstaanjagend op. Natuurlijk wisten ‘wij’ dat Gala in een superdag vertoefde, maar zou Dorien
het hoofd laten hangen? Neen, met de moed der wanhoop streed zij voor elke seconde om uit te komen
op exact … 10.00. Het elektronische telraam werd opnieuw bovengehaald en we stelden vast dat Dorien
het voorlopig had gehaald met een ‘zesde absolute tijd uit het geboortejaar 1994’. Het zal dus toch
nagelbijtend afwachten worden geblazen en wekelijks alle uitslagen van gezwommen wedstrijden in het
oog houden. Laat ons echter niet té pessimistisch worden. Indien Dorien mag deelnemen aan het BJK
2007 op deze 800 mr. vrije slag, dan kan én zal ze wellicht in de clinch gaan voor een podiumplaats.
Enkel … die enkele luttele seconden die ze er vandaag niet kon afzwemmen, zullen haar nog enkele
weken zeker en vast blijven achtervolgen (én dé Guy enkele slapeloze uren voor de PC bezorgen).
Hopelijk komt alles toch nog dik in orde! Komaan hé Dorien, het kan nog altijd én het hoofd niét
laten hangen hé!
Ik moet niet nogmaals het belang van deze wedstrijd onderstrepen, maar voor onze oudste deelneemsters,
namelijk Gitte Heylen en Margot Moerman uit het geboortejaar 1993, hing ook héél véél af van de te
leveren prestatie. Beiden vergelijken is onbegonnen werk, maar ik wens hier toch een poging te
ondernemen. Verleden jaar was Gitte in de finale geraakt van het BJK 2006, daar waar Margot juist
naast (met de 10de tijd) de uiteindelijke geselecteerden (besttijden) was gevallen. Gitte was
toentertijd in Charleroi dan wel verraden door de zenuwen, maar had zich dit jaar prachtig hersteld,
zodat ze totaal onverwacht, maar zeker niet onverdiend meestreed voor de titel van ‘Vlaams kampioene
2007 – 800 mr.’, om uiteindelijk toch een mooie bronzen medaille in de wacht te slepen. Met té weinig
basissnelheid, maar met ‘trainingsmaatje’ Gala in de onmiddellijke nabijheid als trouwste supporteres,
diende zij vandaag haar ‘Vlaamse’ prestatie (natuurlijk met de logische tijdsverbetering van groot –
naar klein bad) te evenaren om praktisch zeker te zijn van een ticket en mogelijke ‘eeuwige’ roem
(in Hulshout en omstreken) tijdens de zomermaanden. Vele gezwommen kilometers en extra opgestelde
training(en) moesten haar vandaag over de streep trekken. Leeftijdgenote, clubgenote maar
uiteindelijk toch concurrente Margot had het echter over een totaal andere boeg gegooid. Haar
voorbereiding bestond namelijk uit het zwemmen van vele opeenvolgende wedstrijden, van 50-ers tot
en met een 400 mr. Zij trainde de laatste maand gevoelig minder (géén extra training(en), zee- of
bosklassen, korte snelheidsnummers op wedstrijden met enorm véél rustperiodes ingecalculeerd rondom
deze wedstrijden).
Beiden hadden te Aarschot ook al blijk van een uitstekende conditie gegeven, maar vandaag zouden we
toch inzicht moeten krijgen wat de ‘beste’ voorbereiding was. Tijdens de laatste trainingsweek zag
je ook dat er bij beiden ‘iets’ broeide en dat ze er tuk op waren om elkaar de loef af te steken.
Konden de zenuwen onder controle worden gehouden, want voor ‘noeste werker’ Gitte was het een unieke
kans in tegenstelling tot ‘getalenteerde’ Margot, die op het BJK 2007 ook in andere disciplines nog
wel een aardig woordje eventueel zou kunnen meespreken, wanneer de medailles zullen worden uitgereikt.
Vers in het geheugen, dus enkele jaren geleden hebben we echter Kevin Nijs zien (ver)-(op)branden,
daar hij ook van 50-ers over 100, 200, 400, 800 en 1.500 mr. met alles en iedereen in de clinch wilde
gaan, waarna hij zéér snel de man met de hamer (of was het diegene mét zijn kettingzaag) tegenkwam.
Enkele dagen antibiotica hadden in eerste instantie géén vat op Margot, die computergestuurd dezelfde
tijden in de beginfase liet noteren als Gitte. Vrij snel was het duidelijk dat Gitte echter soepeler
de armen kon blijven ronddraaien, niét tegen de muur bleef ‘plakken’ bij de keerpunten, zodat we na
enkele lengtes gestadig de afstand tot Margot zagen vergroten en deze laatste achter de feiten
aanholde. Halfkoers was het vrij duidelijk dat Gitte het ‘juk’ van Margot van zich had afgegooid,
zodat de ‘hel’ als het ware losbrak. Onder luide aanmoedigingen zwom zij naar een schitterende
9.40.61. Dat de tijd 61/100 sec. boven een ‘jonge haai’ stilstond, was uitermate spijtig voor de
‘statistieken’ en voor de ondertussen ‘rood’ aangelopen supporterende ouders Christel en Guy. Er
werd opnieuw supersnel gerekend én de fantastische laatste lengte zou hier wel ‘hét’ uiteindelijke
verschil kunnen hebben gemaakt. Gitte staat toch in de ‘Belgian Ranking’ (voorlopig althans) te
blinken met een 6de tijd (geboortejaar 1993) en een 7de tijd ‘algemeen miniem’, wat haar het 2de
opeenvolgende jaar een A-reeks zou opleveren op het BJK. Én in een rechtstreekse finale weet je
immers nooit wat er voorvalt én … met de wetenschap dat de opgedane stielkennis en ondervinding
(Belgisch JK - 2006 & Vlaams JK - 2007) een bepalende factor zou kunnen vormen, zijn verrassingen
nooit veraf. Dikke kussen werden ondertussen haar deel en de SMS’jes swingden de pan uit.
Toch even terug naar de afgelopen wedstrijd en analyse … Margot plooide dan natuurlijk wel, maar
onder de luidkeelse aanmoedigingen van ‘Dé Fred’ (lees: papa) wilde zij niet volledig opgeven en
dus ook niet breken. Wanneer er werd gefloten voor de allerlaatste 100 mr. beschikte Margot nog
over een geweldige eindjump om tenslotte te eindigen in 9.54. Wat was deze tijd waard? Wel,
opnieuw … op dit ogenblik een 11de plaats in het geboortejaar 1993. Net niét voldoende zal je
zeggen, maar iedere zwemmer wenst niet te investeren in ‘lange afstand’ en dus – mits enkele
afzeggingen – kan het misschien nog. Laat ons echter redelijk wezen; de mogelijkheid dat Margot
op een andere discipline op het BJK 2007 naar het podium wordt geroepen is reëler.
Opdracht dus volbracht voor ons kwintet en wat vond nu trainer Ivan na het even te hebben laten
bezinken? We hadden op de terugreis richting ons trainingsbad voldoende stof om over te ‘zeveren’
(die mening hebben toch een aantal ‘ramentikkers’ van o.a. mij). Uitstekende tot schitterende
prestaties van Gala en Gitte; Ook de prestatie van Dorien was vooropgesteld (of ‘voorspeld’
door Ivan), waar we wel nog even bang moeten afwachten en de chrono in het oog zullen moeten
houden in de eerstvolgende wedstrijden (remember … slechts 8 ‘dure’ plaatsjes) en een uitgebluste
Margot, met dien verstande en we er in alle eerlijkheid onmiddellijk moeten aan toevoegen dat de
antibiotica van in het begin van deze week wel het addertje onder het gras was. Kay, onze youngster
had de ‘race-pace’ dan wel niét kunnen aanhouden, de 10.48 blijft een opzienbarende tijd, waar
vele leeftijdsgenoten zich dit jaar nog zullen op stukzwemmen.
Morgen is er een nieuwe dag en trekken we naar dezelfde kuip om Ruben Timmermans (°1993) en
Philippe Mariën (°1991) aan het werk te zien. Volgens Ivan zouden er eindtijden van respectievelijk
17.59 en 16.29 uit de bus moeten komen. Wanneer ik vandaag de vooropgestelde eindtijden vergelijk
met wat de printer uitspuwde, dan had de ‘schemamaker bij uitstek’ toch een 4 op 5 juist
gepronostikeerd, m.a.w. … 80% of ‘onderscheiding’. Met zondagmiddag slechts twee sharkies in de
banen, wordt het 0 – 50 of 100% … We hopen natuurlijk op het laatste percentage. Én ah ja …
in de loop van de namiddag stoppen we even te Hasselt, waar ’s morgens de ‘superprestige’ op gang
wordt gefloten met 22 deelnemers uit onze eigen Nijlense zuil.
Nu nog eventjes naar het voetbal 1ste klasse overstappen (‘zappen’) … Trainer Ivan was het
delirium nabij met Anderlecht kampioen en ik in begrafenisstemming (Lierse werd nogmaals geflikt
in de ‘voorlaatste kans’). Maar … zoals Marc Kenis (papa Gala & Rabauke) ooit verkondigde: ‘Je
moet toch kunnen relativeren in het leven, want het blijft ‘slechts’ sport’. En dus gingen we
afkicken op het Eurovisiesongfestival en we zagen ‘Servië’ winnen. Kan er iemand morgen
‘stekskes’ (lucifers) meebrengen om mijn oogleden open te houden? Thanks and Cu tomorrow …
‘Dé Marc’ …
13 MEI 2007
Na een té korte nachtrust vertrokken we dus voor de tweede opeenvolgende dag naar Embourg. We
(Ivan en ikke) hadden besloten er géén straatrace van te maken en dus vertrokken we niét
gezamenlijk (afzonderlijk?). We hadden het beter wel gedaan … Ivan had een ‘ietsie-bietsie’
téveel de landstitel van Anderlecht gevierd (twee uren slaap was duidelijk onvoldoende) en
ik besloot op het kruispunt ‘Lummen’ richting ‘Aachen’ te trekken … met alle minder aangename
gevolgen (de 125 kms. werden er plots bijna het dubbele).
Om 11.30 uur hadden Ruben Timmermans en Philippe Mariën het zwembad voor zich. Enkel de
1.500 mr.-atleten begonnen aan hun opwarming en alle andere zwemmers … die waren op de parking
aan het barbecuen. Het zwemwater liep ondertussen over de rand van het zwembad (té veel
‘gezeverd’ van de ‘goesting’ naar overheerlijke barbecue zeker of sprongen onze boys te
driest om met hun krachten tijdens de opwarming?).
Ruben had een schema meegekregen van 17.59.99 (= 1/100 sec. onder ‘jonge haai’) en vertrok vol
goede moed naar het startblok. Niets werd aan het toeval overgelaten, want Ruben had de opdracht
gekregen om het startblok ‘droog’ te vegen vooraleer van start te gaan. Bovendien vroeg de official
van dienst waar hij zijn ‘genummerde bordjes’ wenste te bekijken. Ivan had hem eveneens op het
hart gedrukt om niet als een pijl uit een boog te vertrekken én … Ruben luisterde voor één keer
en volgde heel stipt alle orders op (dat gebeurt ook niet vaak). Maar na 600 mr. diende (of
trachtte) Ivan bij te sturen. Ruben mocht blij zijn dat ik de ‘tijden’ noteerde, want Ivan wilde
hem bijna doodgooien … indien hij ‘iets’ in zijn handen had gehad (op uitzondering van zijn
chronometer natuurlijk). Iedere keer dat Ruben voorbij kwam, stopte hij bijna om goed te kunnen
zien wat Ivan feitelijk bedoelde. ‘Wij’ dachten dus dat hij enorm goed zat, maar de tijden liepen
gestadig op naar 37.7 à 37.8 (zelfs 38.0) en dus was het vrij duidelijk dat 18.00 of daaromtrent
niet zou worden gehaald. Ivan was vrij scherp in zijn commentaar: ‘Als 1.500 mr.-zwemmer … té
weinig trainingsuren en bijhorende kms.’. Ik wens daar nog aan toe te voegen … ‘respect voor de
beide hoofdtrainers behouden en niet gaan zweven, is een mooie deugd’ (én ik viseer met deze
uitspraak niet enkel Ruben hé). Totaal uitgeblust kwam Ruben binnen in … 18.23 (nieuwe besttijd,
maar daar was ook alles mee gezegd).
In de A-Reeks had Philippe grootse plannen. Hij dacht namelijk dat 16.23 tot de mogelijkheden
behoorde, hoewel Ivan een schema van 16.30 had uitgedokterd. Enkel Hadrien Michotte, die verleden
jaar nog als ‘haas’ fungeerde, kwam met een inschrijvingstijd aandraven die in de nabijheid lag
van onze ShaRK-atleet (16.45 t.o.v. 16.39). Ongeveer 300 meter gingen de protagonisten gestadig
tegen elkaar op, maar Ivan merkte dat het sneller moest en vroeg hem om te versnellen. We zagen
wel Hadrien terugvallen, maar een hoger tempo kwam er bij Philippe niet uit. Na 600 mr. begon
hij enkele tegenstrevers in het vizier te krijgen en eventjes dachten we dat ‘the beast’ opnieuw
los was … het was slechts een stuiptrekking. De 32.6 liep opnieuw op naar 33.8 à 34.2, zodat enkel
het dubbelen van alle tegenstrevers nog als voornaamste doel voor de zwembril (lees: ‘ogen’) werd
gehouden (wat uiteindelijk ook nog gemakkelijk gebeurde). De eindtijd … 16.48 met een – voor zijn
doen en laten – zwakke laatste 50-er in 32.40.
Met een gouden – (Philippe) en zilveren (Ruben) medaille én toch met een wrang gevoel richting
‘Hasselt’ vertrekken … De lat ligt daadwerkelijk hoog (voor sommigen althans). Eén voordeel …
Philippe zal dit jaar niet op het Belgisch Jeugdkampioenschap 2007 als ‘topfavoriet’ vertrekken
én dat kan ook zo zijn voordelen hebben. Géén druk en de underdogrol, … m.a.w. ‘trainen maar’!
Tot straks (helse rit van ongeveer 25 min.) in Hasselt, waar onze zuil met een 20-tal sharkies
sinds vanochtend aanwezig is.
‘SUPERPRESTIGE’ – Hasselt (13 Mei 2007)
Na een doldwaze rit (van een hemelsblauwe zonnige hemel gingen we over tot pikzwart helleweer)
waren we nog juist op tijd om enkele meegereisde ouders te interviewen én … de finales mee te
pikken. Ons gisteren zo bewierookt kwintet zou vandaag géén potten gebroken hebben, maar na de
33 pagina’s tellende uitslag te hebben bestudeerd, dienden we toch vrij verrassende resultaten
van commentaar te voorzien. Laat ons echter beginnen met het begin … De organisatie van de Hasseltse
zwemvereniging ‘Spartacus’ verliep ‘Spartaans’, want iedereen mocht ‘eventueel’ het ‘buitenbad’
als inzwembad gebruiken. Een goede voorbereiding op het BJK 2007 van einde Juli 2007 nietwaar?
In de 100 mr. vrije slag haalde Hannah Peeters 1.10, Pernilla Helsen ging er zelfs juist onder
naar 1.09, maar vooral Esmee Schaalje blonk uit met haar 1.07. Ook Margot Moerman deed plots mee
voor de medailles met haar 1.03.35! Begrijpe wie kan, want onze andere afstandszwemmers waren wél
leeggezwommen. Bij de jongens viel het knappe resultaat op van Thomas Peeters, die naar de
‘one minute’ is aan het toegroeien.
In de schoolslagreeksen troffen we een herboren Nicolaï aan. In Hasselt liepen we tegen mama
Jacqueline aan die als begeleidster van ‘Mar-Nic’ was meegereisd en zij had dus wel degelijk de
‘clic’ kunnen bewerkstelligen naar haar twee kids toe. Nicolaï zwom zowel op 50 mr. (33.44) als
100 mr. (1.11.33) een beresterke reeks en wist zich voor beide finales te plaatsen. Op de rugslag
werden ‘normale’ tijden genoteerd, met toch alweer een pluim op de haaienvin van Pernilla, die
1.15 op het scorebord liet schitteren.
Op één van de sprintnummers stond ook plots Kay Van Acker (36.25 – 50 mr. rugslag) op het hoogste
trapje van het podium en Roel Van Den Wijngaert zwemt dan wel niet zijn beste tijden (verre van zelfs),
maar met 1.41 mocht hij dan toch weer een bronzen medaille aan zijn prijzenkast toevoegen. Laatste
‘fait divers’ … Margot ging naar brons in nieuwe PB (1.14) in de 100 mr. vlinderslag.
Nicolaï’s zenuwen waren voor zijn eerste grote mannenfinale toch serieus op de proef gesteld en
konden alsnog niet onder controle worden gehouden. Hij wist tot tweemaal toe zijn ‘gezwommen
reekstijd’ niét te verbeteren en eindigde in beide finales duidelijk afgetekend op de zesde plaats.
Wat mag deze nieuwkomer op de nationale scène wel onthouden? Het zijn weinige zwemmers gegeven die
op een superprestige aan verschillende finales mogen deelnemen. Proficiat Nicolaï! En ah ja …
Louis Croenen (°1994) zette zijn Belgisch vlinderslagrecord nog maar eens scherper. Het staat vanaf
heden op … 1.01.49!
Tot slot … na een druk weekend, al dan niet met wisselend succes, genieten onze competitiebeesten
van een weekje ‘relatieve’ rust, vooraleer de voorbereiding aan te vatten in het vooruitzicht van
de Belgische kampioenschappen (Einde Juli – Begin Augustus). Vanavond nog een warm deugddoend badje
(of ‘jacuzzi’ met bijhorende massage) en dan morgen een rustige training tegemoet. Ah ja … gelieve
niet te vergeten dat schoolplicht tot nader order nog steeds bestaat in ons vaderland. Véél succes
toegewenst van jullie ‘dierbare’ commentator! Have a nice short week and … volgend weekeinde is
voorbehouden voor de W.C.-papierslag ten voordele van jullie stage te Rome. Laat jullie allemaal
maar eens goed gaan, maar hou het toch ten minste ‘deftig’.
In elk geval …tot over een 14-tal dagen op het ‘huwelijksfeest’ en/of ‘tenniscourts’ van CK-KC
(neen, niet Calvin Klein of Kim Clijsters), maar in ieder geval … het zwembad van ‘De Meerkoet’
te ‘Bree’. Geniet ondertussen ook van de ‘officiële’ verlofdagen …
‘Grote prijs Guy COOLEN’ – Bree (26 Mei 2007)
Na het toch wel succesvolle weekeinde van 12-13 Mei, had Ivan besloten één kalme week in te bouwen.
Dé Jean viel bijna in slaap naast het zwembad, hangde-hong-hing (multiple choice question) tegen de
muur, schoof uit én er brak paniek uit! Het brandalarm trad in werking, de sporthal werd onmiddellijk
ontruimd maar onze competitiebeesten konden niét uit hun ijzer (of is het ‘lood’) worden geslagen en
bleven rustig verder dobberen. De voorbije week werd dan weer een buffer ingebouwd, daar de examens
naderbij schuiven en de jaarlijkse gemeenteschoonmaak voor het startblok (deur) staat. Toch nog even
terugkomen op de ‘Superprestige – Hasselt’. Erika Van Thienen behaalde hier eveneens de limiettijd
voor het BJK 2007 op de rugslag. Sorry, ik had dit evenement over het hoofd gezien, maar papa Lu(c)k
was – naar het schijnt – op zijn stoel vastgebonden en kon dus niet ‘meelopen’ … Vanaf nu Luc(k) …
‘Case closed’.
Natuurlijk was het – voor de meeste althans – vroeg uit de donsveren ontwaken (volgens ‘routeplanner
mappy’ … 85 km. & 80 min. Zaterdagrijden), was het slechts 30 min. inzwemmen, waren er alweer/weeral
té weinig officials aanwezig zodat de wedstrijd met enkele minuten vertraging van start ging, maar dat
belette niet dat onze allereerste deelneemster (Veronique Groenendyk) in navolging van de hierboven
aangehaalde Erika ook zich zou trachten te plaatsen voor het BJK 2007. De ‘Bus Groenendyk’ had zich
echter van weg vergist, zodat onze youngster van de autozetel het bad indook met alle gevolgen
vandien… Géén BJK 2007!
Het was ook onmiddellijk duidelijk dat de vrij intensieve trainingsweek haar sporen had nagelaten.
Achteraf gezien … diegenen, die op de vrijdagtraining niét aanwezig waren, kwamen nog het meest
frisse voor de dag in de laatste badlengte. Tijdens de eerst voorziene pauze (na 100 RS – 200 VS)
stelden we verheugend vast dat … Dorien Maris terug is van weggeweest … trouwens het podium zag er
weer volledig haaiachtig uit met Gala (1.13) – Dorien (1.14) en Pernilla (1.15 euh … 1.16). Gilke
Heylen won onmiddellijk ‘goud’ op de vrije slag, maar interessanter … de schouder hield stand! Voor
de middagpauze veerden we nog éénmaal recht vanuit onze VIP-lounge-zetels. Louis Croenen bracht zijn
Belgisch Jeugdrecord Vlinderslag bij de 13-jarigen op 1.00.93.
Tijdens de middagpauze had ik dan weer in het oog dat tegenwoordig héél veel verschillende
‘kleurtjes’ van dorstlesser Aquarius bestaan, namelijk ‘wit’, ‘rood’, ‘oranje’, ‘blauw’, ‘groen’, …
én voor al die lichtgelovigen onder ons … de samenstelling van het bloed verander je hiermee niet!
Daarvoor bestaan er ‘sportdokters’. Men zegge het voort …
Na de middagpauze mochten we onmiddellijk de chrono’s met elkaar vergelijken want Margot Moerman had
een ‘jonge haai’ (2.35.00) gezwommen op de 200 mr. wisselslag of … dan toch net niet (2.35.13). Aan
de respectievelijke tijden van al onze andere ateleten was toch duidelijk te merken dat er zéér
zwaar was getraind, want zowat iedereen viel letterlijk plat in de laatste badlengte.
Op de daaropvolgende 100 mr. schoolslag trok één jongeling de aandacht, namelijk Robin Stappaerts
(°1996). Hij verbeterde zijn persoonlijke besttijd van 1.56 naar 1.48. Knap gedaan Robin en met
andere woorden … nog ‘effe’ blijven trainen en je treedt straks in de voetsporen van Belgisch
Kampioen bij de Masters op deze afstand en discipline, namelijk ‘Webmaster’ en ‘Papa Luc’. De
appel valt precies niet ver van de boom.
Uiteindelijk waren we aanbeland bij de 100 mr. vrije slag. Eén reeks werd nauwlettend in het
oog gehouden, waar op de banen 4 en 5 … Gala Kenis en Margot Moerman naast elkaar aan het startblok
verschenen. Margot vertrok als een pijl uit een boog (30.12) en hoewel Gala over een geweldige
laatste 25-er beschikt, kwam zij géén meter dichterbij. De afstand werd zelfs groter, zodat er
ditmaal géén discussie mogelijk was … Margot’s eerste ‘jonge haai’ van het seizoen was een feit;
de tijdsopname was blijven stilstaan op 1.02.79! Verwonderlijk? Neen, want tijdens de laatste
trainingen was gebleken dat Margot ‘the queen of the legs’ was gebleken. Zij nam mét plank over
25 meter vlotjes de maat van de hier afwezigen Ruben Timmermans en Philippe Mariën. Een speciale
vermelding bij onze meisjes ook voor ‘ouwe getrouwe’ Dorien Dries, die nog een halve seconde van
haar besttijd afknabbelde.
Bij de mannen had Rabauke Kenis slechts 1.12.05 – én dus nieuwe besttijd – nodig. Hij had een
half uurtje voordien ook zijn allereerste 200 mr. wisselslag in een voortreffelijke 3.02 afgesloten.
Een laatste nieuwe besttijd mochten we inschrijven voor Jelle Umans, die naar 1.15 kwam gezwommen.
Dus ook al diegenen die in de achtergrond strijden zoals o.a. Jelle … Proficiat, want weinig
schippers aan de wal hebben ooit beter gedaan (of zullen ooit beter doen).
De aflossingswedstrijden sloten de wedstrijd af. In de 4 x 50 mr. wisselslag bij de ‘Jongens –
Kadetten’ konden we rekenen op ons ‘koningskwartet’ én we zagen dat het goed zat. Gelieve U vast
te willen houden aan de takken van de bomen, want ShaRK is gewapend om binnen exact 10 weken de
pannen van het dak te zwemmen op het Belgisch Jeugdkampioenschap 2007 (BJK-2007). Het zal echter
niet nodig zijn, want het kampioenschap gaat toch wel door in het openluchtzwembad te Mol zeker,
maar desalniettemin of niettegenstaande dat … ‘we’ zijn er klaar voor!
Om 18.00 Uur was deze lange vermoeiende dag ten einde én figuur van de dag was voor onze Nijlense
zuil natuurlijk Margot Moerman, die net niét (200 WS) én net wél (100 VS) een ‘jonge haai’ uit de
brand sleepte. Proficiat Margot! Nu nog op de juiste momenten trachten te pieken en te doseren én
de grote poort naar eeuwige roem zal zich voor U openen.
Een laatste korte trainingsweek kondigt zich aan (Pinksterweekend, Lactaattesten, Car-Wash,
Swimmathon, Allerlaatste kans op Limiettijd B(J)K 2007 te Heist o/d Heuvel). Gelieve toch regelmatig
ons uithangbord te willen nalezen, want zoals vanavond nog het geval was – training van 17.30 tot
19.00 Uur, maar binnenkomen om 18.40 Uur –, het heeft wel degelijk een invloed op het humeur van de
aanwezige trainers!
Het plaatje kan ondertussen stilletjesaan volledig worden in- of aangevuld, want na de uitslag
te hebben overlopen van Crisnee (800 mr.) – mét persoonlijke dank aan één van mijn adjuncten … het
scoutingsapparaat werkt bijna perfect – bleek dat ShaRK met een ijzersterke delegatie zal van start
gaan op de eerste voormiddag van het BJK 2007.
Tot volgende week te Heist o/d Heuvel, want wat ik de afgelopen dagen heb bekeken van de Giro
d’Italia, dan kan je Heist toch moeilijk bovenaan een ‘Berg’ plaatsen nietwaar? En ja … ‘Dé Lierse’
is ook nog altijd niet dood en begraven. Hopelijk wordt het volgende week géén al te lange wedstrijd,
zodat we nog naar Antwerpen kunnen afzakken; ‘Neen’, niét naar ‘Dé Wezenberg’, maar naar ‘Dé Bosuil’!
Have a nice long and great weekend. Bij leven en welzijn … Tot volgende week! Ik zal er met mijn
grote neus en bijhorende mond hoogstwaarschijnlijk boven het zwembad hangen indien … ik word
weerhouden als official van dienst.
‘ARDUAS’ – Heist (04 Juni 2007)
Na een héééél eigenaardige verlopen week (géén training op Pinkstermaandag – Lactaattesten op
woensdag en Car-Wash op zaterdag) trokken we met gemengde gevoelens naar de ‘allerlaatste’
voorbereidingswedstrijd op het BJK 2007. Toch nog even een tussendoortje … De ‘gemakkelijkste’
auto op de car-wash was een blauwe BMW Cabriolet, waarvan de eigenares enkel vroeg om de ‘banden’
te kuisen, jawel … de ‘banden’ en niét ‘de velgen’! De grootste én tevens duurste wagen was de
camion van ‘Binnenschrijnwerkerij Thomas Peeters’ m.a.w. ‘Jean’, de reclame is nu neergeschreven;
gelieve het afgesproken bedrag bij ‘Dé Jean’ te vereffenen.
Tijdens de middag was het stads- … euh ‘gemeentepersoneel’ nog druk in de weer om de verstelbare
bodem te laten zakken, want de ShaRK- leiding wilde alles in het werk stellen om zijn/haar zwemmers
alle kansen te geven om een gooi te doen naar het ‘walhalla’ (voor de ene is dat ‘deelnemen’, maar
voor de andere is dat ‘going for gold’ op de nakende kampioenschappen). De verwarming kon echter niet
worden afgesloten, zodat het ‘zwemwater’ een temperatuur bereikte van ongeveer … 40°C. Consternatie
ook gedurende de juryvergadering. Kamprechter Jozef ‘Jeff’ Hufkens liet de leiding over aan ons
‘Marleen’ (Herentalse zuil), die haar eerste examen aflegde. Starter van dienst, Cathy Tooker,
trachtte er van te profiteren en bleef ‘den ambetanterik’ uithangen, zodat ondergetekende moest
tussenkomen om alsnog aan drie tijdopnemers te geraken ter voorbereiding van een eventueel
‘Provinciaal Rekord’. Om het kort en krachtdadig uit te drukken: ‘De wedstrijd ging dus zeker en
vast niet onder een goed gesternte van start’.
De 9-10 jarigen waren eveneens aanwezig en onze jongste deelnemer, namelijk Hannes De Schutter
werd als eerste te water gelaten. In zijn allereerste wisselslagwedstrijd werd hij mooi vierde.
Een half uur later had deze jongeman zijn eerste medaille beet; hij veroverde de bronzen medaille
op de 100 mr. schoolslag. Knap werk Hannes. Tot na de vakantie! Ook mocht hier de meer ervaren
Joost Van Looy naar het podium trekken voor zilver (schoolslag) en later nog voor brons (vrije slag).
Komaan hé mannen, goed ravotten tijdens de vakantieperiode en daarna … blijven trainen hé!
Hoewel deze ‘Arduas-wedstrijd’ te Heist o/d Heuvel volledig in het teken stond van de
allerallerallermaalzevenendertigstemaallaatste kans, had iedere zwemmer alweer/weeral persoonlijk
zijn/haar inschrijving mogen verzorgen en vond ik het persoonlijk erg dat er meestal voor 50-ers
werd gekozen. Er worden toch géén 50-ers gezwommen op het BJK! Hoe is dat nu toch mogelijk …
De eerste maal dat de chronometers op elkaar werden afgesteld, was op het ogenblik dat Adam
Lambrechts zijn 100 meter vlinderslag aanvatte. Adam ging keihard van start (32.38), maar viel
volkomen ‘plat’. Hij diende zijn PB met ongeveer 0.50 Sec. te verbeteren, wat ook nog wonderwel
lukte en hiermee werd een extra inschrijving verzekerd voor het BJK 2007. Papa Danny was
aankomstrechter en zag zijn zoon 1.10.77 neerzetten, wat tevens een 1ste plaats ‘algemeen of open’
opleverde. Adam dus op stage naar Italië en Danny naar het ‘buffet’ achteraf, want dat sla je
niét over hé. Voor alle duidelijkheid … Adam, het BJK 2007 is wel in groot bad én de boete voor
‘tijdlimietoverschrijding’, namelijk 50,00 € zal wel in het achterhoofd blijven meespelen wanneer
de inschrijvingen ter sprake komen tijdens de trainersvergadering.
We waren dus voortreffelijk van start gegaan. In de schoolslag diende Esmee Schaalje er nog 1.32
Sec. af te ‘pitsen’ om aan de selectie van 1.29 te kunnen voldoen. Esmee lag 75 mr. op koers, maar
de ‘car-wash’ nekte haar en dus … Bye-bye-baby … Enorm spijtig! Bij de ‘schoolslag’ (mannen) dienden
we te constateren dat onze grootste ‘rots’, namelijk Nicolaï Moerman niet was komen opdagen. De
gemeentearbeiders hadden dan toch – achteraf gezien – gratis gewerkt om de bodem te laten zakken.
De 400 mr. vrije slag sloot het eerste gedeelte van de wedstrijd af. De meisjes mochten de spits
afbijten en hoewel er luidruchtige aanmoedigingen kwamen vanuit de tribune (weliswaar bestaande
uit slechts één rij) en het coachend vermogen van ‘Dé Jean’ (waar ondertussen de zweetdruppels op
zijn gelaat waren uitgegroeid tot kolkende watervallen) Hannah Peeters trachtte vooruit te stuwen,
de limiettijd van 5.08.00 zat er echt nooit in. Maar Hannah, de 100 meter vrije slag mag er
natuurlijk wel wezen! De verplichte aanwezigheid en nachtbrakerij op één of ander vormselfeest
had Gitte Heylen zeker géén deugd gedaan, zodat de ‘jonge haai’ nog wel eventjes in de koelkast
staat te wachten. De conditie was zeker niet slecht en uiteindelijk moet een gooi doen naar een
medaille op de 800 mr. vrije slag op het BJK 2007 het eerste doel worden voor dit jaar. De
‘jonge haai’ zal daarna wel ergens sowieso volgen. Gitte, toch knap werk! Zij sleepte niét Dorien
Maris mee (afwezig wegens blijvende rugklachten en hopelijk snel beterschap), maar wel … Yne Dom
(Herentalse zuil uit het geboortejaar 1995), die een zeer knappe 4.54 plaatste. We hopen dat deze
jongedame toch niet téveel hooi op haar vork aan het nemen is, want uiteindelijk kan je slechts
in een beperkt aantal disciplines uitkomen op het BJK 2007, maar … dikke proficiat met deze
schitterende tijd.
In de eerste reeks van de jongens hoorde ik telkens dezelfde echo vanuit de tribunes galmen…
‘Goe bezig!’ De familie Planckaert was toch niet aanwezig? … Alhoewel want de slotetappe van de
Ronde van België kwam naast de zwemkuip voorbijgevlogen en ‘Tommeke, Tommeke, Tommeke … wat doet
ge nu’, had zich de moeite getroost om even naar onze delegatie te wuiven. Maar, ik had het hier
toch over Mayco Helsen. Official Chris Goormans had hem opgepept met de woorden: “Als ge niet
sneller zwemt dan Uw inschrijvingstijd (8.04) en hier niét terug bent binnen de zeven minuten,
dan blijf ik hier niet staan om Uwen tijd op te nemen hé.” Dé Jean trok even naar de tribunes bij
papa Gunter met de vraag dat zijn tijd wel klopte, want uiteindelijk kwam onze Mayco binnen in 6.45!
Enorm gezwommen van onze jongste benjamin!
In de B-reeks deed Thomas Peeters, zoon van ‘Jean’ (zie de camion hierboven … twee keer nu betalen)
een gooi naar de selectienorm. Ongeveer 175 meter zaten we op schema, maar daarna ging de pijp uit.
Opnieuw een teleurstelling op de ShaRK-tabel. Laatste in de rij was Tweedejaarskadet Philippe
Mariën (°1991). Bij hem lagen de kaarten gans anders, want hij zou trachten met een persoonlijke
beste jaarprestatie zich in de gunstige middenbanen van de A-Reeks (400 mr. VS) op het BJK 2007 te
zwemmen. Hij ging voor zijn doen redelijk snel van start (later zou blijken aan 94 à 95%), wat bij
moeder Groenendyk als reactie op de tribunes uitlokte … ‘Gaat die zo 400 mr. zwemmen?’ Én ja … hij
ging zo 400 mr. zwemmen. De tijd stond uiteindelijk stil op 4.16.16 (laatste 50-er in 29.74) and
mission accomplished.
Oef, hands up and take five met dé Jean, en daarna… snel terug inzwemmen gedurende 25 minuten, want
het was wel degelijk pauze geblazen. De 50-ers lieten we weer aan ons voorbijgaan, zodat we ons ten
volle op de hectometer konden concentreren. Eerste in de rij om een gooi te doen naar de selectienorm
op de 100 meter rugslag was Veronique Groenendyk (°1996), die 1.33 nodig had. Ons overkoepelend
orgaan (lees: Dé Jean) schudde de zweetdruppels van zijn voorhoofd of schuddebolde hij het hoofd na
60 meter wedstrijd? Desalniettemin … het zou géén limiettijd worden voor ons Véronique.
Pernilla Helsen had zich voorgenomen om 1.14 te zwemmen én zoog in haar slipstream Elise Geysemans
mee. Pernilla, ik stond er met mijn neus op hé … Wel, gelieve zonder angst je keerpunten in te
zetten én te ‘jumpen’ naar de aankomstplaat, dan zit er zeker 1.13 in. Een verrassing op het BJK
2007 zou wel eens uit een B-reeks kunnen komen. Doe in elk geval zo voort en blijf in je eigen
kunnen geloven! En wat met Elise? Zij diende binnen te komen in 1.19.00. Elise maakt het altijd
spannend, maar haar 1.18.13 waren best leuk en alweer een starteres (of startster) extra in Juli 2007.
Bij de mannen warmden Didier Daneels (°1993) en Philippe Mariën (°1991) zich tijdens deze rugslag
op voor de 100 meter vrije slag, die een half uurtje later deze wedstrijd zou afsluiten. Beiden
verpulverden hun respectievelijke besttijden zonder echt diep te moeten gaan, wat ons hoopvol en
reikhalzend liet uitkijken naar wat nog komen ging.
Ik weet wel – afspraak is afspraak – maar één extra ingevoegde paragraaf zal géén afgesproken
regels doen schenden, m.a.w. Mathias Vervloet verpulverde hier het Provinciaal Record 100 meter
rugslag van Wimmeke Goris (BRABO) en bracht dit van 59.87 op 59.63. Proficiat Math.! Goed dat er
drie tijdopnemers aanwezig waren!
Bleef natuurlijk de 100 meter vrije slag over. Veel schoon volk (liefst negen volledige reeksen)
op deze discipline bij de ‘girls’. De chrono’s stonden in aanslag, maar het was niet nodig. Op
uitzondering van Veronique Groenendyk, die de onmogelijke opdracht had om haar besttijd te moeten
verbeteren met liefst negen (09) volle seconden, was het natuurlijk altijd mogelijk, want Erika
Van Thienen en de zusjes Liekens (Kim en Evy) dienden slechts hun besttijden met 2 à 3 seconden
te verbeteren. Maar het lukte hen dus niet. Esmee Schaalje was dan onze laatste vrouwelijke kandidate
waarop de overvolle tribunes hun geld hadden ingezet. 17/100 sec. diende zij te verbeteren, doch de
druk was immens en boos op vooral zichzelf verliet zij teleurgesteld het slagveld.
Alle hoop rustte dan op de schouders van Hannes Verheyen (°1994), die na de schoolslag, zich ook
wilde kwalificeren op de vrije slag. Mama dacht dat het beklonken was (1.07), maar de ontgoocheling
en ontreddering volgden snel. De meeste chrono’s op de tribunes waren stilgevallen op 1.09 en hoewel
de officiële tijd als 1.08.95 werd gemeten, was het weeral niet voldoende. Dan maar over naar Thomas
Peeters. En ook hier kwamen we tot de bittere vaststelling dat tijden niét op commando worden
gezwommen!’.
Laatste in de indrukwekkende rij van ShaRK atleten was Philippe Mariën. Hij had aandachtig de
veranderingen in het programma op het BJK aangekruist. De 4 X 100 meter vrije slag stond niet meer
geprogrammeerd op de eerste competitiedag (zoals tevens ‘zijn’ 1.500 mr. wedstrijd), maar als
allerlaatste wedstrijd op zondagavond. Tijdens de lactaattesten van afgelopen woensdag was al
gebleken dat het team wel eens door elkaar zou kunnen worden geschud, want het trainersduo Jan-Ivan
hadden 58.15 en 58.16 afgedrukt. We zullen snel de spanning wegnemen. Philippe zwom zijn derde
wedstrijd van de dag met een derde maal persoonlijke besttijd (weliswaar telkenmale mét badmuts).
De 58.91 werd verpulverd tot 57.15 en won zelfs in de ‘Open categorie’. Dé Jean had zelfs nog
3/10 sec. sneller (hoorde ik later), maar dan moest Glenn Van Dooren terug beginnen te trainen
en dat wilde Philippe zijn groot voorbeeld niet meer aandoen. ‘Give me a hug’, stamelde dé Jean
én Philippe kreeg een dikke knuffel. Een teder moment dat lang zal worden gekoesterd, maar helaas
niet op de gevoelige plaat werd vastgelegd. Slotsom … Een lange hete dag, maar hij was dan wel de
moeite waard (dixit dé Jean).
We zijn er dus volledig door. De laatste teerlingen zijn geworpen en na een laatste trainingsweek
is het nu … examentijd. Vervolgens zal het vijf volle weken keihard werken zijn om te staan waar
eigenlijk iedereen wilt staan … Op het BJK (en/of BK) 2007 te Mol. Eventueel worden het ‘slechts’
‘zomerkampioenschappen’ en denk dan maar … volgend jaar beter; ik zal ze even laten zien dat ik
ook na intensieve trainingsarbeid in de grote familie thuishoor. Indien ik mij distantieer van de
Herentalse zuil (en ik wil helemaal géén polemiek opstarten), dan diende ik op het BJK 2006 slechts
terug te grijpen naar ‘individuele’ podiumplaatsen voor het duo Philippe Mariën en Mathias Vervloet,
met drie medailles tot gevolg.
Mogen of moeten we dit jaar de lat hoger leggen? Zonder bijkomende extra druk te creëren bij onze
zwemmers van de Nijlense zuil, hoop (of denk) ik toch een geweldig kampioenschap te mogen verslaan.
Slag om slinger zal onze groep zwemmers afvaardigen, die in de A-reeksen zullen meestrijden voor de
respectievelijke medailles.
Maar … het blijft ‘slechts’ sport en je moet kunnen relativeren. Een zwak of slecht kampioenschap
is het einde van de wereld niet. Er zijn belangrijker dingen in het leven. Met de gebeurtenissen
van de laatste maanden nog vers in het geheugen … ‘gezondheid’ en dus ook daarom … Drijf jullie
kids niét tot het uiterste om een medaille te bemachtigen. Dikwijls zijn het juist de ouders die
… ooh zo graag willen winnen.
Niet iedereen kan voor een podiumplaats gaan, maar iedereen zal wel het beste van zichzelf geven.
Toch hoop ik dat de medailleoogst een ‘ietsie-bietsie’ ruimer zal uitvallen dan verleden jaar het
geval was. Speerpunten opnoemen is onbegonnen werk want in iedere discipline én in iedere
leeftijdscategorie hebben we wel ergens medaillekansen en misschien valt er wel links of rechts
een appel in het zwembad van sharkies waar we misschien géén rekening mee hadden gehouden.
De kernploeg zal wel behouden blijven en indien de beide hierboven vernoemde tweedejaarskadetten
op de eerste competitiedag de locomotief op de rails kunnen plaatsen, dan zijn we
hoogstwaarschijnlijk met een voortrazende TGV voor vier doldwaze dagen vertrokken. Het was trouwens
vandaag al goed te merken dat de youngsters (o.a. Rabauke) extra informatie kwamen vragen bij de
huidige toppers.
Dus … ‘Toy – Toy – Toy’ voor de ‘Swimmathon’ (voor de Rome-reizigers), de examens, eventueel extra
trainingen en we zien elkaar wel ergens terug tijdens de laatste week van deze maand, doch zeker op
de ‘Jaarlijkse BBQ’, wanneer we niét in Torhout, Werchter of op een ander niet nader genoemd concert
vertoeven natuurlijk. Gelieve er eveneens rekening mee te willen houden dat ook jullie bestuurslui
nog af en toe een concertje meepikken … een gewaarschuwde man en/of vrouw stoot zich niet tweemaal
aan dezelfde startblok …
Have a nice day, week, month and … tot de volgende zitting; de firma dankt U voor het lezen van de
wekelijkse verslagen.
Zwemstage Rome - Italië (Juli 2007) - verslag van Stijn Auwers
Om de stage te kunnen herbeleven zorgt de begeleiding voor een verslagje. Dit omvat de meest
markante gebeurtenissen alsook de manier waarop wij de stage beleefd hebben. Alvast veel leesplezier.
Dag 1
Na een vlekkeloze rit over de Vlaamse wegen richting Zaventem waren we ruimschoots op tijd gearriveerd. We kunnen
dus rustig inchecken en de douane passeren. Hier is het al meteen duidelijk dat je met een onschuldig uitzicht meer
kans hebt op een grondige controle dan wanneer je er een terroristen gezicht op na houdt. Van al ons bengels wordt
één jonge zijn rugzak grondig gecontroleerd en het is toch wel die van Rabauke zeker. Geen vloeistof in de
handbagage dus ook geen shampoo, deze mocht in België blijven. Gelukkig hadden ze de grote zus hierop niet
“betrapt” zodanig Rabauke toch nog zijn haren kan wassen in Italië. Na de laatste controle hadden we nog een uur de
tijd om eventjes te winkelen. Een mooi filmmoment ware het niet dat de camera van onze Jean het al heeft begeven.
Later zal blijken dat de batterij leeg was.
Zij die voor de eerste keer vlogen hadden geluk, we kregen een rustige vlucht voorgeschoteld. Ook de afdaling verliep
vlotjes en Italië was een feit. Italië een typisch zuiders land waar hard werken een ongekend begrip is. Dat laten
ze ons dan ook meteen voelen door onze bagage pas na een dik half uur wachten op de band te smijten. Het mooie weer
maakt dat natuurlijk allemaal weer goed. In de countryclub aangekomen was het meteen tijd voor de avondtraining, de
stage is begonnen.
Na de training en het avondeten was het tijd voor de eerste nacht, Castelfusano was nog niet hard veranderd. De
nachtelijke feestjes met uitbundige Duitsers waren nog steeds van de partij. Niet ideaal om tussen dit gefuif te
slapen, maar zeker niet onmogelijk.
Dag 2
Zoals gewoonlijk is de eerste wekdienst overbodig, iedereen was al wakker en het deed ons deugd te horen dat de
meeste niet te veel last hebben gehad om in slaap te vallen.
Door problemen met de computer was het afprinten van schema’s een last minute actie geworden. Haast en spoed is
zelden goed en enkele schema’s zijn nooit afgeprint geweest. Met het internet is dit natuurlijk totaal geen probleem.
Een wandeling naar de receptie en ons probleem was opgelost zonder dat iemand iets gemerkt heeft.
Aan de rand van het zwembad kan het wel eens slipperen en dat heeft Hannah aan den lijven mogen
ondervinden. Een serieuze val recht op de heup. Het mooie aan dit voorval was de reactie van haar
teamgenoten, iedereen was bezorgd en medelevend. Om het met de woorden van de Jean te zeggen
“Op het gebied van teamspirit is dit de beste groep die ik in mijn carrière heb meegemaakt”
Zo komt ook aan dag twee een einde, eventjes vermelden dat het ons nog niet gelukt is om Gilke en
Philippe te betrappen met gesloten deuren.
Dag 3
De redders van het zwembad zijn redelijk soepel en de ochtendtraining mocht een half uur later van
start gaan, goed voor onze zwemmers, op deze manier hebben ze wat extra nachtrust.
Onze zwemmers zijn duidelijk nog niet vermoeid, ze gaan dan ook helemaal op in een “ pak de bal spel “
tussen de zwemmers en de trainers. Het is Glenn die als eerste moet opgeven met een bloedneus. Misschien
een wraakactie vanwege de zware trainingen?
Tijd voor de avondtraining en zoals elke training wordt ook deze ingezet met een opwarming op het droge.
Omstaanders hebben dit al steeds met argusogen gevolgd en dit is vandaag niet anders. Vier dames staan met
grote ogen naar al onze bewegingen te kijken. Als je merkt dat de groep daar moeite mee heeft speel je daar
natuurlijk op in en dus zegt Stijn. “ En dan nu speciaal voor de dames achter mij de heupen losmaken “ Je
vertoeft in Italië in een park vol Duitsers, dus de kans is klein dat er iemand Nederlands kan. De vier dames
kwamen echter na de training vragen of we ook uit België komen. En met deze flater zit dag er op.
Of toch nog even iets vermelden dat ons ’s avonds kort na middernacht overkwam. Zoals gewoonlijk waren de
Duitsers, welke ondertussen van de Jean de bijnaam schweinenhunde kregen, er weer lustig op los aan het gaan.
Deze keer kreeg één van hen de ingeving om ons een privé-concertje te geven met zijn gitaar. We hebben deze
jongeman vriendelijk bedankt en aangemaand om terug naar zijn “stal” te gaan.
Dag 4
Deze dag is bij ons beter gekend als Jean zijn off day. Alles zit tegen en het begon ’s morgens vroeg al bij
het eerste toiletbezoek. De bungalows zijn niet al te luxueus en dat is ook helemaal niet nodig voor op stage
te gaan. Een wc-bril die loshangt is echter een groot gevaar, het is nu eenmaal niet aangenaam dat je tijdens
je zittijd tegen de grond dondert!
Het zijn de schweinenhunde die de dag weer mogen afsluiten. Één van hen was zo zat dat hij zijn eigen bungalow
niet meer wist staan. De ongelukkige bij ons die onverwacht bezoek kregen waren Ellen, Esmee en Margot. Al goed
dat hij tijdig besefte dat hij fout zat en snel rechtsomkeer maakte. De Jean die al bij het minste wakker schoot
zal vanaf nu nog minder gerust slapen.
Dag 5
Na de ochtendtraining ontpopte Robin zich tot trainer van Stijn en Glenn, in deze training voorziet hij dan
nog een sprintje van 50 meter vlinder. Het werd een heuse strijd nipt gewonnen door Glenn in een tijd van 28.93.
Voor zover wij weten is er geen ene stageganger die dit kan evenaren.
Vandaag trekken we naar het strand, de countryclub zorgt voor gratis busvervoer dus daar kunnen we van profiteren.
Nu wij zijn niet de enige en het was serieus proppen om met 24 op dezelfde bus te geraken, maar het is ons toch
gelukt. Het strand was een succes, niets dan tevreden gezichten en getatoeëerde lichamen op de terugreis. Behalve
dan misschien Rabauke, hij verloor zijn portefeuille met 35 euro erin. Al goed dat zijn pas werd bijgehouden door
de begeleiding.
Vandaag was er maar één training toch met het strandbezoek een redelijke zware dag, het lijkt ons
dan ook aangewezen om iedereen een halfuurtje vroeger naar bed te sturen.
Dag 6
Zoals elke dag na de platte rust trekt onze bikini club vergezeld door enkele van onze stoere jongens
naar de rand van het zwembad. Nu vragen we ons toch af hoe het komt dat onze zwemmers zelfs in hun
vrije momenten naar daar trekken. We gingen op onderzoek en zagen al snel de vier verschillende
redenen. Vier typische Italianen speelden een balspel met onze bikini club vergezeld door Robbe. Nu dat
het de Italianen niet te doen was om het plezier van het spel werd wel duidelijk toen Robbe zei
“ Wat sta ik hier eigenlijk nog te doen?”
Esmee had ons één van de vorige dagen een ludiek dansje laten zien waarin naar onze mening tal van
elementen zaten voor een goede opwarming. Bij ons heb je het dan ook aan je been en bij wijze van
opwarming kon heel de groep dit dansje doen. Een mooi filmmoment en dit is door Els dan ook vastgelegd.
Hoe we al dit beeldmateriaal naar jullie communiceren zien we nog wel.
Jean heeft in Italië ook zijn nieuwe passie gevonden. Het aantal vliegtuigen dat in Rome landde
fascineerde hem vandaag wel heel hard. Het kwam zelfs zo ver dat hij met zijn chrono begon te timen.
Resultaat om de anderhalve minuut landt er in Rome een vliegtuig.
We kunnen dag 6 besluiten met een vrolijke noot. Rabauke was gisteren zijn portefeuille aan tafel vergeten.
Toch wel opmerkelijk dat de portefeuille met het volledige bedrag erin werd teruggegeven.
Dag 7
Het is vandaag vrijdag de dertiende, we houden dus hout vast. Op de training is er echter weinig van
ongeluk te merken. Iedereen presteert sterk en er worden mooie tijden gezwommen. Philippe komt tot
de ontdekking dat hij pas na 7 km echt goed op dreef komt.
Wat ons vandaag wel opvalt is dat er toch maar weinig gegeten wordt. Italiaanse voeding is niet te
vergelijken met Vlaamse boerenkost, maar bij de meerderen beginnen we ons toch af te vragen wat ze
dan wel lusten?
Met de opwarming van de avondtraining was er toch weer een Duitser die het niet kon laten om ons
op spottende wijze te imiteren. Nu kan er voor ons veel, maar een jongen van 14 die meer weegt als
onze oudste trainer en lacht met sport kan er niet in. Als laatste oefening namen we dan ook een
intensief stukje, Stijn wenkte het dikkerdje om mee te doen. Hij kwam niet verder dan één keer op
zen hukken te gaan benen naar achter smijten en op zen pens te rollen. Terug naar hukstand en
rechtveren zat er voor hem niet in!
Dag 8
Het belooft een zware dag te worden met voor iedereen pittige trainingen. De ochtendtraining was
het aan de jeugdzwemmers om zich te bewijzen. Zij kregen een 100 meter all out voorgeschoteld. We
noteerden geen schandelen, meer zelfs we konden enkele besttijden noteren.
De avondtraining was het dan aan de afstandzwemmers om in het rood te gaan. En dat deden ze ook met
de gevolgen van dien. Philippe zwom zich totaal leeg en Gitte en Dorien moesten eventjes aan de kant.
Ook nog voor de avondtraining de clash tussen Stijn en Elise. De weddenschap voor 2 pinten of een
pizza. Stijn zwemt de 50 vlinder en Elise de 50 crawl. Het was Stijn die vlotjes won.
Dag 9
Vandaag wordt er niet gezwommen, we trekken naar Rome. Op weg naar Rome maakten de Italianen hun
naam als cassanova’s nog maals waar. De (on)gelukkige waren ditmaal Ellen en Esmee.
Aangekomen in Rome krijgen we meteen het colosseum voor onze neus geschoteld. Iedereen aanschouwde
dit gebouw wel met grote ogen, maar het was ons toch meteen duidelijk dat we met deze groep er
geen cultuurreisje van moesten maken. Na de fonteinen van Trevi en de Spaanse trappen was het dan
ook etenstijd. De zwemmers konden kiezen tussen een Mc Donalds of een pizza. Na het eten kregen
ze een tweetal uurtjes de tijd om wat te shoppen. Enkel Thomas, Adam en Robin vergezelde Glenn en
Stijn naar de Paus.
Dag 10
Rabauke is jarig vandaag en dat moet gevierd worden. Thomas had zelf een kaart gemaakt en de andere
zwemmers hadden een verrassingsfeestje in elkaar gestoken. Rabauke bedankte de groep met een
traktatie op een ijsje.
Om het verrassingsfeestje te organiseren veinsden we dat Rabauke zijn sleutel was verloren, na de
cake kwam Adam ons echter melden dat hij zijn sleutel echt verloren was. Hij kon de sleutel echt
niet hebben want zijn broek heeft geen zakken. Na een half uur zoeken komt hij echter tot de
constatatie dat de sleutel tussen de rek van zijn broek hing.
Het uitdagen van trainers voor een sprintje is redelijk populair. Vandaag kon Glenn zich nog is te
water leggen. Op de 50 rug zijn Philippe en Adam echter nog steeds geen concurrentie. Beiden kregen
ettelijke meters aan hun broek.
Dag 11
De dag van de laatste stagetraining, dit is naar traditie ook de dag dat de Jean een korte speech
geeft over hoe het nu verder moet. Deze werd aandachtig gevolgd hopelijk wordt er nu ook effectief
naar geluisterd.
Misschien een beetje moe na deze 10 dagen, maar daar was in Brussel weinig van te merken, hoe
dichter we bij de bagage kwamen des te sneller vorderde de groep. Het belooft een blij weerzien
te worden.
Zo de basis is gelegd, nog enkele dagen thuis verder trainen en dan kan deze geslaagde stage te
Castelfusano zijn vruchten afwerpen tijdens de kampioenschappen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|